Utque Melanthea tenebris a caede latentem Prodidit officio luminis ipsa parens: Sic tua coniectis fodiantur pectora telis, Sic precor auxiliis impediare tuis. Qualis equos pacto , quos fortis agebat Achilles , Acta Phrygi timido , nox tibi talis eat . Nec tu quam Rhesus somno meliore quiescas, Quam comites Rhesi tum necis , ante viae ; Quam quos cum Rutulo morti Ramnete dederunt Impiger Hyrtacides Hyrtacidaeque comes . Cliniadaeve modo circumdatus ignibus atris Membra feras Stygiae semicremata neci . Utque Remo muros auso transire recentes, Noxia sint capiti rustica tela tuo . Denique Sarmaticas inter Geticasque sagittas His precor ut vivas et moriare locis . Haec tibi tantisper subito sint missa libello,, Inmemores ne nos esse querare tui. Pauca quidem , fateor : sed di dent plura rogatis , Multiplicentque suo vota favore mea .