Qui primus caram iuueni carumque puellaeeripuit iuuenem, ferreus ille fuit;durus et ille fuit, qui tantum ferre dolorem,uiuere et erepta coniuge qui potuit.Non ego firmus in hoc, non haec patientia nostro ingenio: frangit fortia corda dolor;nec mihi uera loqui pudor est uitaeque fateri,tot mala perpessae, taedia nata meae.Ergo cum tenuem fuero mutatus in umbramcandidaque ossa supra nigra fauilla teget, ante meum ueniat longos incompta capilloset fleat ante meum maesta Neaera rogum;sed ueniat carae matris comitata dolore:maereat haec genero, maereat illa uiro.Praefatae ante meos manes animamque precatae perfusaeque pias ante liquore manus,pars quae sola mei superabit corporis, ossaincinctae nigra candida ueste legentet primum annoso spargent collecta lyaeo,mox etiam niueo lacte parent,