at tu tam placido, quam nos quoque sensimus illumiudice pro lacrimis ora resolve meis. non petito petis vel pete corr. Daumius ut bene sit, sed uti male tutius, utqueexilium saevo distet ab hoste meum,quamque dedere mihi praesentia numina vitam,non adimat stricto squalidus ense Getes:denique, si moriar, subeam pacatius arvum,ossa nec a Scythica nostra premantur humo,nec male compositos, ut scilicet exule dignum,Bistonii cineres ungula pulset equi,et ne, si superest aliquis post funera sensus,terreat et Manes Sarmatis umbra meos.Caesaris haec animum poterant audita movere,Maxime, movissent si tamen ante tuum.vox, precor, Augustas pro me tua molliat aures,auxilio trepidis quae solet esse reis,adsuetaque tibi doctae dulcedine linguaeaequandi superis pectora flecte viri. non tibi Theromedon crudusque rogabitur Atreus,quique suis homines pabula fecit equis,