Th. H. I 12, 2 (cf. ib. IX 1, 2). Umor et corporicorpori ego cfr. Theophr. (τῶν δένδρων αὐτῶν) et infra v. 6. cortici ll. v. del. P. arborum est, qui sanguis earum intellegi debet, non idem omnibus: ficis lacteuslacteus dv. acteus f. lactens rS.— huic ad caseos figurandos coaguli vis—, cerasis cumminosus ,dist. D. cfr. Theophr. ulmis salivosus, lentus acac D2dEv. e r.ac piris dv.a. D. pinguis, malis, vitibus, piris aquosus. vivaciora quibus lentior. atque in totum corporicorpori dHack. -re rv. arborum, ut reliquorum animalium, cutis, sanguis, caro, nervi, venae, ossa, medullae.Th. H. I 2, 4–6. pro cute cortex. mirum , is in moro medicis sucum quaerentibus vere hora diei secunda lapide incisusincisus dT. incussus rv. manat, altius fractus siccus videtur. proximi plerisque adipes. hi vocantur a colore alburnum,arbornum DG. -borum d. mollis ac pessima pars ligni, etiam in robore facilefacile dEv. facre (-rae D2)r. putrescens, teredini obnoxia, quare semper amputabitur . subest huic caro, carnicarni ego. cui ll. v. ossa, id est materiae optimum. alternant fructus quibus siccius lignum, ut olea, magis quam quibus carnosum, ut cerasus. nec omnibus adipes carnesve largae, uti nec animalium acerrimis. neutrum habent buxus, cornus, olea, nec medullam minimumque etiam sanguinis, sicuti ossa non habent sorba, carnem sabuci—atat ego. et ll. v. sed Dal. plurimamplurimam dv. -mas D1. -mae r. ambae medullam—nec harundines maiore ex parte.

In quarundam arborum carnibus pulpae venaeque sunt. discrimen earum facile; venae latioresletiores DGd. candidioresque . pulpaepulpe G. pulpa (puncto posito) D. fissilibus insunt. ideo fit, ut aure ad caput trabis quamlibet praelongae admota ictus ab altero capite vel graphiigraphii G. grapi DG. graui r. grauis v. sentiantursentiatur dv.a.S. sencientur DG. penetrante rectis meatibus sono, unde deprehenditur, an torta sit materies nodisque concisa. quibus sunt tubera, sicut suntsic- ut sunt v. sic sunt ll. H. sicut S. in came glandia, in iis nec vena nec pulpa, quodam callo carnis in se convoluto . hoc pretiosissinum in citro et acere. cetera mensarum genera fissis arboribus circinantur in pulpamin pulpam D2dEv. ut pul- r.; alioqui fragilis esset vena in orbem arboris caesaarboris caesa dEv. -oribus cercenantur (circ- D2 )r.. fagisfagis Dv. fagis r. pectines traversi in pulpa. apud antiquos inde et vasis honos. M'. Curius iuravit se nihil ex praeda attigisse praeter guttum guttum dv. gutum r. faginum, quo sacrificaret.Th. H. V 4, 8.—Lignum in longitudinem fluvitatfluuitat ego cum P (fluitat) e Theophr. cf. § 204. XIII 57. fluctuatur ll. v., ut quaequeut quaeque CFW Müller p. 17. ut quae dEv. utque rD. pars fuit ab radice, validius sidit.— quibusdam pulpa sine venis mero stamine et tenui constat . haec maxime fissilia. alia frangi celeriora quam findi, quibus pulpa non est, ut oleae, vites. at e contrario totum e carne corpus fico, tota osseaossea ego. ossea est ll.v. an ossea sunt? ilex, ornusornus DG. cornus rv., robur, cytisus, morus, hebenus, lotos et quae sine medulla esse diximus. 183 ceteris nigricans color, fulva cornus in venabulis nitet incisuris nodata propter decorem. cedrus et larix et iuniperus rubent.Th. H. III 9, 3. 7. Vitruv. II 9, 17.