Th. C VI 16, 5. cfr. Pl. XXI 35. — (22) Col. III 2, 24. Diosc. V 9 med. Athen. I 28f. Geop. V 2, 4.(1) cfr. Galen. san. tuenda V 5. — (2) Diosc. V 9 med. Col. XII 19, 1. 21, 1. (Pl. XXIII 62). Varro ap. Non. 551, 15–27. Isid. XX 3, 15. 14. — Vinum omne dulce minus odoratum; quo 20 tenuius, eo odoratius. colores vinis quattuor: albus, fulvus, sanguineus, niger. psithiumpsythium va.J uel (pro et) M et melampsithium passi genera sunt suo saporesuum saporem (non uini referentia) va.S, non vinouinici a. ui- cinis E, Scybelitesscybelites (coni Dal.) S. scybil- H. cib .....s M. ciscibilitis DFd. cisib- v. ciuilitas E. Vil- a.cfr. Galen. vero mulsi, in Galatia nascens, et HaluntiumHaluntium ego. cfr. III 90. halynt- MDFG. halint- d. alynt- a. alint- E. Alunt- H. balincium v in Sicilia. nam siraeumsireum Fa. syr- va.B. psitaeum M1. psith- M2, quod alii hepsema, nostri sapamsapan FE. saban a appellant, ingeni, non naturae, opus est musto usque ad terliamtertiam MJ. -am partem rv mensurae decocto. quod ubi factum ad dimidiam est, defrutum vocaturuocatur MD. -amus rv. omnia in adulterium mellis excogitata, sed priora uva terraque constantconstat M. passumdist.D a CreticoCretico B e Diosc. greco Fa. graeco rv(D). cfr. XX 208 Cilicium probatur etet ll.v. id D Africum. Diosc. V 9. Col. XII 39, 1. 3. 16, 3. (cfr. Pl. supra 24. 34). et in Italia finitimisque provinciis fierifieri om.Ea certum est ex uva quam Graeci psithiampsithiam MJ. sticham E(?)H. -cam DFdav vocant, nos apianamapianam EaBer. apin- M. appian- DFv, item scripulamscripulam MJ. scirp- rv(S). -la B , diutius uvisuuis (coni. S)D. om. ll.v in vite sole adustisuuis adustis va.G aut ferventiaut ferti D1F. adferunt E. aff- a oleodolio EaS. quidam ex quacumque dulci, dumtum Ea praecoctapraecoctā a. -cotu M. -cocua Fels p. 30. percocta CFW Müller p. 16 alba, faciunt siccantes sole, donec paulo amplius dimidium pondus supersit, tunsasque leniter exprimunt. dein quantum expressere adiciunt vinaceis aquae puteanae, ut et secundarium passumpassum Mv. -stum r faciant. diligentiores eodem modo siccatis acinos eximunt ac sine sarmentis madefactos vino excellenti, donec intumescant, premunt — et hoc genus ante cetera laudant — ac simili modo aqua addita secundarium faciunt. (1) cfr. Cato 120. Col. XII 29. — mediummedia M inter dulcia vinumqueque om.azva.G est quodquod om.F Graeci aigleucosaigleucos (P)H. -ces v. gleucos M. agl- Ed. -eueos DFa vocant, hoc est semper mustum. id evenit curacura om.M, quoniam fervere prohibetur — sic appellant musti in vina transitum —; ergo mergunt e lacu protinus aqua cadosaqua cados ego. cados aqua M. in aqua cados rv, done bruma transeat et consuetudo fiat algendi. est etiamnumetiam nunc Ea aliud genusgenus MD. -us eius rv per seper se ll.v passi D, quod vocatuocant F1a. (cfr. luc. p. 122) dulce Narbonensis provincia et in ea maxime Vocontiuoconti MD. -tii G. -tia rv . adservaturasseruantur Ea eius gratia uvauna F. uina Ea diutiusdulcius a inina Fd. in ea Ea vite pediculo intorto. ab aliis ipse palmes inciditur adad MdD. in rv medullam, ab aliis uva torretur in tegulis , omnia ex helvennacahel- uennica (el- a) Ea. -enaca va.S. cfr. § 32 vite. his adiciunt aliqui quod vocant diachytondiachyton v. -cymton M. dyachiaton r, uvis in sole siccatis loco cluso per dies septem in cratibus, totidem pedes a terraa terra Mv. ad terram r alte, noctibus ab umoreab umore MD.a rore rv defensis, octavoab octauo M die calcatis: ita fieri optimi odoris saporisque.Diosc. V 15. — (15) cfr. Col. XII 27. — ee MJ. om. rv dulcidulciq. Ea. -ci e va.J genere est et melitites; distat a mulso, quod fit emusto, cum quinque congiis austeri musti congio mellis et salis cyatho subfervefactis. austerumausterum sc. est. dist. ego, sed inter haec genera poni debetponi debet MJ. potui (ponere Ea) debeo r. potuum ponere debeo v et protropum; ita appellatur a quibusdam mustum sponte defluens ante quam calcentur uvae. hoc protinus diffusum inin MJ.om. rv lagonislagonis MFJ. -oenis DD. -enis Eav suis defervere passi postea in sole XL diebus torrent aestatis secutaesecute F. -ti Ea ipso canis ortuorto Fa.

Diosc. V 13 init. Cato 25. 57. Varro I 54, 3. Col. XII 40, 1.(5) Cato 153. Diosc. V 13. —