<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi1348.abo013.perseus-lat2:61-72</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi1348.abo013.perseus-lat2:61-72</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi1348.abo013.perseus-lat2"><div type="textpart" n="61" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>mox in omne genus crudelitatis erupit numquam deficiente materia, cum primo matris,
            deinde nepotum et nurus, postremo Seiani familiares atque etiam notos persequeretur;
            post cuius interitum uel saeuissimus extitit. quo maxime apparuit, non tam ipsum ab
            Seiano concitari solitum, quam Seianum quaerenti occasiones sumministrasse; etsi
            commentario, quem de uita sua summatim breuiterque composuit, ausus est scribere Seianum
            se punisse, quod comperisset furere aduersus liberos Germanici filii sui; quorum ipse
            alterum suspecto iam, alterum oppresso demum Seiano interemit. <milestone n="2" unit="section"/></p><p>Singillatim crudeliter facta eius exequi longum est; genera, uelut exemplaria
            saeuitiae, enumerare sat erit. nullus a poena hominum cessauit dies, ne religiosus
            quidem ac sacer; animaduersum in quosdam ineunte anno nouo. accusati damnatique multi
            cum liberis atque etiam a liberis suis. interdictum ne capite damnatos propinqui
            lugerent. decreta accusatoribus praecipua praemia, nonnumquam et testibus. nemini
            delatorum fides abrogata. <milestone n="3" unit="section"/> omne crimen pro capitali
            receptum, etiam paucorum simpliciumque uerborum. obiectum est poetae, quod in tragoedia
            Agamemnonem probris lacessisset; obiectum et historico, quod Brutum Cassiumque ultimos
            Romanorum dixisset; animaduersum statim in auctores scriptaque abolita, quamuis
            probarentur ante aliquot annos etiam Augusto audiente recitata. <milestone n="4" unit="section"/> quibusdam custodiae traditis non modo studendi solacium ademptum, sed
            etiam sermonis et conloqui usus. citati ad causam dicendam partim se domi uulnerauerunt
            certi damnationis et ad uexationem ignominiamque uitandam, partim in media curia uenenum
            hauserunt; et tamen conligatis uulneribus ac semianimes palpitantesque adhuc in carcerem
            rapti. nemo punitorum non in Gemonias abiectus uncoque tractus, uiginti uno die abiecti
            tractique, inter eos feminae et pueri. <milestone n="5" unit="section"/> immaturae
            puellae, quia more tradito nefas esset uirgines strangulari, uitiatae prius a carnifice,
            dein strangulatae. mori uolentibus uis adhibita uiuendi. nam mortem adeo leue supplicium
            putabat, ut cum audisset unum e reis, Carnulum nomine, anticipasse eam, exclamauerit:
            'Carnulus me euasit.' et in recognoscendis custodiis precanti cuidam poenae maturitatem
            respondit: 'nondum tecum in gratiam redii.' annalibus suis uir consularis inseruit,
              <milestone n="6" unit="section"/> frequenti quodam conuiuio, cui et ipse affuerit,
            interrogatum eum subito et clare a quodam nano astante mensae inter copreas, cur
            Paconius maiestatis reus tam diu uiueret, statim quidem petulantiam linguae obiurgasse,
            ceterum post paucos dies scripsisse senatui, ut de poena Paconi quam primum
            statueret.</p></div><div type="textpart" n="62" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Auxit intenditque saeuitiam exacerbatus indicio de morte filii sui Drusi. quem cum
            morbo et intemperantia perisse existimaret, ut tandem ueneno interemptum fraude Liuillae
            uxoris atque Seiani cognouit, neque tormentis neque supplicio cuiusquam pepercit, soli
            huic cognitioni adeo per totos dies deditus et intentus, ut Rhodiensem hospitem, quem
            familiaribus litteris Romam euocarat, aduenisse sibi nuntiatum torqueri sine mora
            iusserit, quasi aliquis ex necessariis quaestioni adesset, deinde errore detecto et
            occidi, ne uulgaret iniuriam. <milestone n="2" unit="section"/> carnificinae eius
            ostenditur locus Capreis, unde damnatos post longa et exquisita tormenta praecipitari
            coram se in mare iubebat, excipiente classiariorum manu et contis atque remis elidente
            cadauera, ne cui residui spiritus quicquam inesset. excogitauerat autem inter genera
            cruciatus etiam, ut larga meri potione per fallaciam oneratos, repente ueretris
            deligatis, fidicularum simul urinaeque tormento distenderet. <milestone n="3" unit="section"/> quod nisi eum et mors praeuenisset et Thrasyllus consulto, ut aiunt,
            differre quaedam spe longioris uitae compulisset, plures aliquanto necaturus ac ne
            reliquis quidem nepotibus parsurus creditur, cum et Gaium suspectum haberet et Tiberium
            ut ex adulterio conceptum aspernaretur. nec abhorret a uero; namque identidem felicem
            Priamum uocabat, quod superstes omnium suorum extitisset.</p></div><div type="textpart" n="63" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Quam inter haec non modo inuisus ac detestabilis, sed praetrepidus quoque atque etiam
            contumeliis obnoxius uixerit, multa indicia sunt. haruspices secreto ac sine testibus
            consuli uetuit. uicina uero urbi oracula etiam dis<del>s</del>icere conatus est, sed
            maiestate Praenestinarum sortium territus destitit, cum obsignatas deuectasque Romam non
            repperisset in arca nisi relata rursus ad templum. <milestone n="2" unit="section"/>
            unum et alterum consulares oblatis prouinciis non ausus a se dimittere usque eo
            detinuit, donec successores post aliquot annos praesentibus daret, cum interim manente
            officii titulo etiam delegaret plurima assidue, quae illi per legatos et adiutores suos
            exequenda curarent.</p></div><div type="textpart" n="64" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>nurum ac nepotes numquam aliter post damnationem quam catenatos obsutaque lectica loco
            mouit, prohibitis per militem obuiis ac uiatoribus respicere usquam uel consistere.</p></div><div type="textpart" n="65" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Seianum res nouas molientem, quamuis iam et natalem eius publice celebrari et imagines
            aureas coli passim uideret, uix tandem et astu magis ac dolo quam principali auctoritate
            subuertit. nam primo, ut a se per speciem honoris dimitteret, collegam sibi assumpsit in
            quinto consulatu, quem longo interuallo absens ob id ipsum susceperat. deinde spe
            affinitatis ac tribuniciae potestatis deceptum inopinantem criminatus est pudenda
            miserandaque oratione, cum inter alia patres conscriptos precaretur, mitterent alterum e
            consulibus, qui se senem et solum in conspectum eorum cum aliquo militari praesidio
            perduceret. <milestone n="2" unit="section"/> sic quoque diffidens tumultumque metuens
            Drusum nepotem, quem uinculis adhuc Romae continebat, solui, si res posceret, ducemque
            constitui praeceperat. aptatis etiam nauibus ad quascumque legiones meditabatur fugam,
            speculabundus ex altissima rupe identidem signa, quae, ne nuntii morarentur, tolli
            procul, ut quidque factum foret, mandauerat. uerum et oppressa coniuratione Seiani
            nihilo securior aut constantior per nouem proximos menses non egressus est uilla, quae
            uocatur Ionis.</p></div><div type="textpart" n="66" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Vrebant insuper anxiam mentem uaria undique conuicia, nullo non damnatorum omne probri
            genus coram uel per libellos in orchestra positos ingerente. quibus quidem diuersissime
            adficiebatur, modo ut prae pudore ignota et celata cuncta cuperet, nonnumquam eadem
            contemneret et proferret ultro atque uulgaret. quin et Artabani Parthorum regis
            laceratus est litteris parricidia et caedes et ignauiam et luxuriam obicientis
            monentisque, ut uoluntaria morte maximo iustissimoque ciuium odio quam primum satis
            faceret.</p></div><div type="textpart" n="67" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>postremo semet ipse pertaesus, tali<del>s</del> epistulae principio tantum non summam
            malorum suorum professus est: 'quid scribam uobis, p. c., aut quo modo scribam, aut quid
            omnino non scribam hoc tempore, dii me deaeque peius perdant quam cotidie perire sentio,
            si scio.' <milestone n="2" unit="section"/></p><p>Existimant quidam praescisse haec eum peritia futurorum ac multo ante, quanta se
            quandoque acerbitas et infamia maneret, prospexisse; ideoque, ut imperium inierit, et
            patris patriae appellationem et ne in acta sua iuraretur obstinatissime recusasse, ne
            mox maiore dedecore impar tantis honoribus inueniretur. <milestone n="3" unit="section"/> quod sane ex oratione eius, quam de utraque re habuit, colligi potest; uel cum ait:
            similem se semper sui futurum nec umquam mutaturum mores suos, quam diu sanae mentis
            fuisset; sed exempli causa cauendum esse, ne se senatus in acta cuiusquam obligaret,
            quia aliquo casu mutari posset. et rursus: <milestone n="4" unit="section"/></p><p>'Si quando autem,' inquit, 'de moribus meis deuotoque uobis animo dubitaueritis,—quod
            prius quam eueniat, opto ut me supremus dies huic mutatae uestrae de me opinioni
            eripiat— nihil honoris adiciet mihi patria appellatio, uobis autem exprobrabit aut
            temeritatem delati mihi eius cognominis aut inconstantiam contrarii de me iudicii.'</p></div><div type="textpart" n="68" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Corpore fuit amplo atque robusto, statura quae iustam excederet; latus ab umeris et
            pectore, ceteris quoque membris usque ad imos pedes aequalis et congruens; sinistra manu
            agiliore ac ualidiore, articulis ita firmis, ut recens et integrum malum digito
            terebraret, caput pueri uel etiam adulescentis talitro uulneraret. <milestone n="2" unit="section"/> colore erat candido, capillo pone occipitium summissiore ut ceruicem
            etiam obtegeret, quod gentile in illo uidebatur; facie honesta, in qua tamen crebri et
            subiti tumores, cum praegrandibus oculis et qui, quod mirum esset, noctu etiam et in
            tenebris uiderent, sed ad breue et cum primum e somno patuissent; deinde rursum
            hebescebant. <milestone n="3" unit="section"/> incedebat ceruice rigida et obstipa,
            adducto fere uultu, plerumque tacitus, nullo aut rarissimo etiam cum proximis sermone
            eoque tardissimo, nec sine molli quadam digitorum gesticulatione. quae omnia ingrata
            atque arrogantiae plena et animaduertit Augustus in eo et excusare temptauit saepe apud
            senatum ac populum professus naturae uitia esse, non animi. <milestone n="4" unit="section"/> ualitudine prosperrima usus est, tempore quidem principatus paene
            toto prope inlaesa, quamuis a tricesimo aetatis anno arbitratu eam suo rexerit sine
            adiumento consilioue medicorum.</p></div><div type="textpart" n="69" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Circa deos ac religiones neglegentior, quippe addictus mathematicae plenusque
            persuasionis cuncta fato agi, tonitrua tamen praeter modum expauescebat et turbatiore
            caelo numquam non coronam lauream capite gestauit, quod fulmine afflari negetur id genus
            frondis.</p></div><div type="textpart" n="70" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Artes liberales utriusque generis studiosissime coluit. in oratione Latina secutus est
            Coruinum Messalam, quem senem adulescens obseruarat. sed adfectatione et morositate
            nimia obscurabat stilum, ut aliquanto ex tempore quam a cura praestantior haberetur.
              <milestone n="2" unit="section"/> composuit et carmen lyricum, cuius est titulus
            'conquestio de morte L. Caesaris.' fecit et Graeca poemata imitatus Euphorionem et
            Rhianum et Parthenium, quibus poetis admodum delectatus scripta omnium et imagines
            publicis bibliothecis inter ueteres et praecipuos auctores dedicauit; et ob hoc plerique
            eruditorum certatim ad eum multa de his ediderunt. <milestone n="3" unit="section"/>
            maxime tamen curauit notitiam historiae fabularis usque ad ineptias atque derisum; nam
            et grammaticos, quod genus hominum praecipue, ut diximus, appetebat, eius modi fere
            quaestionibus experiebatur: 'quae mater Hecubae, quod Achilli nomen inter uirgines
            fuisset, quid Sirenes cantare sint solitae.' et quo primum die post excessum Augusti
            curiam intrauit, quasi pietati simul ac religioni satis facturus Minonis exemplo ture
            quidem ac uino uerum sine tibicine supplicauit, ut ille olim in morte filii.</p></div><div type="textpart" n="71" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>sermone Graeco quamquam alioqui promptus et facilis, non tamen usque quaque usus est
            abstinuitque maxime in senatu; adeo quidem, ut monopolium nominaturus ueniam prius
            postularet, quod sibi uerbo peregrino utendum esset. atque etiam cum in quodam decreto
            patrum <foreign xml:lang="grc">ἔμβλημα</foreign> recitaretur, commutandam censuit uocem
            et pro peregrina nostratem requirendam aut, si non reperiretur, uel pluribus et per
            ambitum uerborum rem enuntiandam. militem quoque Graece testimonium interrogatum nisi
            Latine respondere uetuit.</p></div><div type="textpart" n="72" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Bis omnino toto secessus tempore Romam redire conatus, semel triremi usque ad proximos
            naumachiae hortos subuectus est disposita statione per ripas Tiberis, quae obuiam
            prodeuntis submoueret, iterum Appia usque ad septimum lapidem; sed prospectis modo nec
            aditis urbis moenibus rediit, primo incertum qua de causa, postea ostento territus.
              <milestone n="2" unit="section"/> erat ei in oblectamentis serpens draco, quem ex
            consuetudine manu sua cibaturus cum consumptum a formicis inuenisset, monitus est ut uim
            multitudinis caueret. rediens ergo propere Campaniam Asturae in languorem incidit, quo
            paulum leuatus Cerceios pertendit. ac ne quam suspicionem infirmitatis daret,
            castrensibus ludis non tantum interfuit, sed etiam missum in harenam aprum iaculis
            desuper petit; statimque latere conuulso et, ut exaestuarat, afflatus aura in grauiorem
            recidit morbum. <milestone n="3" unit="section"/> sustentauit tamen aliquamdiu, quamuis
            Misenum usque deuectus nihil ex ordine cotidiano praetermitteret, ne conuiuia quidem aut
            ceteras uoluptates partim intemperantia partim dissimulatione. nam Chariclen medicum,
            quod commeatu afuturus e conuiuio egrediens manum sibi osculandi causa apprehendisset,
            existimans temptatas ab eo uenas, remanere ac recumbere hortatus est cenamque protraxit.
            nec abstinuit consuetudine quin tunc quoque instans in medio triclinio astante lictore
            singulos ualere dicentis appellaret.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>