GetPassage urn:cts:latinLit:phi0660.phi001.perseus-lat2:1.5.61-1.6.4 urn:cts:latinLit:phi0660.phi001.perseus-lat2:1.5.61-1.6.4

Pauper erit praesto semper, te pauper adibitPrimus et in tenero fixus erit latere,Pauper in angusto fidus comes agmine turbaeSubicietque manus efficietque viam,Pauper ad occultos furtim deducet amicos Vinclaque de niveo detrahet ipse pede.Heu canimus frustra, nec verbis victa patescitIanua, sed plena est percutienda manu.At tu, qui potior nunc es, mea fata timeto:Versatur celeri Fors levis orbe rotae. Non frustra quidam iam nunc in limine perstatSedulus ac crebro prospicit ac refugit,Et simulat transire domum, mox deinde recurrit,Solus et ante ipsas excreat usque fores.Nescio quid furtivus amor parat. utere quaeso, Dum licet: in liquida nat tibi linter aqua.

Semper, ut inducar, blandos offers mihi voltus,Post tamen es misero tristis et asper, Amor.Quid tibi saevitiae mecum est? an gloria magna estInsidias homini conposuisse deum?