id enim, quod sponte in umidis nascitur, helioselinum vocatur, uno folio nec hirsutum, rursus in siccis hipposelinum, pluribus foliis, simile helioselino. tertium est oreoselinum, cicutae foliis, radice tenui, semine aneti, minutiore tantum. et sativisatiui dG. -iua r. (est autem) satiuis v. autem differentiaedifferentia Ev. a. G. in folio denso, crispo aut rariore et leviorelatiore (pro leuiore) coni. Brot. e Theophr., item caule tenuiore aut crassiore, et caulis aliorum candidus est, aliorum purpureus, aliorum varius.

Th. H. VII 4, 5. (Martial. X 48, 9. III 47, 8). Col. XI 3, 26. X 190–193. Lactucae Graeci tria fecere genera: unum lati caulis, adeo ut ostiolaurtiola E. urceola v. a. B. olitoria ex iis factitari prodiderint — folium his paulo maius herbaceo et angustissimum, utut dv. et r. alibi consumpto incremento —, alterum rotundi caulis, tertium sessile, quod Laconicumlaconium d. -ion v. a. C. vocant. alii colorecolore G. -ris ll. v. et temporetempore G. -ris dv. -ri r. satus genera discrevere; esse enim nigras, quarum semen mense Ianuario seratur, albas, quarum Martio, rubentes, quarum Aprili, et omnium earum plantas post binos menses differri.Col. XI 3, 26. X 182–188. Th. H. VII 11, 4. Geop. XII 1. Diosc. II 165. 164. Celsus II 32. Geop. XII 13, 2. Pal- lad. II 14, 4. Varro de 1. 1. V 104. diligentiores plura genera faciunt: purpureas, crispas, Cappadociascappadocias dTS. -otias E. -ocicas rD. -ocas v., Graecas, longiorisan le- uioris (pro longioris)? cfr. Colum. has folii caulisque lati, praeterea longi et angusti, intubis similis similes GEv. a. G.. pessimum autem genus cum exprobratione amaritudinis picrida Fv. -idia rS. -icia Q. appellavere πικρίδα. est etiamnum alia distinctio albaealbae Salm. alba Q. atrae ll.v., quae μηκωνὶςmiconis E.μεωνιςQ. vocatur a copia lactis soporiferisoporifere d. -era Q. sa- porifere DF., quamquam omnes somnumsomnium GdEv. a. Verc. parere credunturcredantur Qv. a. G. S.. apud antiquos Italiae hoc solum genus earum fuit, et ideo lactucislactucae v. a. J. -cae iis lactis S. nomen a lactea lacte D2QSJ. aiecte (-tae d)D1GFd. adiectae ET. adeptae v. (nomine) dic- tae S..Geop. XI 13, 2. Hippocrat. de diaeta II p. 686. Celsus II 27. Col. X 180. Gargil. p. 144, 11. purpuream maximae radicisradicis dEv. -cibus r. -ces Q. Caecilianam vocant, rotundamastytida Bodaeus. H. astilida (art- E) ll.αακτυλιεQ. astylida B. vero ac minima radice, latis foliis ἀστυτίδα quidamque εὐνουχεῖονeunucheon (cumu- E) GdE.εφυνουχειονQ. eunuchion B., quoniam haec maxime refrageturrefragere- tur G. refrigerande (-dae S)QS. veneri. estueneri est QS. quidem natura omnibus refrigeratrix et ideo aestate gratiagrata d. -tae v.a.S. grecia E.. stomacho fastidium auferunt cibique adpetentiam faciunt.sanguinem: Gargil. ibid. (cfr. Plin. XX 64). Diosc. II 165. divusdiucius D2. certe Augustuscerte Augu- stus v. certe hac Q. certe D2. certus r. lactuca conser15 vatus in aegritudine fertur prudentia MusaeMusae om.Q. medici, cumcum DGFEv. indicium dT. priorispriores DFdv. a. H. C. AemiliC. Ae- mili C. Fr. Hermnann. cameli DFdTQ. -lii rH. cauerent G. eam ob v. religioreligione GD. -onem v. a. G. nimia eam negaretnimia eam negaret H. nimiae (minime GdTE) omne caret ll. nimia ei abnegaret. Or Q. nimia eum necaret J. nunc omni caret G. minime com- manducarent v. nimia ei abnegaretur D., in tantum recepta commendatione, ut servari etiam in alienos menses eas oxymelioxymelite (om. tum) v.a.S. tum repertum sit. sanguinem quoque augere creduntur. est etiamnum quae vocatur caprina lactuca , de qua dicemusdicimus GE. inter medicas, et ecceet ecce GFdTv. ecce Lugd. et eae D1. et heae D2. et haec D. cum20,58 maxime coepit inrepere sativis admodum probata quae Cilicia vocatur, folio Cappadociaecappadociae GfEv. -cice dT. -cicae DFD. -cae G., ni crispum latiusque esset.

Col. XI 3, 27. cfr. XII 9. Neque ex eodem genere possintpos- sint DFdE. -sit G. possunt Qv. dici neque ex alio intubi, hiemis hihi (ii S) patientiores ego. pat- GH (cum P). inpat- rv. -ior Q.cfr. § 126 init. C F W Müller p. 15. 16. patientiores virusque praeferentes, seddist. U 406. caule non minus grati. seruntur ab aequinoctioab aequinoctio D2SD. om. rv. verno, plantae eorum ultimo vere transferuntur. est et erraticum intubum, quod in Aegyptoaegyptio G. cichorium vocant, de quo plura alias.

Inventum omnes thyrsos vel folia lactucarum prorogare urceis conditos et recentes in patinis coquere.Col. XI 3, 27. Pallad. II 14, 1. seruntur lactucae anno toto laetis et irriguisirriguis dv. cfr. Pallad. II 14, 1. riguis r G. stercoratisque, binis mensibus inter semen plantamque et maturitatem. legitimum tamen a bruma semen iaceresemen iacere D2dEv. semen tacere D1F. sementare G., plantam favonio transferre aut semen favonio, plantam aequinoctio verno. albae maxime hiemem tolerant.Th. H. VII 5, 1. 1, 8. (Verg. Geo. IV 120). Col. XI 3, 25. Pallad. II 14, 1. 2. umore omnia hortensia gaudentdist. v. a. Dal. cfr. Theophr. VII 5, 1. et stercore, praecipue lactucae et magis intubi. seri etiam radices inlitas fimo interest et repleri ablaqueatas abla- queatas v. -ta ll. G. cfr. Wölfflini Arch. f. lat. Lexicogr. IV 309. humoan fimo (pro humo)? cfr. XVII 259. 263. Pallad. II 14, 1.. quidam et aliter amplitudinem augent, recisis , cum ad semipedem excreverintexcreuerunt ES., fimoque suillo recent inlitis. candorem vero putant contingere his dumtaxatcandorem—dumtaxat om.G., quae sint seminis albi, si harena de litore a primo incremento congeraturcongregatur G. in medias atque increscentia folia contra ipsaipsa ego. -sum d. -so r. -sas v. religentur.

Th. H. VII 4, 4. 5. (Diosc. II 149. Celsus II 22. III 24). Pallad. VII 4. Beta hortensiorum levissima est. eius quoque aa om.DF. colore duo genera Graeci faciunt, nigrum et candidiuscandidium Q., quod praeferunt—parcissimi seminis—appellantque Siculum , candoris sane discrimine praeferentes etet ll. G. ut v. lactucamlactucam GdTEv. H. -cas D2. -cae G. lactuca lactuca D1F.. nostri betae genera vernum et autumnale faciunt a temporibus dist. ego. satussatus H. satuus DFD. satiuis v. satuque dT.. quamquam et lunio seriturseratur dv. a. G.; transferturtransferuntur v. autumnoautumno ego. autem in ll. v. planta.Pallad. III 24, 10. Diosc. II 149. Celsus II 18. 30. IV 9. cfr. Diphil. ap. Athenaeum IX 11 p. 371b. hae quoque et oblini fimo radices suas locumque similiter madidum amant. usus his et cum lentilenti ego. lentis ll. -tibus S. -te v. ac faba idemque qui oleris, et praecipuus, ut lenitas excitetur acrimonia sinapis. medici nocentioremnocentiorem EG. innoc- rv. quam olusquamquam olus DF. essedist. C. iudicavere, quamobrem adpositas non nemininemini DFdB. memini rv. a. B. Dal. degustare etiam religio est, ut validis potius in cibo sint. Col. XI 3, 27. Pallad. II 14,2. Geop. XII 15, 1.gemina iis natura, et oleris et capite ipso exilientis bulbi, species summa in latitudine. ea contingit, ut in lactucis, cum coeperint colorem trahere inposito levi pondere. neque alii hortensiorum latitudo maior; in binos pedes aliquando se panduntexpandunt dT., multum et soli natura conferentecon- ferente D2Fdv. -erent D1. -errent r., siquidem siquidem D2Fd TD. est (est hae GE) quidem r. hae quidem G. eis et v. in Circeiensi agro amplissimae proveniunt.Col. XI 3, 17. 42. Diosc. II 149. (Martial. III 47, 9. Athenaeus. l.l. et III 91 p. 120c). sunt qui betas punicopunica ES. malo florente optine seri existiment, transferriquinque ll. v. autem, cum v foliorum esse coeperint. mira differentia, si vera est, candidis alvumaluum (-uom S) elici TS. aluo (saluo E) melici r. aiunt aluo medici Q. solui aluos modice v. elici, nigris inhiberi , et cum brassicabra- sicarum Q. corrumpatur in dolio viniuini DGFdQv. cum E. saporsapore F2E., eodemeo- dem DGF1dQSD. cfr. U. 408. odorem F2ES. -re v. malim eūdem, hac praesertim verborum collocatione. betae foliisfoliis EQv. folio rS. demersisdemerso S. restitui.

Cato 157, 1. 2. (Athenaeus IX 9 p. 369f). cfr. Th. H. VII 4, 4 et Plin. XIX 80. <1> Olus caulesque, quibus nune principatus hortorum, apud Graecos in honore fuissefuisset et non DF. non reperio, sed Cato brassicae miras canit laudes, quas in medendi20, 78 sqq. locoan in medi- cinae loco? cfr. § 169. reddemus. genera eius facit: extentisfacit tria: unam extentis v. a. J. foliis, caule magno, alteram crispo folio, quam apiacamapiacam S. app- DGFd. apianam Ev. apiacon Cato. vocant, tertiam minutis caulibus, lenem, teneram minimeque probat.Pallad. III 24, 5. Col. XI 3, 14. 23. (42). 24. (Pallad. X 13, 1). Col. X 129. Pallad. VII 4. brassica toto anno seritur, quoniam et toto secatur, utilissime tamenquinque ll. v. VI Colum. ab aequinoctio autumni, transferturque, cum v foliorum est. cymamcymam DFD. -ma rQBrot. -mas v. a prima sationesatione vet. Dal. stat- E. secat- T. sectat- r. sec- tione Qv. a. D. praestat proximo vere. hic est quidam ipsorum caulium delicatior teneriorque cauliculus , Apici luxuriae et per eum Druso Caesari fastiditus , non sine castigatione Tiberi patris. post cymam ex eadem brassica contingunt aestivi autumnalesque cauliculi, mox hiberni, iterumque cymae, nullo aeque genere multifero , donec fertilitate sua consumaturconsummatur GFQ.. alteraaltera— satio ab aequinoctio verno est, cuius planta extremo vere plantatur , ne priusprius D2S. plus S. cyma quam caule pariatpariat D2SS. om. rv.. tertia circa solstitium , ex qua, si umidior locus sitsit ego. est ll. v., aestate, si sicciorsi siccior DG. siccior rv., autumno plantaturplantator G.. umor fimumque si defuere, maior saporis gratia est; si abundavere, laetior fertilitas. fimun asininum maxime convenit.

cfr. Pallad. III 24, 7.<2> Est haec quoque res inter opera ganeae, quapropter non pigebit verbosius persequi. praecipuus fit caulis sapore ac magnitudine, primum omnium si in repastinato seras, dein si terram fugientes cauliculos sequaresequaris dT. quare G. seces v. a. S. terrae terra d. a terraque v. a. S.adtollentesqueadtollentesque CFW Mül- ler p. 19. toll- DGFdS. dolentesque E. attollentes v. se proceritate luxuriosa exaggerando aliam accumulesac- cumules D2(GE?)v. attu- r. ita, ne plus quam cacumen emineat. Tritanum trizianum DFS. hoc genus vocatur bis conputabili inpendio taedioque .Col. X 130. 139. 136. 139. 137. 138. Gargil. p. 169, 13–21. <3> Cetera genera complura sunt: Cumanum sessile sessili EC. at cfr. § 125. XV 56. XXXVII 22. Martial. III 47, 8. folio, capite patulum; Aricinum altitudine nonnon om.G. excelsius excelsus G., folio numerosius quamquam v. qm??? dS. quō GF. quoniam T. quo DES. teneriustenerius ego. tenuius ll.v. cfr. § 173.; hoc utilissimuminutilissimum dT. existimatur, quia sub omnibus paene foliis fruticat cauliculis peculiaribus. Pompeianum procerius, caule ab radice tenui, intrainfra dT. folia crassescit; rariora haec angustioraque, sedsed (sede F) teneritas D2Fdv. sedeteritas r. teneritas in dote est.est D. si ll. G. fit v. ei J. frigorafrigora d2v. figura d1. -ram r. non tolerat, quibus etiam aluntur Bruttianibritiani G. britanni dT. praegrandes foliis, caule tenues, sapore acuti. Sabellico usque in admirationem crispa sunt folia, quorum crassitudo caulem ipsum extenuet, sed dulcissimi perhibentur ex omnibus. nuper subiere LacuturnensesLacuturnenses U 410. -urreses DGF. -urres r v.a. D. ex convallearina d. Aricinapost Aricina in ll. v. a. D. legitur glossema: ubi quondam (quodam DF) fuit lacus turrisque quae (quae om.d) remanet. del. U 410., capite praegrandes, folio innumeri, alii in orbem conlecticonlecti ego. corre- ll. S. porre- v., alii in latitudinem torosi; nec plus ullis capitis post TritianumTritianum C. trizi- DGFdS. triozi- E. trici- v., cui pedale aliquando conspicitur , etet om.d. cyma nullis serior.Athenaeus IX 9 p. 369c. cuicumque autemautem om.G. generi pruinae plurimum suavitatisan suauitati? cfr. § 182. conferunt, atat ego. et Ev. nec rS. sed coni. J. sectio D. an sectili vel sectis? nisi obliquo vulnere defendatur medulla, plurimum nocentnocent C. nocet ll. v. D. ad rem cfr. XVII 192.. semini destinati non secantur. est etiametiam Ev. iam rS. sua gratia numquam plantae habitumhabitu v. a. G.almiridia DGF. adm- E. excedentibusexcedentibus coni. S. excellent- ll. v. a. J.; ἁλμυρίδια vocant, quoniam nisi in maritumis non proveniuntan proueniant?. aiuntaiunt D2QSD. om. rv. navigatione quoque longinqua virides adservari, siadseruari si D1dTSS. -ari is G. -arin F1. -arint F2. -ari D2E. -asse Q. -antur v. (uiridibus) -atis C. statim desectidefecti G. directi E. ita, ne humum adtingant, in cados olei quam proxime siccatos opturatosque condanturconduntur GEBas. omni spiritu excluso.Col. XI 3, 23. Pallad. III 24, 6. Geop. XII 17, 1. (cfr. Th. H. II 4, 2). Martial. XIII 17. Apicius III 61. sunt qui plantam in transferendo alga subdita pediculo nitriveni- triue D2dTS. nitruue r. nitroue (trito) v. triti quod tribus digitis capiatur celeriorem ad mafuritatem fieri putent. sunt qui semen trifoliisemestri folii d. nitrumque simul tritum adspergant foliis. nitrum in coquendo etiam viriditatem custodit, ut etut et ego. aut ll. v. ut in coni. Dal. Apiciana coctura, oleo ac sale, priusquam coquantur, maceratis.cfr. Pallad. II 14, 4. III 24, 12.—Diosc. II 142. (Col. XII 7, 1). est inter herbas genus inserendiinserendi Gv. -dis r. praecisis germinibus cauliscaulis v. et caulis ll. S. et inet in dEv. in DS. et r. medullam semine ex aliis addito. hoc et in cucumere silvestri. nec non olussolus DF2. solius F1. quoque silvestre est, triumphotriumpho QS. trium foliorum ll. v. divi Iuli carminibus praecipue iocisque militaribus celebratum; alternis quippe versibus exprobravere lapsana se vixisse aput Dyrrachium, praemiorum parsimoniam cavillantes. est autem id cyma silvestris .

Cato 6, 3. Omnium inin D2TSS. om. rv. hortis rerumhortis rerum ll.SS. hortensiorum v. lautissima cura asparagis. de origine eorum ee ego. om. ll. in v. silvestribus corrudiscorrudis ego. curis ll. v. abunde dictum16, 173 et quomodo easeos v. iuberet Cato in harundinetisharundinetis v. -neis DF. arundineis r. seri. est et aliud genus incultius asparago, mitius corruda, passim etiam in montibus nascens, refertis superioris Germaniae campis, non inficeto Ti. Caesaris dicto, herbam ibi quandam nasci simillimam asparago.Col. XI 3, 43. nam quod in Nesideeside DFd. Campaniae insula sponte nascitur, longe optimum existimatur . hortensiumhortensiorum G. seritur spongeis. est enim plurimae radicis altissimeque germinat. viret thyrso primum emicante , qui caulemcaulem v. caudem ll. educens tempore ipsoipso quo v. a. G. fastigaturfastigatur ego. -tus est ll. v. -tus G. in toros striatosstriatos ego. -tus DFD. -tur rG. stringitur v.. potest et semine seri.

Cato 161, 1. 2. (6, 4). 2. 3. 4.Nihil diligentius comprehendit Cato, novissimumque libri est, ut appareat remrem ego. om. ll. v. repentemrepentinam v.a.S. recentem D. acac DFdT.v. ag GE. hanc D. noviciamnotitiam D. -iciam D2. nouiciam uiro curam v. a.D. fuisse. locum subigi iubet umidum aut crassum, -semipedali undique intervallo seri, ne calcetur, praeterea ad lineam grana bina aut terna paxilloau- tem rega paxillo G. demittidemitti dTEP. dim- r v.a.H.—videlicet semine tum tantum serebantur —, id fieri secundum aequinoctium vernum , stercore satiari, crebro purgari, caveri ne cum herbis herbal d Cato. evellatur asparagus; primo anno stramento ab hieme protegi, vere aperiri, sariri, runcari, tertio incendi verno. quo maturius incensus est, hoc melius provenitprouenire G.. itaque harundinetis maxime convenit, quae festinant incendi. sariri iubetiubet id est d. idem non antequam asparagus natus fuerit, ne in sariendo radices vexentur. ex eo velli asparagum ab radice, nam si defringatur, stirpescere et intermori; velli, donecdist. ego. in semen eat—id autem maturescere ad verad uer ll. v. ad autumnum Cato. an conici possit id autumno maturescere ac decerpi—, incendique? —, incendique ac rursus, cum apparuerit asparagus, sariri ac stercorari, ac post annos VIII, cum iam vetus sit, digeri subactosubacto solo v. a. S. stercoratoque, tum spongeis seri singulorum pedum intervallo. quin et ovillo fimo nominatim uti, quoniam aliud herbas creetherbas ereet DF. -basceret v. a. H. -besceret S..Col. XI 3, 43. Pallad.IV 9, 11. Martial. XIII 21. nec quicquam postea temptatum utilius apparuit, nisi quod circa id. Feb. defosso semine acervati maceruatim H cum Dal. -atis ll. v. parvulis scrobibus serunt, plurimum maceratummacerato in Müller emend. 11135. fimo. bienniobiennio Müller l. l. om ll. v. magis congruat cum Palladio serunt, per biennium ma- cerant fimo, dein. dein nexis inter se radicibus spongeas factas post aequinoctium autumni disponunt pedalibuspedalibus v. et (de DF) pedalibus ll. intervallis, fertilitate in denos annos durante.Diosc. II 151. Geop. XII 18, 2. cfr. Plin. XX 110. nullum gratius his solum quamdist. ego. Ravennatium hortorum indicavimus. corrudamet corrudam G.19, 54 —hunc enim intellego silvestrem asparagum, quem Graeci ὄρμινονὄρμινονS. orminum ll. v.μινονQ. hormenum H.ὅρμινονD cum U 410. aut μυάκανθονmyacanthon v. -antum ll.δγακνθονQ. vocant aliisquealiisque DdSD. aliisoue F. aliisue rv. nominibus—invenio nasci et arietis cornibus tunsis atque defossis.

Poterant videri dicta omnia, quae in pretio sunt, ni restaret res maximi quaestus non sine pudore dicendadicenda Gdv. decidenda r.. certum est quippe carduos apud Carthaginem Magnam Cordubamque praecipue sestertiumsestertium GdEH. -tia rv. sena milia e parviset paruis E. ut parcius G. ex iis aruis C. reddere areisareis Salm. eis ll. del. v.a.H., quoniam portenta quoque terrarum in ganeam vertimus serimusqueseri- musque D2SD. que GFE. quae D1. om.dv. etiam ea, quae refugiunt cunctaecunctae D2D. conctae (-te d)dS. contiae D1F. consciae Gv. om.E. quadripedes .Col. XI 3, 28. Pallad. IV 9, 1. Gargil. p. 150, 4–6. carduos ergo duobus modismodis serunt v. a. D., autumno planta et semine ante nonas Martias, plantaeque ex eo disponunturdeponuntur G. ante id. Novemb. aut inin Ev. ut r. locis frigidis circa favonium. stercorantur etiam, si dis placetdisplicet D2D., laetiusque proveniunt. condiuntur condiuntur DQC. -duntur rv. quoquequoque ll. S. que v. om.Q. aceto melle diluto addita laseris radice et cuminocumino ego e Gargilio. cumina Q. -ni ll. v., ne quis dies sine carduo sit.

Col. XI 3, 14. 34. 29. Pallad. V 3, 4. II 14, 5. Col. X 373. 108. Diosc. II 169. Celsus IV 28. Gargil. p. 147, 7–10. Varro ap. Non. p. 12 M. 19. Geop. XII 27, 2. Cetera in transcursu dici possunt. ocimum ParilibusParilibus v. paribus ll. optime seri ferunt, quidam et autumno iubentque, cum inin om. v.a.D. hiememhie- mem DD. -men F. -me rv. seratur, aceto semensemen dv. semenque (quae F)r. perfundiperfunditur E.. eruca quoque etet D2v. om. r. nasturtiummasturtium Gd. vel aestate vel hieme facillime nascuntur . eruca praecipue frigorum contemptrix diversae est quam lactuca naturae concitatrixquecontextrix G. veneris. idcirco iungitur illi fere in cibis, utut om.G. nimio frigori par fervor inmixtus temperamentum aequet. nasturtium nomen accepit a nariumnasium E. nardo d. tormento, et inde vigoris significatio proverbio usurpavit id vocabulum veluti torporem excitantisexcitantis dv. -atis DGF. excratis E.. in Arabia mirae amplitudinis dicitur gigni.

Col. XI 3, 16. 38. Th. H. VII 5, 1. C. III 17, 1. V 6, 10. Pallad. IV 9, 13. Geop. XII 25, 1. (Non. p. 341 M. 26). Th. C. V 6, 10. Diosc. III 45. Pallad. IV 9, 14. Ruta quoque seritur favonio et ab aequinoctio autumni. odit hiemem et umorem ac fimum, apricis gaudet ac siccisac siccis FdD. a siccis G. et siccis EQv. terraque quam maxime lateraria, cinere vult nutriri . hic et semini miscetur, ut careat uruciserucis GEv. a. S.. auctoritas eiei QD. et DFdE. et et G. ei et S. etiam v. peculiaris apud antiquos fiitei fuit v. a. S.. invenio mulsummulfum QS. multum Fd. muftum rv. rutatum populo datum a Cornelio Cethego, in consulatu collega Quinti Flamininiflamminini D. flāmmi d. flamini EQv. a. G. verba collega Quinti Flaminini spuria putavit U 411. fortasse collega delendum sit., comitiis peractis. amicitia eiei dS. et r. e Q. est ei et v. cum fico tanta, uttanta ut ego. cfr. Plinian. p. 33 not. (praeterea CFW Müller p. 19). tantum ll. S. in tantum ut v. nusquam laetior proveniatproueniat v. -nit ll. S. quam sub hac arbore. seritur etet om.dS. surculo,Th. C. I 4, 2. H. VII 2, 1. (cfr. Plin. XIX 120). Col. XI 3, 38. melius in perforatam fabam indito, quae suco nutrit conprehendendo surculum. seritserit S. seri GFE. seritur dv. et sea se v. ipsaipsam E., namque incurvato cacumine alicuius rami cum attigit terram, statim radicatur. eadem et ocimo natura, nisi quod difficilius arescitarescit ll.TS. cfr. § 120. crescit v. at cfr. § 117. probavit U 412, verbis Theophr. VII 2, 1 parum accurate inspectis. semen. rutase- men. ruta ego. sed durata ll. v.sed ruta D cum U 412. sed delata (rectius dilata) P e Colum., aliena tamen verba eadem —arescit ab hoc loco esse ratus. runcatur non sine difficultate , pruritivispruritiuis H. -tus d. prorituus (prorat- F1) r. prouenientibus v. pruritu nascentibus U 412. an pruritu futuris (cfr. § 189 extr.) vel pruritus secutu- ris? ulceribus, ni munitis manibus id fiat oleove defensis. condiunturcondiuntur SD. cfr. XX 136. conduntur ll. G. con- ciduntur v. autem et eius folia servanturque fasciculis.

Col. XI 3, 33. 34. Pallad. V 3, 2. Geop. XII 23, 2. Th. C. V 6, 7. H. II 4, 3. (cfr. Plin. XIX 124). Ab aequinoctio verno seritur apium semine paulum in pilapila v. pilato ll. pulsato. crispius sic putant fieri aut si satum calcetur cylindro pedibusve. proprium ei, quodquod GFEv. quidem d. colorem mutat. honosonus G. in Achaia coronare victores sacri certaminis Nemeae.

Col. XI 3, 37. Pallad. III 24, 9. (Varro de l. l. V 103). Eodem tempore seritur menta planta vel, si nondum germinetgerminet G. -nat rv., spongeaspongea om.GF.. non minusnon minus coni. H. minus ll. v. a. S. nimis P. an mire (falso scriptum min)? haec umido gaudet. aestate viret, hieme flavescit. genusgenus v. hoc genus ll. eius silvestre mentastrum ; ex hocex hoc ll. S. est, et hoc v. propagaturpropagantur E. utut om.d. vitis vel si inversi rami serantur. mentae nomen suavitas odorisodoris om.Q. apud Graecos mutavit putauit Q., cum alioquialioquin dv. a. G. alio G. ante Q. minthaqui mintha — vocaretur, unde veteres nostri nomennomen de om.G. declinaveruntdeclinauerunt Qv. -erant FdEH. clinauerant G.; nunc autem coepit dici ἡδύοσμον.nunc—ἡδύοσμονQS. om. ll. v. grata tomentograta tomento ego. grato mento (-toi F)FE. grato r Brot. grato menta v. cfr. Blümnneri technol. I p. 205. mensas odore percurrit in rusticis dapibus. semel sata diutina aetate durat. congruit puleio, cuius natura in carnariis reflorescens saepius dicta est.2, 108 18, 227 haec quoque servantur simili genere, mentam dico puleiumque et nepetamneptam d. nepitam v. a. H.. condimentorum tamentam F. iam dD. tantum Müller emend. III 37. omnium, quaeomniū quae U 413. omnia quae ll. omniumque v. omnium C. omniaque Müller l. l. omnia D.lacunam in- dicavit U 413, supplens medentur. malim amica sunt. fastidiis..., cuminum amicissimum.Th. C. II 12, 2. Pallad. III 24, 14. IV 9, 17. Diosc. III 62. (61). cfr. Plin. XX 159. 163. nasciturnasci- tur om.F. in summa tellure vix haerens etet in sublime om.F. in sublime tendens in putribus et calidis maxime locis, medio serendum vere. alterum eius genus silvestre, quodquod om.G. rusticum vocant, alii Thebaicum , si tritum ex aqua potetur, in dolore stomachi prodest.prodest v. om. ll. J. in Carpetania nostri orbisnostri orbis dEv. nigorbis F2. -bi G. gorbis F1. maxime laudatur, alioqui Aethiopico Africoque palma est; quidam in hocin hoc (sc. genere) ego. hoc ll. S. huic v. Aegyptium aegyptio TS. sed cfr. XX 163. praeferunt.

Col. XI 3, 36. Diosc. III 71. Th. H. VII 6, 3. IX 1, 3. 4. II 2, 1. C. I 4, 6. Sed praecipue olusatrumholus astrum E. mirae naturae est. hipposelinum Graeci vocant, alii zmyrniumzmyrnium FTS. zmir- d. zmur- Q. zmirnum G. smyrnium EB. -neum C.. e lacrima cauliscaulis QG. cautis ll. caudicis v. sui nascitur. seritur et radice. sucum eius qui colligunt, murrae saporem habere dicunt, auctorque est Theophrastus murra sata natum.Col. XI 3, 36. 54. 55. (Th. H. I 3, 6. Geop. II 39, 9. Diosc. II 204). Pallad. X 13, 2. Th. H. VI 5, 2. hipposelinum veteres praeceper untpraeceperunt ego. -rant ll. v. in locis incultis, lapidosis iuxta maceriam seriseri om.F.—nun et repastinato seritur etet post Strack. a favonio post aequinoctium autumnum —, quippe cum capparis quoque seratur sic,sic ego. om. ll. v. siccis maximerupisse E., area ideo fossainclusaideo fossa inclufa ego e Colum. in defossum (-ssu v. a. Brot.) cauta (cauata v.) ll. v. ripisque undique circumstructis lapide; alias evagaturalias euagatur dv. alia seuatur GF. alia ser- uatur E. per agros et cogit solum sterilescere. floret aestate, viret usque ad vergiliarum occasum, sabulosis familiarissimum. vitia eius, quod trans maria nascitur, diximus inter peregrinos fruticesfrutices om.G..

cfr. Col. XII 51, 2. Diosc. III 59. Peregrinumperegrinum om.G. et careum gentis suae nomineno- men GE. appellatum , culinisin culinis Q. principaleprincipalem dE.. in quacumque terra seri vult ratione eadem, qua olusatrum, laudatissimum tamen in Caria, proximum Phrygia.

Diosc. III 51. (29). Col. IX 4, 2. 6. XI 3, 39. 40. X 233. Scribon. Larg. comp. 124. Col. XI 3, 57. Pallad. III 24, 2. Ligusticumligusticum Qv. -tri cum ll. silvestre est in Liguriae suae montibus ; seritur etiametiam GdTJ. om. rv. nec minus iam Q. iam S. ubique. suavius sativum, sed sine viribus. panacem aliqui vocant. Crateuas apud Graecos cunilam bubulam eo nomine appellat, cetericeteris d. verouero QD. fere ll. v. conyzam, idconyza mides QF. est cunilaginem, thymbram vero quae sit cunilacunila v. cunicula ll. colnila Q.. haec aput nos habet vocabulum et aliud, satureiasatureia dQv. saturea F1. satu regia F2G. -ragia E. dicta in condimentario dist.ego. genere. seritur menseFebruario. origano aemuloaemulo GdE. -lu F1. -la F2Qv. cfr. Fels p.107. nusquam utrumque additur, quippe similis effectus. sed cunilae Aegyptium origanumorigano d. tantum praefertur.