Toleranda quamvis patiar, haud umquam queant nisi morte tristi nostra finiri mala.genetrice caesa, per scelus rapto patre,orbata fratre, miseriis luctu obruta,maerore pressa, coniugi invisa ac meaesubiecta famulae luce non grata fruor, trepidante semper corde non mortis metu,sed sceleris— absit crimen a fatis meis,mori iuvabit; poena nam gravior nece estvidere tumidos et truces miserae mihivultus tyranni iungere atque hosti oscula. notimere nutus cuius obsequium meushaud ferre posset fata post fratris dolorscelere interempti, cuius imperium tenetet sorte gaudet auctor infandae necis.quam saepe tristis umbra germani meis offertur oculis, membra cum solvit quieset fessa fletu lumina oppressit sopor:modo facibus atris armat infirmas manusoculosque et ora fratris infestus petit,