Dextra Lebinthos erat silvisque umbrosa CalymneCinctaque piscosis Astypalaea vadis,Cum puer, incautis nimium temerarius annis,Altius egit iter, deseruitque patrem.Vincla labant, et cera deo propiore liquescit,Nec tenues ventos brachia mota tenent. Territus a summo despexit in aequora caelo:Nox oculis pavido venit oborta metu.Tabuerant cerae: nudos quatit ille lacertos,Et trepidat nec, quo sustineatur, habet.Decidit, atque cadens 'pater, o pater, auferor!' inquit,Clauserunt virides ora loquentis aquae.At pater infelix, nec iam pater, 'Icare!' clamat,'Icare,' clamat 'ubi es, quoque sub axe volas?''Icare' clamabat, pinnas aspexit in undis.Ossa tegit tellus: aequora nomen habent.Non potuit Minos hominis conpescere pinnas;Ipse deum volucrem detinuisse paro. Fallitur, Haemonias siquis decurrit ad artes,Datque quod a teneri fronte revellit equi.