<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi1348.abo012.perseus-lat2:61-80</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi1348.abo012.perseus-lat2:61-80</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi1348.abo012.perseus-lat2" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="61"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Quoniam qualis in imperis ac magistratibus regendaque per terrarum orbem pace
                     belloque re p. fuerit, exposui, referam nunc interiorem ac familiarem eius
                     uitam quibusque moribus atque fortuna domi et inter suos egerit a iuuenta usque
                     ad supremum uitae diem. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p>Matrem amisit in primo consulatu, sororem Octauiam quinquagensimum et quartum
                     agens aetatis annum. utrique cum praecipua officia uiuae praestitisset, etiam
                     defunctae honores maximos tribuit.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="62"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Sponsam habuerat adulescens P. Seruili Isaurici filiam, sed reconciliatus post
                     primam discordiam Antonio, expostulantibus utriusque militibus ut et
                     necessitudine aliqua iungerentur, priuignam eius Claudiam, Fuluiae ex P. Clodio
                     filiam, duxit uxorem uixdum nubilem ac simultate cum Fuluia socru orta dimisit
                     intactam adhuc et uirginem. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> mox Scriboniam in matrimonium accepit nuptam ante duobus consularibus, ex
                     altero etiam matrem. cum hac quoque diuortium fecit, 'pertaesus,' ut scribit,
                     'morum peruersitatem eius,' ac statim Liuiam Drusillam matrimonio Tiberi
                     Neronis et quidem praegnantem abduxit dilexitque et probauit unice ac
                     perseueranter.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="63"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Ex Scribonia Iuliam, ex Liuia nihil liberorum tulit, cum maxime cuperet.
                     infans, qui conceptus erat, immaturus est editus. Iuliam primum Marcello
                     Octauiae sororis suae filio tantum quod pueritiam egresso, deinde, ut is obiit,
                     M. Agrippae nuptum dedit exorata sorore, ut sibi genero cederet; nam tunc
                     Agrippa alteram Marcellarum habebat et ex ea liberos. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> hoc quoque defuncto, multis ac diu, etiam ex equestri ordine, circumspectis
                     condicionibus, Tiberium priuignum suum elegit coegitque praegnantem uxorem et
                     ex qua iam pater erat dimittere. M. Antonius scribit primum eum Antonio filio
                     suo despondisse Iuliam, dein Cotisoni Getarum regi, quo tempore sibi quoque in
                     uicem filiam regis in matrimonium petisset.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="64"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Nepotes ex Agrippa et Iulia tres habuit C. et L. et Agrippam, neptes duas
                     Iuliam et Agrippinam. Iuliam L. Paulo censoris filio, Agrippinam Germanico
                     sororis suae nepoti collocauit. Gaium et L. adoptauit domi per assem et libram
                     emptos a patre Agrippa tenerosque adhuc ad curam rei p. admouit et consules
                     designatos circum prouincias exercitusque dimisit. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> filiam et neptes ita instituit, ut etiam lanificio assuefaceret uetaretque
                     loqui aut agere quicquam nisi propalam et quod in di<del>ut</del>urnos
                     commentarios referretur; extraneorum quidem coetu adeo prohibuit, ut L.
                     Vinicio, claro decoroque iuueni, scripserit quondam parum modeste fecisse eum,
                     quod filiam suam Baias salutatum uenisset. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="3"><p> nepotes et litteras et natare aliaque rudimenta per se plerumque docuit, ac
                     nihil aeque elaborauit quam ut imitarentur chirographum suum; neque cenauit
                     una, nisi ut in imo lecto assiderent, neque iter fecit, nisi ut uehiculo
                     anteirent aut circa adequitarent.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="65"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>sed laetum eum atque fidentem et subole et disciplina domus Fortuna destituit.
                     Iulias, filiam et neptem, omnibus probris contaminatas relegauit; C. et L. in
                     duodeuiginti mensium spatio amisit ambos, Gaio in Lycia, Lucio Massiliae
                     defunctis. tertium nepotem Agrippam simulque priuignum Tiberium adoptauit in
                     foro lege curiata; ex quibus Agrippam breui ob ingenium sordidum ac ferox
                     abdicauit seposuitque Surrentum. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p>Aliquanto autem patientius mortem quam dedecora suorum tulit. nam C. Lucique
                     casu non adeo fractus, de filia absens ac libello per quaestorem recitato notum
                     senatui fecit abstinuitque congressu hominum diu prae pudore, etiam de necanda
                     deliberauit. certe cum sub idem tempus una ex consciis liberta Phoebe suspendio
                     uitam finisset, maluisse se ait Phoebes patrem fuisse. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="3"><p> relegatae usum uini omnemque delicatiorem cultum ademit neque adiri a quoquam
                     libero seruo<del>q</del>ue nisi se consulto permisit, et ita ut certior fieret,
                     qua is aetate, qua statura, quo colore esset, etiam quibus corporis notis uel
                     cicatricibus. post quinquennium demum ex insula in continentem lenioribusque
                     paulo condicionibus transtulit eam. nam ut omnino reuocaret, exorari nullo modo
                     potuit, deprecanti saepe p. R. et pertinacius instanti tales filias talesque
                     coniuges pro contione inprecatus. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="4"><p> ex nepte Iulia post damnationem editum infantem adgnosci alique uetuit.
                     Agrippam nihilo tractabiliorem, immo in dies amentiorem in insulam
                     transportauit saepsitque insuper custodia militum. cauit etiam s.c. ut eodem
                     loci in perpetuum contineretur. atque ad omnem et eius et Iuliarum mentionem
                     ingemiscens proclamare etiam solebat:</p><l><foreign xml:lang="grc">αἴθʼ ὄφελον ἄγαμός τʼ ἔμεναι ἄγονός τʼ
                        ἀπολέσθαι</foreign> nec aliter eos appellare quam tris uomicas ac tria
                     carcinomata sua.</l></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="66"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Amicitias neque facile admisit et constantissime retinuit, non tantum uirtutes
                     ac merita cuiusque digne prosecutus, sed uitia quoque et delicta, dum taxat
                     modica, perpessus. neque enim temere ex omni numero in amicitia eius afflicti
                     reperientur praeter Saluidienum Rufum, quem ad consulatum usque, et Cornelium
                     Gallum, quem ad praefecturam Aegypti, ex infima utrumque fortuna prouexerat.
                  </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> quorum alterum res nouas molientem damnandum senatui tradidit, alteri ob
                     ingratum et maliuolum animum domo et prouinciis suis interdixit. sed Gallo
                     quoque et accusatorum denuntiationibus et senatus consultis ad necem conpulso
                     laudauit quidem pietatem tanto opere pro se indignantium, ceterum et
                     inlacrimauit et uicem suam conquestus est, quod sibi soli non liceret amicis,
                     quatenus uellet, irasci. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="3"><p> reliqui potentia atque opibus ad finem uitae sui quisque ordinis principes
                     floruerunt, quanquam et offensis interuenientibus. desiderauit enim nonnumquam,
                     ne de pluribus referam, et M. Agrippae patientiam et Maecenatis taciturnitatem,
                     cum ille ex leui frigoris suspicione et quod Marcellus sibi anteferretur,
                     Mytilenas se relictis omnibus contulisset, <del>et</del> hic secretum de
                     comperta Murenae coniuratione uxori Terentiae prodidisset. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="4"><p>Exegit et ipse in uicem ab amicis beniuolentiam mutuam, tam a defunctis quam a
                     uiuis. nam quamuis minime appeteret hereditates, ut qui numquam ex ignoti
                     testamento capere quicquam sustinuerit, amicorum tamen suprema iudicia
                     morosissime pensitauit, neque dolore dissimulato, si parcius aut citra honorem
                     uerborum, neque gaudio, si grate pieque quis se prosecutus fuisset. legata uel
                     partes hereditatium a quibuscumque parentibus relicta sibi aut statim liberis
                     eorum concedere aut, si pupillari aetate essent, die uirilis togae uel
                     nuptiarum cum incremento restituere consueuerat.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="67"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Patronus dominusque non minus seuerus quam facilis et clemens multos libertorum
                     in honore et usu maximo habuit, ut Licin<del>i</del>um et Celadum aliosque.
                     Cosmum seruum grauissime de se opinantem non ultra quam compedibus coercuit.
                     Diomeden dispensatorem, a quo simul ambulante incurrenti repente fero apro per
                     metum obiectus est, maluit timiditatis arguere quam noxae remque non minimi
                     periculi, quia tamen fraus aberat, in iocum uertit. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> idem Polum ex acceptissimis libertis mori coegit compertum adulterare
                     matronas; Thallo a manu, quod pro epistula prodita denarios quingentos
                     accepisset, crura ei fregit; paedagogum ministrosque C. fili, per occasionem
                     ualitudinis mortisque eius superbe auareque in prouincia grassatos, oneratos
                     graui pondere ceruicibus praecipitauit in flumen.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="68"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Prima iuuenta uariorum dedecorum infamiam subiit. Sextus Pompeius ut
                     effeminatum insectatus est; M. Antonius adoptionem auunculi stupro meritum;
                     item L. Marci frater, quasi pudicitiam delibatam a Caesare Aulo etiam Hirtio in
                     Hispania trecentis milibus nummum substrauerit solitusque sit crura suburere
                     nuce ardenti, quo mollior pilus surgeret. sed et populus quondam uniuersus
                     ludorum die et accepit in contumeliam eius et adsensu maximo conprobauit uersum
                     in scaena pronuntiatum de gallo Matris deum tympanizante:</p><l>uidesne, ut cinaedus orbem digito temperat?</l></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="69"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>adulteria quidem exercuisse ne amici quidem negant, excusantes sane non
                     libidine, sed ratione commissa, quo facilius consilia aduersariorum per
                     cuiusque mulieres exquireret. M. Antonius super festinatas Liuiae nuptias
                     obiecit et feminam consularem e triclinio uiri coram in cubiculum abductam,
                     rursus in conuiuium rubentibus auriculis incomptiore capillo reductam; dimissam
                     Scriboniam, quia liberius doluisset nimiam potentiam paelicis; condiciones
                     quaesitas per amicos, qui matres familias et adultas aetate uirgines denudarent
                     atque perspicerent, tamquam Toranio mangone uendente. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> scribit etiam ad ipsum haec familiariter adhuc necdum plane inimicus aut
                     hostis: 'quid te mutauit? quod reginam ineo? uxor mea est. nunc coepi an abhinc
                     annos nouem? tu deinde solam Drusillam inis? ita ualeas, uti tu, hanc epistulam
                     cum leges, non inieris Tertullam aut Terentillam aut Rufillam aut Saluiam
                     Titiseniam aut omnes. an refert, ubi et in qua arrigas?'</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="70"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Cena quoque eius secretior in fabulis fuit, quae uulgo <foreign xml:lang="grc">δωδεκάθεος</foreign> uocabatur; in qua deorum dearumque habitu discubuisse
                     conuiuas et ipsum pro Apolline ornatum non Antoni modo epistulae singulorum
                     nomina amarissime enumerantis exprobrant, sed et sine auctore notissimi
                     uersus:</p><l>cum primum istorum conduxit mensa choragum,</l><l>sexque deos uidit Mallia sexque deas,</l><l>impia dum Phoebi Caesar mendacia ludit,</l><l>dum noua diuorum cenat adulteria:</l><l>omnia se a terris tunc numina declinarunt,</l><l>fugit et auratos Iuppiter ipse thronos. </l></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><l> auxit cenae rumorem summa tunc in ciuitate penuria ac fames, adclamatumque est
                     postridie: omne frumentum deos comedisse et Caesarem esse plane Apollinem, sed
                     Tortorem, quo cognomine is deus quadam in parte urbis colebatur. notatus est et
                     ut pretiosae supellectilis Corinthiorumque praecupidus et aleae indulgens. nam
                     et proscriptionis tempore ad statuam eius ascriptum est:</l><l>pater argentarius, ego Corinthiarius, cum existimaretur quosdam propter uasa
                     Corinthia inter proscriptos curasse referendos; et deinde bello Siciliensi
                     epigramma uulgatum est:</l><l>postquam bis classe uictus naues perdidit,</l><l>aliquando ut uincat, ludit assidue aleam.</l></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="71"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>ex quibus siue criminibus siue maledictis infamiam impudicitiae facillime
                     refutauit et praesentis et posterae uitae castitate; item lautitiarum inuidiam,
                     cum et Alexandria capta nihil sibi praeter unum murrinum calicem ex instrumento
                     regio retinuerit et mox uasa aurea assiduissimi usus conflauerit omnia. circa
                     libidines haesit, postea quoque, ut ferunt, ad uitiandas uirgines promptior,
                     quae sibi undique etiam ab uxore conquirerentur. aleae rumorem nullo modo
                     expauit lusitque simpliciter et palam oblectamenti causa etiam senex ac
                     praeterquam Decembri mense aliis quoque festis et profestis diebus. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> nec id dubium est. autographa quadam epistula: 'cenaui,' ait, 'mi Tiberi, cum
                     isdem; accesserunt conuiuae Vinicius et Silius pater. inter cenam lusimus
                     geronticos et heri et hodie; talis enim iactatis, ut quisque canem aut senionem
                     miserat, in singulos talos singulos denarios in medium conferebat, quos
                     tollebat uniuersos, qui Venerem iecerat.' </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="3"><p> et rursus aliis litteris: 'nos, mi Tiberi, Quinquatrus satis iucunde egimus;
                     lusimus enim per omnis dies forumque aleatorum calfecimus. frater tuus magnis
                     clamoribus rem gessit; ad summam tamen perdidit non multum, sed ex magnis
                     detrimentis praeter spem paulatim retractum est. ego perdidi uiginti milia
                     nummum meo nomine, sed cum effuse in lusu liberalis fuissem, ut soleo
                     plerumque. nam si quas manus remisi cuique exegissem aut retinuissem quod
                     cuique donaui, uicissem uel quinquaginta milia. sed hoc malo; benignitas enim
                     mea me ad caelestem gloriam efferet.' scribit ad filiam: </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="4"><p> 'misi tibi denarios ducentos quinquaginta, quos singulis conuiuis dederam, si
                     uellent inter se inter cenam uel talis uel par impar ludere.'</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="72"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>In ceteris partibus uitae continentissimum constat ac sine suspicione ullius
                     uitii. habitauit primo iuxta Romanum forum supra Scalas anularias, in domo quae
                     Calui oratoris fuerat; postea in Palatio, sed nihilo minus aedibus modicis
                     Hortensianis, et neque laxitate neque cultu conspicuis, ut in quibus porticus
                     breues essent Albanarum columnarum et sine marmore ullo aut insigni pauimento
                     conclauia. ac per annos amplius quadraginta eodem cubiculo hieme et aestate
                     mansit, quamuis parum salubrem ualitudini suae urbem hieme experiretur
                     assidueque in urbe hiemaret. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> si quando quid secreto aut sine interpellatione agere proposuisset, erat illi
                     locus in edito singularis, quem Syracusas et technyphion uocabat: huc transibat
                     aut in alicuius libertorum suburbanum; aeger autem in domo Maecenatis cubabat.
                     ex secessibus praecipue frequentauit maritima insulasque Campaniae aut proxima
                     urbi oppida, Lanuuium, Praeneste, Tibur, ubi etiam in porticibus Herculis
                     templi persaepe ius dixit. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="3"><p> ampla et operosa praetoria grauabatur. et neptis quidem suae Iuliae, profuse
                     ab ea extructa, etiam diruit ad solum, sua uero quamuis modica non tam
                     statuarum tabularumque pictarum ornatu quam xystis et nemoribus excoluit
                     rebusque uetustate ac raritate notabilibus, qualia sunt Capreis immanium
                     beluarum ferarumque membra praegrandia, quae dicuntur gigantum ossa, et arma
                     heroum.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="73"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>instrumenti eius et supellectilis parsimonia apparet etiam nunc residuis lectis
                     atque mensis, quorum pleraque uix priuatae elegantiae sint. ne toro quidem
                     cubuisse aiunt nisi humili et modice instrato. ueste non temere alia quam
                     domestica usus est, ab sorore et uxore et filia neptibusque confecta; togis
                     neque restrictis neque fusis, clauo nec lato nec angusto, calciamentis
                     altiusculis, ut procerior quam erat uideretur. et forensia autem et calceos
                     numquam non intra cubiculum habuit ad subitos repentinosque casus parata.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="74"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Conuiuabatur assidue nec umquam nisi recta, non sine magno ordinum hominumque
                     dilectu. Valerius Messala tradit, neminem umquam libertinorum adhibitum ab eo
                     cenae excepto Mena, sed asserto in ingenuitatem post proditam Sexti Pompei
                     classem. ipse scribit, inuitasse se quondam, in cuius uilla maneret, qui
                     speculator suus olim fuisset. conuiuia nonnumquam et serius inibat et maturius
                     relinquebat, cum conuiuae et cenare inciperent, prius quam ille discumberet, et
                     permanerent digresso eo. cenam ternis ferculis aut cum abundantissime senis
                     praebebat, ut non nimio sumptu, ita summa comitate. nam et ad communionem
                     sermonis tacentis uel summissim fabulantis prouocabat, et aut acroamata et
                     histriones aut etiam triuiales ex circo ludios interponebat ac frequentius
                     aretalogos.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="75"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Festos et sollemnes dies profusissime, nonnumquam tantum ioculariter
                     celebrabat. Saturnalibus, et si quando alias libuisset, modo munera diuidebat,
                     uestem et aurum et argentum, modo nummos omnis notae, etiam ueteres regios ac
                     peregrinos, interdum nihil praeter cilicia et spongias et rutabula et forpices
                     atque alia id genus titulis obscuris et ambiguis. solebat et inaequalissimarum
                     rerum sortes et auersas tabularum picturas in conuiuio uenditare incertoque
                     casu spem mercantium uel frustrari uel explere, ita ut per singulos lectos
                     licitatio fieret et seu iactura seu lucrum communicaretur.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="76"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>cibi—nam ne haec quidem omiserim—minimi erat atque uulgaris fere. secundarium
                     panem et pisciculos minutos et caseum bibulum manu pressum et ficos uirides
                     biferas maxime appetebat; uescebaturque et ante cenam quocumque tempore et
                     loco, quo stomachus desiderasset. uerba ipsius ex epistulis sunt: 'nos in
                     essedo panem et palmulas gustauimus.' </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> et iterum: 'dum lectica ex regia domum redeo, panis unciam cum paucis acinis
                     uuae duracinae comedi.' et rursus: 'ne Iudaeus quidem, mi Tiberi, tam
                     diligenter sabbatis ieiunium seruat quam ego hodie seruaui, qui in balineo
                     demum post horam primam noctis duas buccas manducaui prius quam ungui
                     inciperem.' ex hac inobseruantia nonnumquam uel ante initum uel post dimissum
                     conuiuium solus cenitabat, cum pleno conuiuio nihil tangeret.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="77"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>uini quoque natura parcissimus erat. non amplius ter bibere eum solitum super
                     cenam in castris apud Mutinam, Cornelius Nepos tradit. postea quotiens
                     largissime se inuitaret, senos sextantes non excessit, aut si excessisset,
                     reiciebat. et maxime delectatus est Raetico neque temere interdiu bibit. pro
                     potione sumebat perfusum aqua frigida panem aut cucumeris frustum uel
                     lactuculae thyrsum aut recens aridumue pomum suci uinosioris.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="78"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Post cibum meridianum, ita ut uestitus calciatusque erat, retectis pedibus
                     paulisper conquiescebat opposita ad oculos manu. a cena in lecticulam se
                     lucubratoriam recipiebat; ibi, donec residua diurni actus aut omnia aut ex
                     maxima parte conficeret, ad multam noctem permanebat. in lectum inde
                     transgressus non amplius cum plurimum quam septem horas dormiebat, ac ne eas
                     quidem continuas, sed ut in illo temporis spatio ter aut quater
                     expergisceretur. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> si interruptum somnum reciperare, ut euenit, non posset, lectoribus aut
                     fabulatoribus arcessitis resumebat producebatque ultra primam saepe lucem. nec
                     in tenebris uigilauit umquam nisi assidente aliquo. matutina uigilia
                     offendebatur; ac si uel officii uel sacri causa maturius uigilandum esset, ne
                     id contra commodum faceret, in proximo cuiuscumque domesticorum cenaculo
                     manebat. sic quoque saepe indigens somni, et dum per uicos deportaretur et
                     deposita lectica inter aliquas moras condormiebat.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="79"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Forma fuit eximia et per omnes aetatis gradus uenustissima, quamquam et omnis
                     lenocinii neglegens; in capite comendo tam incuriosus, ut raptim compluribus
                     simul tonsoribus operam daret ac modo tonderet modo raderet barbam eoque ipso
                     tempore aut legeret aliquid aut etiam scriberet. uultu erat uel in sermone uel
                     tacitus adeo tranquillo serenoque, ut quidam e primoribus Galliarum confessus
                     sit inter suos, eo se inhibitum ac remollitum, quo minus, ut destinarat, in
                     transitu Alpium per simulationem conloquii propius admissus in praecipitium
                     propelleret. </p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p> oculos habuit claros ac nitidos, quibus etiam existimari uolebat inesse
                     quiddam diuini uigoris, gaudebatque, si qui sibi acrius contuenti quasi ad
                     fulgorem solis uultum summitteret; sed in senecta sinistro minus uidit; dentes
                     raros et exiguos et scabros; capillum leuiter inflexum et subflauum; supercilia
                     coniuncta; mediocres aures; nasum et a summo eminentiorem et ab imo
                     deductiorem; colorem inter aquilum candidumque; staturam breuem,—quam tamen
                     Iulius Marathus libertus †etiam memoriam eius quinque pedum et dodrantis fuisse
                     tradit—, sed quae commoditate et aequitate membrorum occuleretur, ut non nisi
                     ex comparatione astantis alicuius procerioris intellegi posset.</p></div></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="80"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>Corpore traditur maculoso dispersis per pectus atque aluum genetiuis notis in
                     modum et ordinem ac numerum stellarum caelestis ursae, sed et callis quibusdam
                     ex prurigine corporis adsiduoque et uehementi strigilis usu plurifariam
                     concretis ad impetiginis formam. coxendice et femore et crure sinistro non
                     perinde ualebat, ut saepe etiam inclaudicaret; sed remedio harenarum atque
                     harundinum confirmabatur. dextrae quoque manus digitum salutarem tam imbecillum
                     interdum sentiebat, ut torpentem contractumque frigore uix cornei circuli
                     supplemento scripturae admoueret. questus est et de uesica, cuius dolore
                     calculis demum per urinam eiectis leuabatur.</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>