gnato minatur impia incestos face;hic me paternis expulit regnis timor.non ego penates profugus excessi meos:parum ipse fidens mihimet in tuto tua,natura, posui iura. cum magna horreas, quod posse fieri non putes metuas tamen:cuncta expavesco meque non credo mihi.Iam iam aliquid in nos fata moliri parant,nam quid rear quod ista Cadmeae luesinfesta genti strage tam late edita mihi parcit uni? cui reservamur malo?inter ruinas urbis et semper novisdeflenda lacrimis funera ac populi struemincolumis asto— scilicet Phoebi reus.sperare poteras sceleribus tantis dari regnum salubre? fecimus caelum nocens. Non aura gelido lenis afflatu fovetanhela flammis corda, non Zephyri levesspirant, sed ignes auget aestiferi canisTitan, leonis terga Nemeaei premens.