quaerenti igitur patri cibum
uerbi - non enim in solo pane uiuit homo, sed in omni
uerbo dei; talem cibum quaerebat Isaac, talem cibum esuriebat
Petrus, quando uidit credituri gentilis populi mysteria -
Esau praesto non habuit cibum spiritalis et uelocioris ingenii.
dum ille uenatur et quaerit et praedurum atque agrestem
sermonem suggerere parat, praeuenit Iacob celeri inuentione
et miti et prope domestica responsione suaue uerbum ministrans,
quo eum mulceret et delectaret. unde miratus pater
ait: quid est hoc, quod tam cito inuenisti, fili?
respondit Iacob: quod tradidit dominus deus tuus
in manus meas. prima definitio in interrogatione est, secunda
in responso. plena igitur omnia repperiens pater quae erant
uel ingenii uel diligentiae definitionis consummatione conclusit
dicens: ecce odor filii mei tamquam odor agri pleni,
quem benedixit dominus. ager enim et naturale habet
fertilitatis ingenium et culturae diligentiam temporalem meritoque
in eo est plenitudo, cui utrumque non deest. simul
cum addiderit: quem benedixit dominus, uidetur naturae
gratiam praetulisse cultionis labori. et confirmauit Esau dicens :
iuste uocatum est nomen illius Iacob; subplantauit
enim me iam bis et primogenita mea accepit.
27. 5 11 Philo 1. c. 80 (571, 29) 12 Gen. 27, 20 17 Gen. 27, 27
23 Gen. 27, 36 NT 5 isac P 6 misteria AnC 8 uenatur A
(uena ex uenena) adgrestem A (corr. tn2) P !grestem C (a 8. »)
9 inuentione A (i s. e m2) 10 mitti (t pr. eras.) Pนx (t Pr. exp.) T
11 quo A (8. m:! x que) que (o S. e) T et scripsi ut A (8. m2 ac)
PCC\'Cx ac cet. 12 fili mi A (mi 8. U. m2) NT 15 responsione A
(tn. ant. et iterum m2 ex responso) C\'Cx responso (ex responsione) T
18 naturale P et (-le corr.) Aน 23 illius] eius CPT, om. V supplantauit
Pน\'C
Sed forte dicas: in quo moram fecit qui ad uenationem
a patre missus est ? sed considera quia et pater pronuntiauit
quia paratum habere non posset quod spiritaliter petebatur.
et ideo quia deficiebatur ingenio uel diligentiae subsidium
ut adiungeret exigebat. celeritatis quoque admonet, qui ait:
cape arcum et sagittam. accipit tamen et diligentiae
fructum qui agnoscit superius esse ingenii munus.
nec
domesticos cibos detulit. qui de domesticis seminis sui
sapientiae sibi adquisiuit copulam. bona autem diligentia cum
sapientia et inuentio cum ingenio est naturali. denique habens
in promptu sapientiae copulam sanctus Isaac deambulabat in
campo, immo abalienabatur. et nos primo sapientiae copulemur
et sic exeamus in campum quaerere et inuenire cupientes. multi
enim sine sapientia male quaerunt. et ideo Cain, quia non
acceperat a deo prudentiam, male quaesiuit, male exiuit in
campum, Abel bene, qui perfectum sacrificii munus impleuit;
bonum enim sapientiae sacrificium, bona est hostia fides et
omnis uirtus. denique sapientia interfecit suas hostias et
miscuit in cratere suum uinum. et ideo ut insipientibus
gentilibus potum fidei daret, ad craterem suum conuocauit
eos dicens: qui est insipiens deuertat ad me et egentibus
sensu dixit: uenite et edite de meis panibus et
bibite uinum, quod miscui uobis. de hoc cratere Plato
in suos libros transferendum putauit, ad cuius potum euocauit
9, 2 20 Prouerb. 9, 3 sq. 22 Prouerb. 9, 5 28 Plat. Conu. 213 E Å (e ex t) fecit A (t fa 8. fe m2) facit T (e a. a) 3 posset
(t m2) Aน\' posse QL 4 deficiebatur น\' (ur eras.) deficiebat C\'CxนxEP\'T
6 accepit N\'D 7 qui A (8. m2 ł quia) quia VT 8 de del. m2 Å,
a. M. T, om. C domesticis Å (t ci m2 8. cis) 10 est del. m2 Å,
om. VNT 11 promptu นC\'CxE promptus K\' (8 eras) promtu eet.
17 post hostia add. bona 8. u. m2 Å 19 cratere CนxE craterem eet.
auum uinum Å (/. m2) uinum suum VNT ut] aut A (s. m2 x ut)
21 quid P (d eras.) 22 dicit V 28 de del. m2 A, om. นCT hoc
PนxCxEhuc (corr. hoc) <M\' hunc eet. cratere น"C"\'E craterem P (m
eras.) cet. 24 transferendum P (a a. u.) C (s s. U. m2) uocauit N\'
perfidiae ministrabat.
sciebat enim ueram patriam esse superiorem.
fugiamus sicut
cerui ad fontes aquarum: quos sitiebat Dauid sitiat et nostra
anima. quis est ille fons? audi dicentem: quoniam apud
t e fons uitae. huic fonti dicat anima mea: quando ueniam
et parebo ante faciem tuam? fons enim deus est; sed
qui hunc fontem desiderat effundat super se animam suam,
ut nihil possessioni carnis relinquat, sed ubique anima superfluat.