Haut procul abesse videantur et praedulces siliquae, nisi quod in iisis F1. his EaS ipse manditur cortex. digitorum omnisomnis ll.H. hominis v longitude illis et interim falcata, pollicari latitudine. glandes inter poma numerari non possunt, quam ob rem in sua natura dicentur.

Reliqua carnosi sunt generis, eaque bacis atque carnibus distant. alia acinis caro, alia moris, alia unedonibus , et alia acinis, inter cutem sucumque, alia myxismixis ll, alia bacis ut olivis. Th. I 12, 1. — (20) Athen. II 51d. Col. X 402. — (21) Th. C I 17, 1. (Pl. XVI 102). — (22) cfr. Pallad. III 25, 30.(2) Ov. M I 105. (Pl. XVI 180). moris sucus in came vinosus, trini colores, 20 candidus primo, mox rubens, maturis niger. in novissimis florent, inter prima maturescunt. tingunt manus suco matura maturę (mare F) luunt (ruunt v) ll.va.B, eluunt acerbaacerbę Ea. minimum in hac arbore ingenia profecerunt , nec nominibus nec insitisinsitu coni. Dal. an insitione?; nec alio mode quam pomipomi B. pompei ll.vdist. (U 251) D magnitudine differunt mora OstiensiaOstiensia & v. -si & ll et Tusculana Romaeromane DFG. nascuntur et in rubisrubus Fa, multum differente callocallo D2v. cauo Ea. catio r.

Ov. ib. 104. Varro II 1, 4. — (5) Th. III 16, 4 extr. Aliud corpus etet ll. est Bas. est et v. (corpus = caro: cfr. p. 543, 17 et § 112. 113) terrestribus fragis, aliud congeneri eorum unedoni, quod solum pormum simulsimul e ego. simile ll. v e fruticefrutice (-cę Ga) ll. -ci v(H). fructui B terraequeterrae B gignitur. arbor ipsa fruticosa. fructus anno maturescit , pariterque floret subnascens et prior coquiturcogitur L. mas sit an femina sterilis, inter auctores non constat. pomum inhonorum,(9) Th. ib. init. (Athen. II 50ef. Diosc. I 175. (Pl. XXIII 151). — Col. VIII 17, 13. 10, 4. VII 9, 6. — Iuba fr. 54 Mü. ut cui nomen ex argument sitfit EaBrot. unum tantum edendi. duobus tamen hishis ego. hic FGEa. hoc D(?)v nominibus appellantappellant sc. arborem, non pomum Graeci comaron et memaecylonmemaecylon D. mymęc- F mymec- Ea. memec- v. cfr. Th., quo apparet totidem esse genera; et apud nos alio nomine arbutus vocatur. Iuba auctor est quinquagenum cubitorum altitudine in Arabia esse eas.

(17) cfr. Th. I 12, 1. 11, 4. Acinorum quoque magna est differentia, primum inter uvas ipsas callo, teneritateteneritate (DG?) v. temer- FEa, crassitudine, interiore ligno aliis parvo et aliis etiam gemino, qui minime feraces mustimufti v. multi ll. plurimum vero differunt hederae sabucique acini, etet G. ex ll. in v figurafigurae DFG etiam Punici, angulosi quippe soli. nec cutiscutis D2v. ut is (his Ea) r ulla singulis praeter communem quae est candida. totisque sucus et carocuro F2ad marg. curę E2superscr. cura a est, iishis EaS praecipue quibus parvolumparuulum Eava.S (item § 130) inest ligni. magna et bacis differentia:(4) Diosc. I 172. aliaealiae v. -ie DFG. -ia Ea namquenam quę F. naque a sunt olivisouilis E, lauris et alio modo loto, corniscarnis F1, alio myrtis, lentisco. aquifolio enim ac spinae sine suco, medioque etiamnumetiam nunc Ea genere inter bacas acinosquecerasis. pomum iishis EaC primo candidum et fere omnibus bacis; mox aliis virescit, ut olivisoliuis v. -ua FEa. -uae DG(?)S, laurislauris v. -ri ll.S(D). -rui J, rubet vero moris, cerasis, corniscornis—ce- rasis om.F. dein nigrescit moris, cerasis, olivis.