“Vile est, quod licet, et animus errori intentuserrori intentus Buecheler: errore lentu. iniurias diligit. “ Ales Phasiacis petita Colchisatque Afrae volucres placent palato,quod non sunt faciles: at albus anseret pictis anas enovataenovata Pithoeus renovata. pennisplebeium sapit. Ultimis ab orisattractus scarus atque arata Syrtis,si quid naufragio dedit, probatur:mullus iam gravis est. Amica vincituxorem. Rosa cinnamum veretur.Quicquid quaeritur, optimum videtur. ”” “Hoc est” inquam “quod promiseras, ne quem hodie versum faceres? per fidem, saltem nobis parce, qui te nunquam lapidavimus. Nam si aliquis ex is, qui in eodem synoecio potant, nomen poetae olfecerit, totam concitabit viciniam et nos omnes sub eadem causa obruet. Miserere et aut pinacothecam aut balneum cogita.” Sic me loquentem obiurgavit Giton, mitissimus puer, et negavit recte facere, quod seniori conviciarer simulque oblitus officii mensam, quam humanitate posuissem, contumelia tollerem, multaque alia moderationis verecundiaeque verba, quae formam eius egregie decebant