Illi numquam ante in terris suis advena viso cum armatos repente conspicerent, exanimati metu, quidquid in tuguriis erat, adferebant, ut corporibus ipsorum parceretur, orantes.
Rex agmen
circumibat pedes, iacentes quosdam erigens et alios,
cum aegre sequerentur, adminiculo corporis sui
excipiens. Nunc ad prima signa, nunc in medio, nunc in
Tandem ad loca cultiora perventum est commeatuque
largo recreatus exercitus: simul et, qui consequi non
potuerant, in illa castra venerunt.
Inde agmen processit ad Caucasum montem, cuius
dorsum Asiam perpetuo iugo dividit:
Taurus, secundae magnitudinis mons, committitur Caucaso:
a Cappadocia se attollens Ciliciam praeterit Armeniaeque montibus iungitur. Sic inter se iuga velut serie cohaerentia perpetuum habent dorsum, ex quo Asiae omnia fere flumina, alia in Rubrum, alia in Caspium mare, alia in Hyrcanium et Ponticum decidunt.
XVII dierum spatio Caucasum superavit exercitus. Rupes in eo x in circuitu stadia conplectitur, IIII in altitudinem excedit, in qua vinctum Promethea fuisse antiquitas tradidit.
Condendae in radicibus montis urbi sedes electa est. VII milibus subactarum nationum et praeterea militibus, quorum opera uti desisset, permissum in nova urbe considere. Hauc quoque Alexandream incolae appellaverunt.
At Bessus Alexandri celeritate perterritus dis patriis sacrificio rite facto, sicut illis gentibus mos est, cum
Graves mero suas vires extollere, hostium nunc temeritatem, nunc paucitatem spernere incipiunt.
Praecipue Bessus ferox verbis et parto per scelus regno superbus ac vix potens mentis dicere orditur:
socordia Darei crevisse hostium famam. Occurrisse enim in Ciliciae angustissimis faucibus, cum retrocedendo posset perducere incautos in loca naturae situ tuta, tot fluminibus obiectis, tot montium latebris, inter quas deprehensus hostis ne fugae quidem, nedum resistendi occasionem fuerit habiturus.
Sibi placere in Sogdianos recedere: Oxum amnem velut murum obiecturum hosti, dum ex finitimis gentibus valida auxilia concurrerent.
Venturos autem Chorasmios et Dahas Sacasque et Indos et ultra Tanain amnem colentes Scythas: quorum neminem adeo humilem esse, ut humeri eius non possent Macedonis militis verticem aequare.