et ipsum et una generis invisi indolemiunctam parenti cerno, iam tuto in locovorsantur odia. venit in nostras manustandem Thyestes, venit, et totus quidem. vix tempero animo, vix dolor frenos capitsic, cum feras vestigat et longo sagaxloro tenetur Vmber ac presso viasscrutatur ore, dum procul lento suemodore sentit, paret et tacito locum rostro pererrat; praeda cum propior fuit,cervice tota pugnat et gemitu vocatdominum morantem seque retinenti eripit:cum sperat ira sanguinem, nescit tegi;tamen tegatur. aspice, ut multo gravis squalore vultus obruat maestos coma,quam foeda iaceat barba, praestetur fides—fratrem iuvat videre, complexus mihiredde expetitos. quicquid irarum fuittransierit; ex hoc sanguis ac pietas die colantur, animis odia damnata excidant.