Solomon quoque iu mulieris illius specie corruptelam
saeculi huius exponit et meretricias artes declinandas
edocet. haec est mulier aliena et fornicaria, a qua te ut
custodias adhortatur nec declines ad uias saeculi cor tuum,
sed conloces illud in manu domini, in qua est cor regis. qui
enim se ipsum regit, quod pluris est quam aliis imperare,
cor eius in manu est dei, et quo uult deus conuertit illud.
non mirum si conuertit in bonum, qui perfectae bonitatis est.
in manu ergo dei simus, ut bonum quaeramus, illud bonum
incorruptibile atque inmutabile, de quo dicit Amos propheta:
exquirite bonum et non malignum, ut uiuatis: et sic
erit uobiscum dominus deus omnipotens, quomodo
dixistis: odio habuimus mala et dileximus bona.
ubi ergo bonus deus, ibi bona sunt, quae desiderauit uidere Dauid
et uisurum se credidit, sicut ait ipse: credo uidere bona
domini in terra uiuentium. illa enim bona sunt, quae
manent semper, quae non queunt temporis uel aetatis mutatione
corrumpi.
in illis bonis est qui deum quaesiuerit et
21, 1 17 Arnos 5, 14 sq. 21 Psalra. XXVI 13 om. WD nec mortem A (s. m2 i a morte) an mortem 91xE
3 optulerat 91\' 5 inlecebr»am (ae eras.) A 6 hac A rationis A
(t na 8. ra m2) PCCI 7 salomon libri (salemon E) 10 nec A (c exp.
m2) nec T (c a. u.) ne CxN\' declinet PCx 11 conloces A (t cet
m2 8. ces) 12 post enim add. quis (del. m2) A plus WP*
/. /c
13 est dei A (/■ m2) dei est W\'CxET deus uult %xE 15 sumus WP1
16 incomntabile WP4 19 dixistis A (t ti m2 8. tis) 20 uidere dauid A
(A m2) dauid uidere T dauid uidere D 21 ait ipse A « m2) ipse
ait นxET 23 mutationis A mutati. E (s ertw., 8. ras. one)
non enim solet bonum datum deprecantibus dominus denegare.
ergo quia bonus dominus est et maxime sustinentibus se
bonus est, ipsi adhaereamus, cum ipso simus tota anima nostra,
toto corde, tota uirtute, ut simus in lumine eius et uideamus
eius gloriam et delectationis supernae fruamur gratia. ad illud
igitur bonum erigamus animos et in illo simus atque in ipso
uiuamus, ipsi adhaereamus, quod est supra omnem mentem
et omnem considerationem et pace utitur perpetua ac tranquillitate,
pax autem supra omnem mentem est et supra omnem
sensum. hoc est bonum, quod penetrat omnia, et omnes in
ipso uiuimus atque ex ipso pendimus, ipsum autem nihil supra
se habet, sed est diuinum; nemo enim bonus nisi unus deus.
quod ergo bonum diuinum et quod diuinum bonum. et ideo
dicitur:aperiente te manum implebuntur omnia bonitate;
per bonitatem enim dei nobis uniuersa tribuuntur merito
bona, quibus nihil admixtum est mali. haec bona promittit
scriptura fidelibus dicens: quae bona sunt terrae manducabitis.
boni ergo illius similes simus, ut quae bona sunt
adipiscamur, bonum quod est sine iniquitate et sine dolo et
sine asperitate, cum gratia, cum pietate, cum sinceritate et
beniuolentia caritate iustitia. itaque omnes uirtutes bonitas
tamquam mater fecunda amplectitur.
12 Act. 17, 28 13 Marc. 10, 18 15 Psalra. CIH 28 18 Esai. 1, 19 libri 2 dns A is. m2 X dum) dum T (corr. dns) Cx
denegare A if i m2 s. e ult.) 3 bonus s. u. A et del. m2 A
4 adhaereamus A (t mur m2 8. mus) ipso A (0 ex i) 5 ut del.
m2 A 6 delectationis A (ta a. u. m2) 7 ut in N\' 9 utitur A (t
mur m2 s. tur) 12 ex (s. m2 i in) A in (s. ex) P\'T pendimus APCx
pendemus cet. supra se nihil นxEP\' 13 nisi solus deus CP1 15 manu
A (m2 mantl) P adimplebuntur T et (ad 8. u. m2) A implebuntur น
(imple in ras., buntur 8. u.) replebuntur C 20 iniquitate P (i alt. a.
u. m2) et pr. del. m2 A, om. T, est N et alt. del. m2 l1, om.
NT 22 beniuolentia 31 (i pr. ex e m2)