Ar. VIII 16 extr.— Ael. V 2 init. Sol. 11, 14. Sed in secessused incessu ad avium et noctuae paucis diebus latere traduntur, quarum genus in Cretacretę RS insula non esseee (sc. traditur) ego. est (ē) ll.v, etiam, si qua invecta sit, emoriemoritur va.S. nam haec quoque mira naturae differentia: alia aliis locis negat, tamquam dist.Ggenera frugum fruticumve, sic et animalium; non nasci tralaticiumtranslaticium Rau2G, invecta emoriinuicta emori F1.-te mori au mirum. quodquod FRE1au(Rh)S. quid E2G(D). quidem v illud est unius generis saluti adversumaduersus F1au, quaeve istaquaeue ista F2E2G. quaeue is (quae a) ru. quaenam est iis v naturae invidia? aut qui terrarum dictidic//// F1. diciti du.om.a. dicati va.H avibusaui//// F1.-ius ad termini? Rhodosrodos ll aquilam non habet.(6.7) cfr. Suet. Tib. 14 p. med. Transpadana Italia iuxta Alpes Larium lacum appellat amoenum arbusto agro, ad quem ciconiae non permeant, sicuti necnec v. ne ll octavum citracitra ll.zBrot. circa v lapidem ab eo inmensainmensa v. -so ll alioqui finitimo Insubruminsobrum FRa. Insubrium C tractutractu v. -tū ll examina graculorumgragulorum FR. galg- a monedularummonedularum ll. v(S). et praem. C. que add. G, cui soli avi furacitas argenti aurique praecipuepraecipua Faz mira est. picus Martius in Tarentino agro negatur esse. nuper et adhuc(16.17) Sol. 7, 28.— (17. 18) Antig. Car. 122 (134). Sol. 19, 1. tamen rara ab Appennino ad urbem versus cerni coepere picarum genera, quae longa insignes cauda variae appellantur; proprium iis calvescere omnibus annis, cum seranturseratur a. -ritur va.G rapa. perdices non transvolant Boeotiae fines in AtticaAtticam Gesner e Sol., nec ulla avisaues FR in Ponto insula, quaqua/// F. quo au. in qua va.G sepultus est Achilles, sacratam eiei del.F2 aedem. in Fidenate agro iuxta urbem ciconiae nec pullos nec nidum faciunt. at in agrum Volaterranum agro uolant a palumbium vis e mari quotannis advolatquodannis euolat F1.Sol. 1, 11. cfr. Varro ap. Plut. qu. Rom. 90, 285e.(2) cfr. Ael. III 35. Pl. VIII 227. Romae in aedem Herculis in foro Boario nec muscae nec canes intrant. multa praeterea similia, quae prudens subinde omitto in singulis generibus, fastidio parcens, quippe cum Theophrastus tradat invecticias esseinuectricia sese F1a in Asia etiam columbas et pavones et cervosceruos ll.v(S). cor- Ven. et in Cyrenaica vocales ranas.

Ar. IX 49 B, 632b 14–22. Ael. XII 28.(5. 6) Ar. III 12 init. Sol. 10, 16. Alia admiratio circa oscines. ferefore F1a mutant colorem vocemqueuocemque R(?)v.-que ut r tempore anni ac repente fiunt aliae, quod in grandioregrandiores F1a alitum genere grues tantum; haehaec F2a enim senectute nigrescunt. merulamerulae F2. melū/// R1.-ūla R2 ex nigranigro F2 rufescitrufes ut a. rufes //// F1.-escunt F2, canit aestate, hieme balbutitbalbuttit Fa.-utat R, circa solstitium muta. rostrum quoque anniculis in eburebor FR transfiguratur, dumtaxat maribus. turdis coloscolor Rva.D aestateaetate F. etate ad circa cervicem varius, hieme concoloribuscon- coloribus ego. -lor ll.v.

Lusciniis diebus ac noctibus continuis XV garrulus sine intermissu cantus densante se frondium germine, non in novissimisnouissimis anon. ap. Dal. -mū ll.v. cfr. CFW Müller p. 17 digna miratu ave. primum tanta vox tam parvo in corpusculo, tam pertinax spiritus; deinde in una dist. egoperfecta musicamusicae va.S scientia: modulatus editur sonus et nunc continuo spiritu trahitur in longum, nunc variatur inflexo, nunc distinguitur conciso, copulatur intorto, promittiturpromitur R1z revocato , infuscatur ex inopinato, interdum et secum ipse murmuratmemorat Fa, plenus, gravis, acutusactus F1a, creber, extentus, ubi visum est, vibrans, summus, medius, imus. breviterque omnia tam parvulis in faucibus, quae tottot om.R1H. in R2 exquisitis tibiarum tormentis ars hominum excogitavit, non ut sitnon ut sit ego. non sit ut F1RaS. ut non sit F2(E?)v(D).cfr. VII 1. II 49 dubium hanc suavitatem praemonstratam efficaci auspicio, cum in ore Stesichori cecinit infantis. ac ne quis dubitet artis essesese F1au, plures singulissingulis F2v.-li r sunt cantuscantus nec F2R2 (Rh) G. -tu ut (pro -tuus) nec F1R1au. -tus ut nec ED.-tus et non v, nec iidemiidem (Rh) G. id- ll.v(D) omnibus, sed sui cuique.(4) Ar. IV 9, 536b 17. Plut. SA 19, 973a b. certant inter se, palamque animosa contentio est. victa morte finit saepe vitam spiritu prius deficiente quam cantu. meditantur aliae iuvenioresiuniores va.Brot. versusqueuersosque Fa quos imitentur accipiunt. audit discipula intentione magna et redditmagnae reddit F1R1a, vicibusquequae (pro que) F1a reticentreticent E1adv. riti- F1. re- ticens F2E2(R?)Brot.: intellegitur emendatae correptiocorrectio va.H et in docente quaedam reprehensio. ergo servorum illis pretia sunt, et quidem ampliora quam quibus olim armigeri parabantur . scioscio - 10 daretur om.a HSHS D. tis F1u. is d.del.F2E2va.G. sestertiis R(?)RhVIVID. VI F2RRh. ui F1dEu.om. va.G candidam alioquialioqui F2.-uin rv, quod est prope invisitatum inusitatum F2E2va.Brot. cfr. § 132. (VIII 149), venisse, quae Agrippinae Claudi principis coniugi dono daretur. visum iam saepe iussas canere coepisse et cum symphonia alternasse, sicut homines repertos qui sonum earum addita in transversas harundines aqua foramen inspirantes linguaevelin- guaeue (-aue F2D) ll.uzS. -aeque (Rh) G. -ae ut v parva aliquaaliquā F1 oppositaoppositam oram F1a mora indiscreta redderent similitudine.Ar. IX 49 B, 632b 22–25. 27. Ael. XII 28 init.(18) Ar. IX 15, 616b 8.9. V 9, 542b 25. sed haehae (Rh) G. haec ll. eae v tantae tamque artificesarti- ficis au argutiae a XV diebus paulatim desinunt, nec ut fatigatas possis dicere aut satiatas. mox aestu aucto in totum alia vox fit, nec modulata aut varia; mutatur et color. postremo hieme ipsa non cernitur. linguis earum tenuitas illa prima non est quae ceteris avibus. pariunt vere primo, cum plurimum, sena ova.

Ar. IX 49 B, 632b 31 sq.— (23) ib. 27–30.(1) Ar. ib. 633a 17.18. (IX 15 init.). Alia ratio ficedulis, nam formam simul coloremque mutant. hoc nomen autumnoautumno F2v(D). no n??? r. -no: non (habent) H habent, postea melancoryphimelanoryphi R2. melaor- R1 vocantur. sic et erithacus hieme, idem phoenicurus aestate. mutat et upupa, ut tradit Aeschylus poeta, obscena alias pastu avis, crista visenda plicatili, contrahens eam subrigensque per longitudinem capitis.

Ar. ib. 14–16. - (6) Ar. IX 22 init. Ael. IV 47.— (8) Ar. IX 19 med. Mir. ausc. 15. Ael. V 27. Sol. 7,12.— (9) Ar. IX 27. Sol. 32, 33. Oenantheonante a. oua- R quidem etiam statos latebrae dies habet. exoriente sirio occultata ab occasu eiusdem prodit, quod miremur, ipsis diebus utrumque. chlorion quoque, qui totus est luteus, hieme non visus, circa solstitia procedit.