ibi modico praesidio relicto egressus omnibus copiis, partem
militum locis circa densa obsita virgulta obscuris
subsidere in insidiis iussit; cum parte maiore atque omni
equitatu profectus, id quod quaerebat, tumultuoso et minaci
genere pugnae, adequitando ipsis prope portis hostem excivit.
fugae quoque, quae simulanda erat, eadem equestris pugna causam
minus mirabilem dedit.
et cum velut inter pugnae fugaeque consilium trepidante equitatu pedes quoque referret gradum, plenis repente portis effusi hostes inpulsa Romana acie studio instandi sequendique trahuntur ad locum insidiarum.
inde subito exorti Romani transversam invadunt hostium aciem;
addunt pavorem mota e castris signa eorum, qui in praesidio
relicti fuerant; ita multiplici
multoque effusius, quippe vera fuga, qui simulantes paulo ante secuti erant, oppidum repetebant. non tamen eripuere se hosti;
haerens in tergo Romanus, priusquam fores portarum obicerentur, velut agmine uno inrumpit.