nam ferus ille suae plorabit sobrius idemet se iurabit mente fuisse mala.pace tua pereant arcus pereantque sagittae,Phoebe, modo in terris erret inermis Amor.ars bona: sed postquam sumpsit sibi tela Cupido,heu heu quam multis ars dedit ista malum!et mihi praecipue, iaceo cum saucius annumet (faueo morbo cum iuuat ipse dolor)usque cano Nemesim, sine qua uersus mihi nullusuerba potest iustos aut reperire pedes.at tu, nam diuum seruat tutela poetas,praemoneo, uati parce, puella, sacro,ut Messalinum celebrem, cum praemia belliante suos currus oppida uicta feret,ipse gerens laurus: lauro deuinctus agrestimiles io magna uoce triumphe canet.tunc Messalla meus pia det spectacula turbaeet plaudat curru praetereunte pater.adnue: sic tibi sint intonsi, Phoebe, capilli,sic tua perpetuo sit tibi casta soror.