Verg. G II 97. Col. III 2, 7–9. (Isid. XVII 5, 18 sq.). Macrob. III 20, 7.— Principatus datur AminneisAminneis D. amineis D2v. ammi- L. aminnos (um- F) r. cfr. XII 130 firmitatem propterpropter firmitatem E(?)va S senioquesenioque B. -io quoque v. senique DFG. sineque Ea proficientem vini eiusuim eius TsP utiqueubi- que va.H vitamuitē a. (an lenitatem?). quinque earum genera. ex iis germanagermina Ea. -mania D2 minorminor v. -ora ll acino meliusmelior G2 deflorescit, imbres tempestatesque tolerat, non item maior, sed in arbore quam in iugo minus obnoxia. Col. III 2, 10–12. — gemellarum, quibus hoc nomen uvae semper geminae dederegemin et edere Fa, asperrimus sapor, sed vires praecipuae . ex iis minorminus G austro laeditur, ceteris ventis alitur, ut in Vesuvio monte Surrentinisque collibus, in reliquis Italiae partibus non nisi arbori accommodata. quintum genus lanataedist. J. ne Seras miremur aut Indos adeo, lanugo eam vestit. prima ex Aminneis maturescit ocissimequeoccisimae quae F. -sim eque a putrescit.

ib. 14.15. — Proxima dignitas Nomentanis, rubente materia, quapropter quidam rubellasręgbellas F. reb- Ga appellavere vineasuineis F. hae minus fertiles , vinaceisuinaceis ll. v(H). uino, acinis B et faece nimiaenimiae DFv(D). -ie dT. -ia EazH, contra pruinas fortissimae, siccitate magis quam imbre, aestu quam algore vexantur. quam ob rem in frigidis umidisque principatum obtinent. fertilior quae minor acino et folio scissa minus.

ib. 17. 18. (said. XVII 5, 20). Macrob. III 20, 7. cfr. Pl infra 81. Apianis apes dedere cognomen, praecipue earum avidae. ex iis duo genera lanugine et ipsaipsa L(J). -se ll. -sae v(S) pubescunt. distant quod altera celerius maturescit, quamquam et altera properante. situs471,1 celerius maturescit. Imbre EazSJ (prava iteratione ex v. 20) frigidi iisfrigidi is ego. -dus ll.S. -dos D2d2v (D) non respuunturrespuuntur F2. -puntur DF1G. -puitur EaS. -puunt d(?)v(D). cfr. XVI 47, et tamen nullaenullae Dv(D). -lle Gd. -lla FEaBrot. celerius imbre putrescunt. vina primo dulcia austeritatem annis accipiunt . Etruriaetruria dT(P)H. -ubria DFG. et rubra (add. fiunt v) Eav nulla rlagis viteuitę FaDal. gaudet. (4) Col. III 2, 24. — (6) ib. 16. — et hactenus potissima nobilitas daturdatur om. H Brot. peculiaribus atque vernaculis Italiae; ceteraecetere F. -ra Gd advenereaduenae P (et dist.) . ee (P)J. om. ll.v Caio ThasoveThasoue v. -sioue (ta- DF) ll Graecula non inferiorinferior D2v. inte- GEa. -rio F. -rie D1 Aminneisminneis D1F. amineis rv bonitatebonitatem Fa, praetenera acino et uva tam parva, ut nisi pinguissimo solo colere non prosit. eugeniam Tauromenitani colles cum generositatis cognomine misere Albano tantum agro, quoniamquo a translatatralata (D?)JD statim mutatur. namque est aliquis tantus locorum amor, ut omnem in iisomnem in iis (his C)v. omne (-nē a) minus ll gloriam suam relinquant nec usquam transeant totae. cfr. Cels. IV 12 (p. 137, 14 Dar.). — quod et in Raetica Allobrogicaque, quam supra picatam appellavimus, evenit,18 domi nobilibus nec agnoscendis alibi. fecundae tamen bonitatis vice copiam praestant, eugenia ferventibus locis, Raetic .a temperatis, Allobrogica frigidis, gelu maturescens et colore nigra. (18) Col. III 2, 14. (Isid. XVII 5, 19).— Col. ib. 19. 20. (Isid. ib. 22). — ex iis quas adhuc diximus, sed etiam e nigrisnigris (om. gra — e ni) M, vina vetustatee uetustate M in album colorem transeunt. reliquae ignobiles , aliquando tamen caeli aut solisolis Eaz. -la F opera nonnon ll.v. uino JD fallunt vetustatem an uetustate? cfr. Col., sicuti Faeceniafaecenia MJ. fee- rv. (Faecinia Col.) et cum ea florens Biturigiacabiturigiaca (uit- M) MG2dTS. -riaca r. -rica v, acino rarior, numquam floris obnoxii, quoniamquoniam non fauonium J coll. II 122 et XV 12. 13 antecedunt ventisque et imbribus resistunt, melioresmelior est M tamentamen sunt a algentibusaugentibus F locis quam calidis, umidis quam sitientibus. Col. III 2, 21. 22. visullauisulla ll. J. -ula H. uix ulla dv grandigrandi MJ. om. rv magis quam densotam denso va. H uvarum partu, inpatiens variantis caelicaeli Mv. Om. r, sed contra tenorem unum algoris aestusve constans. quae minor est ex eo genere, melior. in eligendomeliori negligendo Fa. mollior in neglecto va.G solo morosa, pingui putrescit, gracili omnino non provenit; mediam temperiem delicate quaerit, ob hoc Sabinis collibus familiaris. uva eius indecora visu, sapore iucunda. nisi matura protinuspronus M rapiturrapiatur va.H , etiam non putrescens cadit. contra grandines eam tuetur foliorum amplitudo atque duritia.

Col. ib. 23. (Isid. ib. 26). Galen. ap. Athen. I 27e. cfr. Cato 6, 4. — (11) Verg. G II 95. Col. ib. Macrob. III 20, 7. — Insignes iam colore inter purpureas nigrasquenigrasque MJ. -asque medio rv(D). cfr. XIII 118. XVI 108 helvolae saepius variantesuariantes MD2J. -ti rv et ob id varianae a quibusdam appellatae. praefertur in iis nigrior; utraque alternis annis fertilis, sed melior vino, cum parcior. et praeciaepraeciae Mav(J). -cuae D2. -cua D1. preciae (-ie F) r C duo genera magnitudine acini discernuntur, quibus materies plurimaprima M uvaque olliscollis M utilissima; foliumfolio va.G apio similesimile MG. -lis rv . baliscambaliscam GdTv(J). -sea M. -scham r. basilicam B e Col. Dyrrachinidyrachini (-cini a1) Fa. Durra- SJ celebrant, Hispaniae coccolobincoccolobin D2J. -lobotin M. cocolobin rv vocant. rarior uva, aestusaestus om.F austrosqueautrosque F tolerat, capiti inimica, copia larga.Col. III 2, 19. (Isid. ib. 22). — Hispaniaehy- spani a. Hisp- va.C. duo genera eius faciunt, unum oblongo acino, alterum rotundo ; novissimas vindemiant. quo dulcior estest om. va.S coccolobiscocolobis Eava.J., hoc melior. sed et austera transit in dulcem vetustatemuetustatem MFa (coni. Dal.). -ate r(?)v. cfr. luc. p. 99, et quae dulcis fuit in austeritatem; tune Albano vinoalbanū uinū Eava.G(H) aemulantur . tradunt vesicae vitiis utilissimum ex iis potum. albuelisalbueris M1 summis arboribus fertilior est, visullauisulla MJ. -ula DFGv. uisu Ea.cfr. § 28 imisimis om.Ea;Cels. ap. Col. III 2, 24.(1) Col. ib. 31. (Isid. XVII 5, 24). — quam ob rem circa easdemea.... sede d.uersitatem natura M satae diversitate naturae locupletant. inerticulam e nigris appellavere, iustius sobriam dicturi, inveterato praecipue commendabilem vino, sed viribus innoxiam , si quidem temulentiam sola non facit.

Col. ib. 25. — Fertilitas commendat ceteras principemque helvennacamheluennaicam (ael- G) EG(?). -enacam v a. S. -enaicam Brot.. duo eius genera: maiormaiorque F quamquam om.a quidam longam, minor quamquidam — quam om.FG marcummarcum MDFGJ. ema- H e Col. arcum Ea. -cam v appellant, non tam fecundam, sed gratiorem haustu. discernitur folio circinato, verum utraque gracilis. furcas subdere iissubdere iis Mv(D). -re his C. -rens (subte- Ea) r necessariumnecessario Ea : alioquialioquin Eava.G ubertatem suam non tolerant . maritimo adflatu gaudent, roscidaioscidam M. -do Eava Brot. odereodore FdTava.Brot.. nulla vitium minus Italiam amat, rara, parva, putrescens in ea, vinouinum D2E2ava.G quoque quod genuit aestatemestate a non exuperansex- uperans v. -ant M. exui erans (err- E. creans a) r; nec alia macro solo familiarior. Graecinus, qui alioqui Cornelium Celsum transcripsit, arbitratur non naturam eius repugnare Italiae, sed culturam avide palmites evocantium. ob id fertilitate suaferti- litate sua M (coni. Dal.) S. -atem suam rv absumi, si non praepinguis soli ubertas lassescentem sustineat. carbuncularecarbunculari GE(?)va.D. cfr. luc. p. 99 negatur, magna dote, si verum est aliqua in viteuitae F. -ta a caelo non esse iuseius Fd.om.a.

(18) Col. ib. 27. (Isid. ib. 28). — (20) Col. ib. 2. 27. (Isid. ib. 16). Hor. sat. II 4, 71. Macrob. III 20, 7.(1. 2) Col. ib. 27. (Isid. ib. 16). cfr. Pl. infra 81. — Aestusaestus MD2D. -ta D1Fd. -tum GE(?)v. estu eius a fert spioniapionia MD. sedcfr. Col., quam quidam spineam vocant, autumnisque autumnisque ll.v(D). -que et Verc. -nique (P)J imbribus pinguescit; quin immo nebulis una alitur, ob id Ravennatirabenaati F agro peculiaris. vennunculamuennunculam MJ. uenic- rv inter optimeobtume F deflorescentes e ollis aptissimam Campanicampania M malunt surculamsurculam MdTJ. scircu- rv(Brot.). sircu- Bas. scirpu- B. cfr. Col. vocare, alii scapulamscapulam MJ. stacu- rv. sticu- B, Tarracinatarracini ET. terr- a Numisianam, nullas vires proprias habentem, sed totam perinde ac solum valeat, Surrentinis tamen efficacissimamefficacissimam M. -ma rv testis Vesuvio tenus. Col. III 2, 27. 21. Verg. G II 99. — (9) Col. ib. 27. — ibi enim Murgentina emurgentina e D2dv. -ina est M. -in ac (hac G) D1FG. -ina Ea Sicilia potentissimapotissima Eava.D, quam Pompeianam aliqui vocant, laetolaeto MD2D. lacto r. Latio v demum feracem, sicut horconia in Campania tantum. e diversoe diuerso — 8 annua MD2S. om. rv arceracaarceraca MJ. (-elaca Col.). argeica D2S, Vergilio argitis dicta, ultro solum laetius facit, ipsa contra imbres et senectam fortissima, vino quidem vix annua acac MJ. om. rv vilitatis cibariae, sed ubertate praecipuaubertatem praecipue M . tolerat et annos metticamettica MGdTJ. meti- r S. meri- Brot. moeri- v. cfr. Col., contra omne sidusomnes situs (ictus v) Eazva. G firmissima, nigro acino, vinis in vetustate rufescentibusrubescentibus Eava.S.