<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0972.phi001.perseus-lat2:79</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0972.phi001.perseus-lat2:79</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0972.phi001.perseus-lat2" xml:lang="lat"><div type="textpart" n="79" subtype="section"><ab><pb ed="org"/> Neque fax ulla in
                        praesidio erat, quae iter aperiret <note place="marg"><hi rend="italics">L</hi></note> errantibus, nec silentium noctis iam mediae
                        promittebat occurrentium lumen. Accedebat hue ebrietas et imprudentia
                        locorum etiam interdiu obfutura.<note>obfutura <hi rend="italics">Buecheler:</hi> obscura.</note> Itaque cum hora paene tota per
                        omnes scrupos gastrarumque eminentium fragmenta traxissemus cruentos pedes,
                        tandem expliciti acumine Gitonis sumus. Prudens enim <del>pridie</del>, cum
                        luce etiam clara timeret errorem, omnes pilas columnasque notaverat creta,
                            quae<note>creta, quae <hi rend="italics">Puteanus:</hi> certaque.</note>
                        lineamenta evicerunt spississimam noctem et notabili candore ostenderunt
                        errantibus viam. Quamvis non minus sudoris habuimus etiam postquam ad
                        stabulum pervenimus. Anus enim ipsa inter deversitores diutius ingurgitata
                        ne ignem quidem admotum sensisset. Et forsitan pernoctassemus in limine, ni
                        tabellarius Trimalchionis intervenisset X vehiculis dives. Non diu ergo
                        tumultuatus stabuli ianuam effregit et nos per eandem intro<note>intro <hi rend="italics">Bourdelot:</hi> terram.</note> admisit. . .“ <lg><l>Qualis nox fuit illa, di deaeque,</l><l>quam mollis torus. Haesimus calentes</l><l>et transfudimus hinc et hinc labellis</l><l>errantes animas. Valete, curae</l><l>mortalis. Ego sic perire coepi.</l></lg> ” <pb xml:id="p.158"/> sine causa gratulor mihi. Nam cum solutus mero
                            remisissem<note>remisissem <hi rend="italics">Jacobs:</hi>
                            amisissem.</note> ebrias manus, Ascyltos, omnis iniuriae inven-. tor,
                        subduxit mihi nocte puerum et in lectum transtulit suum, volutatusque
                        liberius cum fratre non suo, sive non sentiente iniuriam sive dissimulante,
                        indormivit alienis amplexibus oblitus iuris humani. Itaque ego ut
                        experrectus pertrectavigaudio despoliatum torum <gap reason="lost"/> Si qua
                        est amantibus fides, ego dubitavi, an utrumque traicerem gladio somnumque
                        morti iungerem. Tutius dein secutus consilium Gitona quidem verberibus ex
                        citavi, Ascylton autem truci intuens vultu “quoniam” inquam “fidem scelere
                        violasti et communem amicitiam, res tuas ocius tolle et alium locum, quem
                        polluas, quaere.” <lb type="paragraph"/>Non repugnavit ille, sed postquam
                        optima fide partiti manubias sumus,</ab></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>