Haec tibi non hominem, sed quercus crede PelasgasDicere: nil istis ars mea maius habet.Innuet illa, feras; scribet, ne tange tabellas:Unde volet, veniat; quoque libebit, eat.Hoc in legitima praestant uxore mariti,Cum, tener, ad partes tu quoque, somne, venis.Hac ego, confiteor, non sum perfectus in arte;Quid faciam? monitis sum minor ipse meis.Mene palam nostrae det quisquam signa puellae,Et patiar, nec me quo libet ira ferat?Oscula vir dederat, memini, suus: oscula questusSum data; barbaria noster abundat amor. Non semel hoc vitium nocuit mihi: doctior ille,Quo veniunt alii conciliante viri.Sed melius nescisse fuit: sine furta tegantur,Ne fugiat ficto fassus ab ore pudor.Quo magis, o iuvenes, deprendere parcite vestras:Peccent, peccantes verba dedisse putent.Crescit amor prensis; ubi par fortuna duorum est,In causa damni perstat uterque sui.