lacrimae supererant: has quoque eripui mihi. absiste, nullas animus admittit precesnovamque poenam sceleribus quaerit parem.et esse par quae poterit? infanti quoquedecreta mors est.— fata quis tam tristiasortitus umquam? videram nondum diem uterique nondum solveram clausi moras,et iam timebar. protinus quosdam editosnox occupavit et novae luci abstulit:mors me antecessit; aliquis intra visceramaterna letum praecoquis fati tulit: sed numquid et peccavit? abstrusum, abditumdubiumque an essem sceleris infandi reumdeus egit; illo teste damnavit parenscalidoque teneros transilit ferro pedeset in alta nemora pabulum misit feris avibusque saevis quas Cithaeron noxiuscruore saepe regio tinctas alit. ,sed quem deus damnavit, abiecit pater,mors quoque refugit, praestiti Delphis fidem: