<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi1348.abo013.perseus-lat2:49-52</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi1348.abo013.perseus-lat2:49-52</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi1348.abo013.perseus-lat2"><div type="textpart" n="49" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Procedente mox tempore etiam ad rapinas conuertit animum. satis constat, Cn. Lentulum
            Augurem, cui census maximus fuerit, metu et angore ad fastidium uitae ab eo actum et ut
            ne quo nisi ipso herede moreretur; condemnatam et generosissimam feminam Lepidam in
            gratiam Quirini consularis praediuitis et orbi, qui dimissam eam e matrimonio post
            uicensimum annum ueneni olim in se comparati arguebat; <milestone n="2" unit="section"/>
            praeterea Galliarum et Hispaniarum Syriaeque et Graeciae principes confiscatos ob tam
            leue ac tam inpudens calumniarum genus, ut quibusdam non aliud sit obiectum, quam quod
            partem rei familiaris in pecunia haberent; plurimis etiam ciuitatibus et priuatis
            ueteres immunitates et ius metallorum ac uectigalium adempta; sed et Vononem regem
            Parthorum, qui pulsus a suis quasi in fidem p. R. cum ingenti gaza Antiochiam se
            receperat. spoliatum perfidia et occisum.</p></div><div type="textpart" n="50" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Odium aduersus necessitudines in Druso primum fratre detexit, prodita eius epistula,
            qua secum de cogendo ad restituendam libertatem Augusto agebat, deinde et in reliquis.
            Iuliae uxori tantum afuit ut relegatae, quod minimum est, offici aut humanitatis aliquid
            impertiret, ut ex constitutione patris uno oppido clausam domo quoque egredi et
            commercio hominum frui uetuerit; sed et peculio concesso a patre praebitisque annuis
            fraudauit, per speciem publici iuris, quod nihil de his Augustus testamento cauisset.
              <milestone n="2" unit="section"/> matrem Liuiam grauatus uelut partes sibi aequas
            potentiae uindicantem, et congressum eius assiduum uitauit et longiores secretioresque
            sermones, ne consiliis, quibus tamen interdum et egere et uti solebat, regi uideretur.
            tulit etiam perindigne actum in senatu, ut titulis suis quasi Augusti, ita et 'Liuiae
            filius' adiceretur. <milestone n="3" unit="section"/> quare non 'parentem patriae'
            appellari, non ullum insignem honorem recipere publice passus est; sed et frequenter
            admonuit, maioribus nec feminae conuenientibus negotiis abstineret, praecipue ut
            animaduertit incendio iuxta aedem Vestae et ipsam interuenisse populumque et milites,
            quo enixius opem ferrent, adhortatam, sicut sub marito solita esset.</p></div><div type="textpart" n="51" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>dehinc ad simultatem usque processit hac, ut ferunt, de causa. instanti saepius, ut
            ciuitate donatum in decurias adlegeret, negauit alia se condicione adlecturum, quam si
            pateretur ascribi albo extortum id sibi a matre. at illa commota ueteres quosdam ad se
            Augusti codicillos de acerbitate et intolerantia morum eius e sacrario protulit atque
            recitauit. hos et custoditos tam diu et exprobratos tam infeste adeo grauiter tulit, ut
            quidam putent inter causas secessus hanc ei uel praecipuam fuisse. <milestone n="2" unit="section"/> toto quidem triennio, quo uiuente matre afuit, semel omnino eam nec
            amplius quam uno die paucissimis uidit horis; ac mox neque aegrae adesse curauit
            defunctamque et, dum aduentus sui spem facit, complurium dierum mora corrupto demum et
            tabido corpore funeratam prohibuit consecrari, quasi id ipsa mandasset. testamentum
            quoque eius pro irrito habuit omnisque amicitias et familiaritates, etiam quibus ea
            funeris sui curam moriens demandauerat, intra breue tempus afflixit, uno ex iis,
            equestris ordinis uiro, et in antliam condemnato.</p></div><div type="textpart" n="52" subtype="chapter"><milestone n="1" unit="section"/><p>Filiorum neque naturalem Drusum neque adoptiuum Germanicum patria caritate dilexit,
            alterius uitiis infensus. nam Drusus fluxioris remissiorisque uitae erat. itaque ne
            mortuo quidem perinde adfectus est, sed tantum non statim a funere ad negotiorum
            consuetudinem rediit iustitio longiore inhibito. <milestone n="2" unit="section"/> quin
            et Iliensium legatis paulo serius consolantibus, quasi obliterata iam doloris memoria,
            irridens se quoque respondit uicem eorum dolere, quod egregium ciuem Hectorem
            amisissent. Germanico usque adeo obtrectauit, ut et praeclara facta eius pro superuacuis
            eleuarit et gloriosissimas uictorias ceu damnosas rei p. increparet. quod uero
            Alexandream propter immensam et repentinam famem inconsulto se adisset, questus est in
            senatu. <milestone n="3" unit="section"/> etiam causa mortis fuisse ei per Cn. Pisonem
            legatum Syriae creditur, quem mox huius criminis reum putant quidam mandata prolaturum,
            nisi ea secreto ostentant <add><gap reason="omitted"/></add> quae multifariam inscriptum et per noctes celeberrime adclamatum est: 'redde
            Germanicum!' quam suspicionem confirmauit ipse postea coniuge etiam ac liberis Germanici
            crudelem in modum afflictis.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>