<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0860.phi001.perseus-lat2:6.1a.1</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0860.phi001.perseus-lat2:6.1a.1</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0860.phi001.perseus-lat2"><div type="textpart" n="6" subtype="book"><div type="textpart" n="1a" subtype="chapter"><div type="textpart" n="1" subtype="section"><p><add>Dum<note>Verba quae secuntur
usque ad VI, 1,1 pugnae discrimen desunt in A, add. Freinshemius.
In FP complures versus vacui relicti sunt, in BLV nihil spatii
vacuum, sed in margine additum est a correctore hinc deest vel
hic desunt plura (B).
</note> haec in Asia geruntur, ne in Graecia quidem
Macedoniaque tranquillae res fuere. Regnabat apud
Lacedaemonios Agis, filius Archidami, qui Tarentinis
opem fer ens occiderat eodem die, quo Philippus
Athenienses ad Chaeroneam vicit: is Alexandri virtutis aemulus
cives suos stimulabat, ne Graeciam Servitute Macedonum
diutius premi paterentur: nisi in tempore providerent,
idem iugum ad ipsos transiturum. Adnitendum igitur,
dum aliquae Persis ad resistendum vires essent: illis
oppressis adversus inmanem potentiam frustra avitae
libertatis memores futuros. Sic instinctis animis
occasionem belli movendi captabant. Prospero igitur eventu
Memnonis invitati consilia cum eo miscere adgressi sunt
et, postquam ille rerum laetarum initia intempestiva
morte destituit, nihilo remissius agebant. Sed ad
Pharnabazum et Autophradaten profectus Agis triginta
argenti talento decemque triremes inpetravit, quas Agesilao
fratri misit, ut in Cretam navigaret, cuius insulae
cultores inter Lacedaemonios et Maccdonas diversis studiis
distrahebantur. Legati quoque ad Dareum missi sunt,
qui ad bellum ampliorem vim pecuniae pluresque naves
peterent. Atque haec eorum consilia clades ad Issum —
nam ea intervenerat — adeo non interpellavit, ut etiam
adiuvaret. Quippe fugientem insecutus Alexander in loca
in dies longinquiora rapiebatur, et ex ipso proelio
mercennariorum ingens multitude in Graeciam fuga se
receperat: quorum octo milia pecunia conduxit Agis
eorumque opera plerasque Cretensium urbes recepit. Cum
deinceps Menon in Thraciam ah Alexandro missus
barbaros ad defectionem inpulisset atque Antipater ad eam
conprimendam exercitum ex Macedonia in Thraciam
duxisset, opportunitate temporis strenue usi Lacedaemonii
totam Peloponnesum paucis urbibus exceptis ad suas partes
traxerunt confectoque exercitu viginti milium peditum cum
duobus milibus equitum Agidi summam imperii
detulerunt. Antipater ea re conperta bellum in Thracia,
quibus potest condicionibus, conponit raptimque in
Graeciam regressus ab amicis sociisque civitatibus auxilia
cogit. Quibus convenientibus ad quadraginta milia
militum recensuit. Advenerat etiam ex Peloponneso valida
manus: sed quia dubiam eorum fidem cognoverat,
dissimulata suspicione gratias egit, quod ad defendendam a
Lacedaemoniis Alexandri dignitatem adfuissent:
scripturum se id regi gratiam in tempore relaturo. In praesens
nihil opus esse maioribus copiis: itaque domos redirent
foederis necessitate expleta. Nuntios deinde ad
Alexandrum mittit de motu Graeciae certiorem facturus.
Atque illi regem apud Bactra demum consecuti sunt, cum
interim Antipatri victoria et nece Agidis in Arcadia
res transacta esset. Rex iam pridem tumultu
Lacedaemoniorum cognito, quantum tot terrarum spatiis discretus
potuit, providerat: Amphoterum cum Cypriis et Phoeniciis
navibus in Peloponnesum navigare, Meneta tria milia
talentum ad mare deferre iusserat, ut ex propinquo
pecuniam Antipatro subministraret, quanta illi opus esse
cognovisset. Probe enim perspexerat, quanti ad omnia
<pb n="p.152"/>
momenti motus istius inclinatio futura esset: quamquam
postea accepto victoriae nuntio cum suis rebus illam
dimicationem conparans murium eam pugnam fuisse
cavillatus est. Ceterum principia eius belli haud
inprospera Lacedaemoniis fuere. Iuxta Corrhagum,
Macedoniae castellum, cum Antipatri militibus congressi victores
extiterant: et rei bene gestae fama etiam, qui dubiis
mentibus fortunam spectaverant, societati eorum se
adiunxerunt. Una ex Eleis Achaeisque urbibus Pellene foedus
aspernabatur et in Arcadia Megalopolis, fida
Macedonibus propter Philippi memoriam, a quo beneficiis adfecta
fuerat. Sed haec circumsessa non multum a
deditione aberat, nisi tandem Antipater subvenisset. Is
postquam castra castris contulit seque numero militum
alioque apparatu superiorem conspexit, quam primum de
summa rerum proelio contendere statuit: neque
Lacedaemonii detrectavere certamen. Ita commissa est pugna,
quae rem Spartanam maiorem in modum adflixit. Cum
enim angustiis locorum, in quibus pugnabatur, confisi,
ubi hosti nullum multitudinis usum futurum credebant,
fortissime congressi essent, ac Macedones inpigerrime
resisterent, multum sanguinis fusum est. Sed postquam
Antipater integram subinde manum laborantibus suis
subsidio misit, inpulsa Lacedaemoniorum acies gradum
paulisper retulit. Quod conspicatus Agis cum cohorte
</add></p></div></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>