Nec mala voce mea poterunt tua cuncta referri, Ora licet tribuas multiplicata mihi. Tot tibi vae ! misero venient talesque ruinae , Ut cogi in lacrimas me quoque posse putem. Illae me lacrimae facient sine fine beatum : Dulcior hic risu tunc mihi fletus erit. Natus es infelix , — ita di voluere — nec ulla Commoda nascenti stella levisve fuit . Non Venus affulsit , non illa Iuppiter hora , Lunaque non apto solque fuere loco , Nec satis utiliter positos tibi praebuit ignes Quem peperit magno lucida Maia Iovi. Te fera nec quicquam placidum spondentia Martis Sidera presserunt falciferique senis . Lux quoque natalis , ne quid nisi triste videres , Turpis et inductis nubibus atra fuit. Haec est , in fastis cui dat gravis Allia nomen , Quaeque dies Ibin , publica damna , tulit . Qui simul impurae matris prolapsus ab alvo Cinyphiam foedo corpore pressit humum,