Protinus aerii mellis caelestia donaexsequar: hanc etiam, Maecenas, adspice partem.Admiranda tibi levium spectacula rerummagnanimosque duces totiusque ordine gentismores et studia et populos et proelia dicam.In tenui labor; at tenuis non gloria, si quemnumina laeva sinunt auditque vocatus Apollo.Principio sedes apibus statioque petenda,quo neque sit ventis aditus—nam pabula ventiferre domum prohibent—neque oves haedique petulcifloribus insultent aut errans bucula campodecutiat rorem et surgentes atterat herbas.Absint et picti squalentia terga lacertipinguibus a stabulis meropesque aliaeque volucreset manibus Procne pectus signata cruentis;omnia nam late vastant ipsasque volantesore ferunt dulcem nidis immitibus escam.At liquidi fontes et stagna virentia muscoadsint et tenuis fugiens per gramina rivus,palmaque vestibulum aut ingens oleaster inumbret,ut, cum prima novi ducent examina regesvere suo ludetque favis emissa iuventus,vicina invitet decedere ripa calori,obviaque hospitiis teneat frondentibus arbos.In medium, seu stabit iners seu profluet umor,transversas salices et grandia conice saxa,pontibus ut crebris possint consistere et alaspandere ad aestivum solem, si forte morantessparserit aut praeceps Neptuno immerserit Eurus.Haec circum casiae virides et olentia lateserpylla et graviter spirantis copia thymbraefloreat inriguumque bibant violaria fontem.Ipsa autem, seu corticibus tibi suta cavatis,seu lento fuerint alvaria vimine texta,angustos habeant aditus: nam frigore mellacogit hiems, eademque calor liquefacta remittit.Utraque vis apibus pariter metuenda; neque illaenequiquam in tectis certatim tenuia ceraspiramenta linunt fucoque et floribus orasexplent collectumque haec ipsa ad munera glutenet visco et Phrygiae servant pice lentius Idae.Saepe etiam effossis, si vera est fama, latebrissub terra fovere larem, penitusque repertaepumicibusque cavis exesaeque arboris antro.Tu tamen et levi rimosa cubilia limoungue fovens circum et raras superinice frondes.Neu propius tectis taxum sine, neve rubentesure foco cancros, altae neu crede paludi,aut ubi odor caeni gravis aut ubi concava pulsusaxa sonant vocisque offensa resultat imago.Quod superest, ubi pulsam hiemem sol aureus egitsub terras caelumque aestiva luce reclusit,illae continuo saltus silvasque peragrantpurpureosque metunt flores et flumina libantsumma leves. Hinc nescio qua dulcedine laetaeprogeniem nidosque fovent, hinc arte recentesexcudunt ceras et mella tenacia fingunt.Hinc ubi iam emissum caveis ad sidera caelinare per aestatem liquidam suspexeris agmenobscuramque trahi vento mirabere nubem,contemplator: aquas dulces et frondea sempertecta petunt. Huc tu iussos adsperge sapores,trita melisphylla et cerinthae ignobile gramen,tinnitusque cie et Matris quate cymbala circum.ipsae consident medicatis sedibus, ipsaeintima more suo sese in cunabula condent.Sin autem ad pugnam exierint, nam saepe duobusregibus incessit magno discordia motu,continuoque animos vulgi et trepidantia bellocorda licet longe praesciscere; namque morantesMartius ille aeris rauci canor increpat et voxauditur fractos sonitus imitata tubarum;tum trepidae inter se coeunt pennisque coruscantspiculaque exacuunt rostris aptantque lacertoset circa regem atque ipsa ad praetoria densaemiscentur magnisque vocant clamoribus hostem.Ergo ubi ver nactae sudum camposque patentes,erumpunt portis; concurritur, aethere in altofit sonitus, magnum mixtae glomerantur in orbempraecipitesque cadunt; non densior aere grando,nec de concussa tantum pluit ilice glandis.ipsi per medias acies insignibus alisingentes animos angusto in pectore versant,usque adeo obnixi non cedere, dum gravis aut hosaut hos versa fuga victor dare terga subegit.Hi motus animorum atque haec certamina tantapulveris exigui iactu compressa quiescent.Verum ubi ductores acie revocaveris ambo,deterior qui visus, eum, ne prodigus obsit,dede neci; melior vacua sine regnet in aula.Alter erit maculis auro squalentibus ardens;nam duo sunt genera: hic melior, insignis et oreet rutilis clarus squamis, ille horridus alterdesidia latamque trahens inglorius alvum.Ut binae regum facies, ita corpora plebis.Namque aliae turpes horrent, ceu pulvere ab altocum venit et sicco terram spuit ore viatoraridus; elucent aliae et fulgore coruscantardentes auro et paribus lita corpora guttis.Haec potior suboles, hinc caeli tempore certodulcia mella premes, nec tantum dulcia, quantumet liquida et durum Bacchi domitura saporem.At cum incerta volant caeloque examina luduntcontemnuntque favos et frigida tecta relinquunt,instabiles animos ludo prohibebis inani.Nec magnus prohibere labor: tu regibus alaseripe; non illis quisquam cunctantibus altumire iter aut castris audebit vellere signa.Invitent croceis halantes floribus hortiet custos furum atque avium cum falce salignaHellespontiaci servet tutela Priapi.Ipse thymum pinosque ferens de montibus altistecta serat late circum, cui talia curae;ipse labore manum duro terat, ipse feracesfigat humo plantas et amicos inriget imbres.Atque equidem, extremo ni iam sub fine laborumvela traham et terris festinem advertere proram,forsitan et, pingues hortos quae cura colendiornaret, canerem, biferique rosaria Paesti,quoque modo potis gauderent intiba riviset virides apio ripae, tortusque per herbamcresceret in ventrem cucumis; nec sera comantemnarcissum aut flexi tacuissem vimen acanthipallentesque hederas et amantes litora myrtos.Namque sub Oebaliae memini me turribus arcis,qua niger umectat flaventia culta Galaesus,Corycium vidisse senem, cui pauca relictiiugera ruris erant, nec fertilis illa iuvencisnec pecori opportuna seges nec commoda Baccho.Hic rarum tamen in dumis olus albaque circumlilia verbenasque premens vescumque papaverregum aequabat opes animis seraque revertensnocte domum dapibus mensas onerabat inemptis.Primus vere rosam atque autumno carpere poma,et cum tristis hiems etiamnum frigore saxarumperet et glacie cursus frenaret aquarum,ille comam mollis iam tondebat hyacinthiaestatem increpitans seram Zephyrosque morantes.Ergo apibus fetis idem atque examine multoprimus abundare et spumantia cogere pressismella favis; illi tiliae atque uberrima pinus,quotque in flore novo pomis se fertilis arbosinduerat, totidem autumno matura tenebat.Ille etiam seras in versum distulit ulmoseduramque pirum et spinos iam pruna ferentesiamque ministrantem platanum potantibus umbras.Verum haec ipse equidem spatiis exclusus iniquispraetereo atque aliis post me memoranda relinquo.Nunc age, naturas apibus quas Iuppiter ipseaddidit, expediam, pro qua mercede canorosCuretum sonitus crepitantiaque aera secutaeDictaeo caeli regem pavere sub antro.Solae communes natos, consortia tectaurbis habent magnisque agitant sub legibus aevum,et patriam solae et certos novere penates,venturaeque hiemis memores aestate laboremexperiuntur et in medium quaesita reponunt.Namque aliae victu invigilant et foedere pactoexercentur agris; pars intra saepta domorumNarcissi lacrimam et lentum de cortice glutenprima favis ponunt fundamina, deinde tenacessuspendunt ceras: aliae spem gentis adultoseducunt fetus, aliae purissima mellastipant et liquido distendunt nectare cellas.Sunt quibus ad portas cecidit custodia sorti,inque vicem speculantur aquas et nubila caeliaut onera accipiunt venientum aut agmine factoignavum fucos pecus a praesepibus arcent.Fervet opus, redolentque thymo fragrantia mella.ac veluti lentis Cyclopes fulmina massiscum properant, alii taurinis follibus aurasaccipiunt redduntque, alii stridentia tinguntaera lacu; gemit impositis incudibus Aetna;illi inter sese magna vi bracchia tolluntin numerum versantque tenaci forcipe ferrum:non aliter, si parva licet componere magnis,Cecropias innatus apes amor urget habendi,munere quamque suo. Grandaevis oppida curaeet munire favos et daedala fingere tecta.At fessae multa referunt se nocte minores,crura thymo plenae; pascuntur et arbuta passimet glaucas salices casiamque crocumque rubentemet pinguem tiliam et ferrugineos hyacinthos.Omnibus una quies operum, labor omnibus unus:mane ruunt portis; nusquam mora; rursus easdemvesper ubi e pastu tandem decedere campisadmonuit, tum tecta petunt, tum corpora curant;fit sonitus, mussantque oras et limina circum.Post, ubi iam thalamis se composuere, sileturin noctem fessosque sopor suus occupat artus.Nec vero a stabulis pluvia impendente receduntlongius aut credunt caelo adventantibus Euris,sed circum tutae sub moenibus urbis aquantur,excursusque breves temptant et saepe lapillos,ut cumbae instabiles fluctu iactante saburram,tollunt, his sese per inania nubila librant.Illum adeo placuisse apibus mirabere morem,quod neque concubitu indulgent nec corpora segnesin Venerem solvunt aut fetus nixibus edunt:verum ipsae e foliis natos, e suavibus herbisore legunt, ipsae regem parvosque Quiritessufficiunt aulasque et cerea regna refigunt.saepe etiam duris errando in cotibus alasattrivere ultroque animam sub fasce dedere:tantus amor florum et generandi gloria mellis.Ergo ipsas quamvis angusti terminus aeviexcipiat, neque enim plus septima ducitur aestas,at genus immortale manet multosque per annosstat fortuna domus et avi numerantur avorum.Praeterea regem non sic Aegyptus et ingensLydia nec populi Parthorum aut Medus Hydaspesobservant. Rege incolumi mens omnibus una est;amisso rupere fidem constructaque melladiripuere ipsae et crates solvere favorum.Ille operum custos, illum admiruntur et omnescircumstant fremitu denso stipantque frequenteset saepe attollunt umeris et corpora belloobiectant pulchramque petunt per vulnera mortem.His quidam signis atque haec exempla secutiesse apibus partem divinae mentis et haustusaetherios dixere; deum namque ire per omnesterrasque tractusque maris caelumque profundum.Hinc pecudes, armenta, viros, genus omne ferarum,quemque sibi tenues nascentem arcessere vitas;scilicet huc reddi deinde ac resoluta referriomnia nec morti esse locum, sed viva volaresideris in numerum atque alto succedere caelo.Si quando sedem angustam servataque mellathesauris relines, prius haustu sparsus aquarumora fove fumosque manu praetende sequaces.Bis gravidos cogunt fetus, duo tempora messis,Taygete simul os terris ostendit honestumPleas et Oceani spretos pede reppulit amnes,aut eadem sidus fugiens ubi Piscis aquositristior hibernas caelo descendit in undas.Illis ira modum supra est, laesaeque venenummorsibus inspirant et spicula caeca relinquuntadfixae venis animasque in vulnere ponunt.Sin duram metues hiemem parcesque futurocontunsosque animos et res miserabere fractas,at suffire thymo cerasque recidere inanesquis dubitet? nam saepe favos ignotus adeditstellio et lucifugis congesta cubilia blattisimmunisque sedens aliena ad pabula fucusaut asper crabro imparibus se immiscuit armis,aut dirum tiniae genus, aut invisa Minervaelaxos in foribus suspendit aranea casses.Quo magis exhaustae fuerint, hoc acrius omnesincumbent generis lapsi sarcire ruinascomplebuntque foros et floribus horrea texent.Si vero, quoniam casus apibus quoque nostrosvita tulit, tristi languebunt corpora morbo—quod iam non dubiis poteris cognoscere signis:continuo est aegris alius color, horrida vultumdeformat macies, tum corpora luce carentumexportant tectis et tristia funera ducunt;aut illae pedibus conexae ad limina pendent,aut intus clausis cunctantur in aedibus, omnesignavaeque fame et contracto frigore pigrae.Tum sonus auditur gravior, tractimque susurrant,frigidus ut quondam silvis immurmurat Auster,ut mare sollicitum stridit refluentibus undis,aestuat ut clausis rapidus fornacibus ignis:hic iam galbaneos suadebo incendere odoresmellaque harundineis inferre canalibus, ultrohortantem et fessas ad pabula nota vocantem.Proderit et tunsum gallae admiscere saporemArentesque rosas aut igni pinguia multodefruta vel psithia passos de vite racemosCecropiumque thymum et grave olentia centaurea.Est etiam flos in pratis, cui nomen amellofecere agricolae, facilis quaerentibus herba;namque uno ingentem tollit de caespite silvam,aureus ipse, sed in foliis, quae plurima circumfunduntur, violae sublucet purpura nigrae;saepe deum nexis ornatae torquibus araeasper in ore sapor; tonsis in vallibus illumpastores et curva legunt prope flumina Mellae.Huius odorato radices incoque Bacchopabulaque in foribus plenis adpone canistris.Sed siquem proles subito defecerit omnis,nec genus unde novae stirpis revocetur habebit,tempus et Arcadii memoranda inventa magistripandere, quoque modo caesis iam saepe iuvencisinsincerus apes tulerit cruor. Altius omnemexpediam prima repetens ab origine famam.Nam qua Pellaei gens fortunata Canopiaccolit effuso stagnantem flumine Nilumet circum pictis vehitur sua rura phaselis,quaque pharetratae vicinia Persidis urget,et viridem Aegyptum nigra fecundat harena,et diversa ruens septem discurrit in orausque coloratis amnis devexus ab Indisomnis in hac certam regio iacit arte salutem.Exiguus primum atque ipsos contractus in ususeligitur locus; hunc angustique imbrice tectiparietibusque premunt artis et quattuor addunt,quattuor a ventis obliqua luce fenestras.Tum vitulus bima curvans iam cornua frontequaeritur; huic geminae nares et spiritus orismulta reluctanti obstruitur, plagisque peremptotunsa per integram solvuntur viscera pellem.Sic positum in clauso linquunt et ramea costissubiciunt fragmenta, thymum casiasque recentes.Hoc geritur Zephyris primum impellentibus undas,ante novis rubeant quam prata coloribus, antegarrula quam tignis nidum suspendat hirundo.Interea teneris tepefactus in ossibus umoraestuat et visenda modis animalia miris,trunca pedum primo, mox et stridentia pennis,miscentur tenuemque magis magis aera carpunt,donec, ut aestivis effusus nubibus imber,erupere aut ut nervo pulsante sagittae,prima leves ineunt si quando proelia Parthi.Quis deus hanc, Musae, quis nobis extudit artem?Unde nova ingressus hominum experientia cepit?Pastor Aristaeus fugiens Peneia Tempe,amissis, ut fama, apibus morboque fameque,tristis ad extremi sacrum caput adstitit amnismulta querens atque hac adfatus voce parentem:“Mater, Cyrene mater, quae gurgitis huiusima tenes, quid me praeclara stirpe deorum,si modo, quem perhibes, pater est Thymbraeus Apollo,invisum fatis genuisti? aut quo tibi nostripulsus amor? quid me caelum sperare iubebas?En etiam hunc ipsum vitae mortalis honorem,quem mihi vix frugum et pecudum custodia sollersomnia temptanti extuderat, te matre relinquo.Quin age et ipsa manu felices erue silvas,fer stabulis inimicum ignem atque interfice messes,ure sata et validam in vites molire bipennem,tanta meae si te ceperunt taedia laudis.”At mater sonitum thalamo sub fluminis altisensit. Eam circum Milesia vellera Nymphaecarpebant hyali saturo fucata colore,drymoque Xanthoque Ligeaque Phyllodoceque,caesariem effusae nitidam per candida colla,Nesaee Spioque Thaliaque Cymodoceque,Cydippeque et flava Lycorias, altera virgo,altera tum primos Lucinae experta labores,Clioque et Beroe soror, Oceanitides ambae,ambae auro, pictis incinctae pellibus ambae,atque Ephyre atque Opis et Asia Deiopeaet tandem positis velox Arethusa sagittis.Inter quas curam Clymene narrabat inanemVulcani Martisque dolos et dulcia furta,aque Chao densos divum numerabat amorescarmine quo captae dum fusis mollia pensadevolvunt, iterum maternas impulit auresluctus Aristaei, vitreisque sedilibus omnesobstipuere; sed ante alias Arethusa sororesprospiciens summa flavum caput extulit undaet procul: “O gemitu non frustra exterrita tanto,Cyrene soror, ipse tibi, tua maxima cura,tristis Aristaeus Penei genitoris ad undamstat lacrimans et te crudelem nomine dicit.”Huic percussa nova mentem formidine mater,“duc, age, duc ad nos; fas illi limina divumtangere,” ait. Simul alta iubet discedere lateflumina, qua iuvenis gressus inferret. At illumcurvata in montis faciem circumstetit undaaccepitque sinu vasto misitque sub amnem.Iamque domum mirans genetricis et umida regnaspeluncisque lacus clausos lucosque sonantesibat et ingenti motu stupefactus aquarumomnia sub magna labentia flumina terraspectabat diversa locis, Phasimque Lycumqueet caput, unde altus primum se erumpit Enipeusunde pater Tiberinus et unde Aniena fluentasaxosusque sonans Hypanis Mysusque Caicus,et gemina auratus taurino cornua vultuEridanus, quo non alius per pinguia cultain mare purpureum violentior effluit amnis.Postquam est in thalami pendentia pumice tectaperventum et nati fletus cognovit inanesCyrene, manibus liquidos dant ordine fontesgermanae tonsisque ferunt mantelia villis;pars epulis onerant mensas et plena reponuntpocula, Panchaeis adolescunt ignibus arae;et mater, “Cape Maeonii carchesia Bacchi:Oceano libemus,” ait. Simul ipsa precaturOceanumque patrem rerum Nymphasque sororescentum quae silvas, centum quae flumina servant.Ter liquido ardentem perfundit nectare Vestam,ter flamma ad summum tecti subiecta reluxit.Omine quo firmans animum sic incipit ipsa:“Est in Carphatio Neptuni gurgite vatescaeruleus Proteus, magnum qui piscibus aequoret iuncto bipedum curru metitur equorum.Hic nunc Emathiae portus patriamque revisitPallenen, hunc et Nymphae veneramur et ipsegrandaevus Nereus; novit namque omnia vates,quae sint, quae fuerint, quae mox ventura trahantur;quippe ita Neptuno visum est, immania cuiusarmenta et turpes pascit sub gurgite phocas.Hic tibi, nate, prius vinclis capiendus, ut omnemexpediat morbi causam eventusque secundet.Nam sine vi non ulla dabit praecepta, neque illumorando flectes; vim duram et vincula captotende; doli circum haec demum frangentur inanes.Ipsa ego, te, medios cum sol accenderit aestus,cum sitiunt herbae et pecori iam gratior umbra est,in secreta senis ducam, quo fessus ab undisse recipit, facile ut somno adgrediare iacentem.Verum ubi correptum manibus vinclisque tenebis,tum variae eludent species atque ora ferarumFiet enim subito sus horridus atraque tigrissquamosusque draco et fulva cervice leaena,aut acrem flammae sonitum dabit atque ita vinclisexcidet, aut in aquas tenues dilapsus abibit.Sed quanto ille magis formas se vertet in omnes,tanto, nate, magis contende tenacia vincla,donec talis erit mutato corpore, qualemvideris, incepto tegeret cum lumina somno.”Haec ait et liquidum ambrosiae defundit odorem,quo totum nati corpus perduxit; at illidulcis compositis spiravit crinibus auraatque habilis membris venit vigor. Est specus ingensexesi latere in montis, quo plurima ventocogitur inque sinus scindit sese unda reductos,deprensis olim statio tutissima nautis;intus se vasti Proteus tegit obice saxi.Hic iuvenem in latebris aversum a lumine Nymphacollocat; ipsa procul nebulis obscura resistit.Iam rapidus torrens sitientes Sirius Indosardebat, caelo et medium sol igneus orbemhauserat; arebant herbae et cava flumina siccisfaucibus ad limum radii tepefacta coquebant:cum Proteus consueta petens e fluctibus antraibat; eum vasti circum gens umida pontiexsultans rorem late dispergit amarum.Sternunt se somno diversae in litore phocae.Ipse, velut stabuli custos in montibus olim,vesper ubi e pastu vitulos ad tecta reducit,auditisque lupos acuunt balatibus agni,considit scopulo medius numerumque recenset.Cuius Aristaeo quoniam est oblata facultas,vix defessa senem passus componere membracum clamore ruit magno manicisque iacentemoccupat. Ille suae contra non immemor artisomnia transformat sese in miracula rerum,ignemque horribilemque feram fluviumque liquentem.Verum ubi nulla fugam reperit fallacia, victusin sese redit atque hominis tandem ore locutus:“Nam quis te, iuvenum confidentissime, nostrasiussit adire domos? Quidve hinc petis?” inquit. At ille:“Scis, Proteu, scis ipse; neque est te fallere quicquamsed tu desine velle. Deum praecepta secutivenimus hinc lapsis quaesitum oracula rebus.”Tantum effatus. Ad haec vates vi denique multaardentes oculos intorsit lumine glaucoet graviter frendens sic fatis ora resolvit.“Non te nullius exercent numinis irae;magna luis commissa: tibi has miserabilis Orpheushaudquaquam ob meritum poenas, ni fata resistant,suscitat et rapta graviter pro coniuge saevit.Illa quidem, dum te fugeret per flumina praeceps,immanem ante pedes hydrum moritura puellaservantem ripas alta non vidit in herba.At chorus aequalis Dryadum clamore supremosimplerunt montes; flerunt Rhodopeiae arcesaltaque Pangaea et Rhesi mavortia tellusatque Getae atque Hebrus et Actias Orithyia.Ipse cava solans aegrum testudine amoremte, dulcis coniunx, te solo in litore secum,te veniente die, te decedente canebat.Taenarias etiam fauces, alta ostia Ditis,et caligantem nigra formidine lucumingressus manesque adiit regemque tremendumnesciaque humanis precibus mansuescere corda.At cantu commotae Erebi de sedibus imisumbrae ibant tenues simulacraque luce carentum,quam multa in foliis avium se milia conduntvesper ubi aut hibernus agit de montibus imber,matres atque viri defunctaque corpora vitamagnanimum heroum, pueri innuptaeque puellae,impositique rogis iuvenes ante ora parentum,quos circum limus niger et deformis harundoCocyti tardaque palus inamabilis undaalligat et noviens Styx interfusa coercet.Quin ipsae stupuere domus atque intima Letitartara caeruleosque implexae crinibus anguesEumenides, tenuitque inhians tria Cerberus oraatque Ixionii vento rota constitit orbis.Iamque pedem referens casus evaserat omnes;redditaque Eurydice superas veniebat ad auras,pone sequens, namque hanc dederat Proserpina legem,cum subita incautum dementia cepit amantem,ignoscenda quidem, scirent si ignoscere manes.Restitit Eurydicenque suam iam luce sub ipsaimmemor heu! victusque animi respexit. Ibi omniseffusus labor atque immitis rupta tyrannifoedera, terque fragor stagnis auditus Avernis.Illa, “Quis et me,” inquit, “miseram et te perdidit,
Orpheu,quis tantus furor? En iterum crudelia retroFata vocant, conditque natantia lumina somnus.Iamque vale: feror ingenti circumdata nocteinvalidasque tibi tendens, heu non tua, palmas!”dixit et ex oculis subito, ceu fumus in aurascommixtus tenues, fugit diversa, neque illum,prensantem nequiquam umbras et multa volentemdicere, praeterea vidit, nec portitor Orciamplius obiectam passus transire paludem.Quid faceret? Quo se rapta bis coniuge ferret?Quo fletu Manis, quae numina voce moveret?Illa quidem Stygia nabat iam frigida cumba.Septem illum totos perhibent ex ordine mensesrupe sub aeria deserti ad Strymonis undamflesse sibi et gelidis haec evolvisse sub antrismulcentem tigres et agentem carmine quercus;qualis populea maerens philomela sub umbraamissos queritur fetus, quos durus aratorobservans nido implumes detraxit; at illaflet noctem ramoque sedens miserabile carmenintegrat et maestis late loca questibus implet.Nulla Venus, non ulli animum flexere hymenaei.Solus Hyperboreas glacies Tanaimque nivalemarvaque Rhipaeis numquam viduata pruinislustrabat raptam Eurydicen atque inrita Ditisdona querens; spretae Ciconum quo munere matresinter sacra deum nocturnique orgia Bacchidiscerptum latos iuvenem sparsere per agros.Tum quoque marmorea caput a cervice revulsumgurgite cum medio portans Oeagrius Hebrusvolveret, Eurydicen vox ipsa et frigida lingua“ah miseram Eurydicen!” anima fugiente vocabat:“Eurydicen” toto referebant flumine ripae.”Haec Proteus, et se iactu dedit aequor in altum,quaque dedit, spumantem undam sub vertice torsit.At non Cyrene; namque ultro adfata timentem:“Nate, licet tristes animo deponere curas.Haec omnis morbi causa; hinc miserabile Nymphae,cum quibus illa choros lucis agitabat in altis,exitium misere apibus. Tu munera supplextende petens pacem et faciles venerare Napaeas;namque dabunt veniam votis irasque remittent.Sed modus orandi qui sit, prius ordine dicam.Quattuor eximios praestanti corpore tauros,qui tibi nunc viridis depascunt summa Lycaei,delige et intacta totidem cervice iuvencas.Quattuor his aras alta ad delubra dearumconstitue et sacrum iugulis demitte cruorem,corporaque ipsa boum frondoso desere luco.Post, ubi nona suos Aurora ostenderit ortus,inferias Orphei Lethaea papavera mitteset nigram mactabis ovem lucumque revises:placatam Eurydicen vitula venerabere caesa.”Haud mora; continuo matris praecepta facessit;ad delubra venit, monstratas excitat aras,quattuor eximios praestanti corpore taurosducit et intacta totidem cervice iuvencas.Post, ubi nona suos Aurora induxerat ortus,inferias Orphei mittit lucumque revisit.Hic vero subitum ac dictu mirabile monstrumadspiciunt, liquefacta boum per viscera totostridere apes utero et ruptis effervere costis,immensasque trahi nubes, iamque arbore summaconfluere et lentis uvam demittere ramis.Haec super arvorum cultu pecorumque canebamet super arboribus, Caesar dum magnus ad altumfulminat Euphraten bello victorque volentesper populos dat iura viamque adfectat Olympo.Illo Vergilium me tempore dulcis alebatParthenope studiis florentem ignobilis oti,carmina qui lusi pastorum audaxque iuventa,Tityre, te patulae cecini sub tegmine fagi.