Semper, ut inducar, blandos offers mihi voltus,Post tamen es misero tristis et asper, Amor.Quid tibi saevitiae mecum est? an gloria magna estInsidias homini conposuisse deum?Nam mihi tenduntur casses: iam Delia furtim Nescio quem tacita callida nocte fovet.Illa quidem tam multa negat, sed credere durum est:Sic etiam de me pernegat usque viro.Ipse miser docui, quo posset ludere pactoCustodes: heu heu nunc premor arte mea, Fingere nunc didicit causas, ut sola cubaret,Cardine nunc tacito vertere posse fores.Tum sucos herbasque dedi, quis livor abiret,Quem facit inpresso mutua dente venus.At tu, fallacis coniunx incaute puellae, Me quoque servato, peccet ut illa nihil.Neu iuvenes celebret multo sermone, caveto,Neve cubet laxo pectus aperta sinu,Neu te decipiat nutu, digitoque liquoremNe trahat et mensae ducat in orbe notas.