o quotiens vitae custos invisus amaraecontinuit promptas in mea fata manus!o quotiens dixit " placabilis ira deorum est:vive nec ignosci tu tibi posse nega!vox tamen illa fuit celeberrima, " respice, quantumdebeat auxilium Maximus esse tibi.Maximus incumbet, quaque est pietate, rogabit,ne sit ad extremum Caesaris ira tenax;cumque suis fratris vires adhibebit, et omnem,quo levius doleas, experietur opem.haec mihi verba malae minuerunt taedia vitae.quae tu ne fuerint, Maxime, vana cave.huc quoque venturum mihi se iurare solebatnon nisi te longae ius sibi dante viae. nam tua non alio coluit penetralia ritu,terrarum dominos quam colis ipse deos.crede mihi, multos habeas cum dignus amicos,non fuit e multis quolibet ille minor,si modo non census nec clarum nomen avorumsed probitas magnos ingeniumque facit,