O quotiens, verbis ne quisquam conscius esset,Ipse comes multa lumina nocte tuli!Saepe insperanti venit tibi munere nostroEt latuit clausas post adoperta fores.Tum miser interii, stulte confisus amari: Nam poteram ad laqueos cautior esse tuos.Quin etiam adtonita laudes tibi mente canebam,Et me nunc nostri Pieridumque pudet.Illa velim rapida Volcanus carmina flammaTorreat et liquida deleat amnis aqua. Tu procul hinc absis, cui formam vendere cura estEt pretium plena grande referre manu.At te, qui puerum donis corrumpere es ausus,Rideat adsiduis uxor inulta dolis,Et cum furtivo iuvenem lassaverit usu, Tecum interposita languida veste cubet.Semper sint externa tuo vestigia lecto,Et pateat cupidis semper aperta domus;Nec lasciva soror dicatur plura bibissePocula vel plures emeruisse viros.