alta, quae navis timuit secare, hinc et hinc fusis speciosa velisstrata ludenti patuere cumbae,et vacat mersos numerare pisceshic ubi ingenti modo sub procellaCycladas pontum timuere motae. Nulla sors longa est: dolor ac voluptasinvicem cedunt; brevior voluptas,ima permutat levis hora summis:ille qui donat diadema fronti,quem genu nixae tremuere gentes, cuius ad nutum posuere bellaMedus et Phoebi propioris Induset Dahae-Parthis equitem minati,anxius sceptrum tenet et moventescuncta divinat metuitque casus mobiles rerum dubiumque tempus.Vos quibus rector maris atque terraeius dedit magnum necis atque vitae,ponite inflatos tumidosque vultus: