Num Veneris magnae violavi numina verbo,Et mea nunc poenas inpia lingua luit?Num feror incestus sedes adiisse deorumSertaque de sanctis deripuisse focis?Non ego, si merui, dubitem procumbere templis Et dare sacratis oscula liminibus,Non ego tellurem genibus perrepere supplexEt miserum sancto tundere poste caput.At tu, qui laetus rides mala nostra, cavetoMox tibi: non uni saeviet usque deus. Vidi ego, qui iuvenum miseros lusisset amores,Post Veneris vinclis subdere colla senemEt sibi blanditias tremula conponere voceEt manibus canas fingere velle comas,Stare nec ante fores puduit caraeve puellae Ancillam medio detinuisse foro.Hunc puer, hunc iuvenis turba circumterit arta,Despuit in molles et sibi quisque sinus.At mihi parce, Venus: semper tibi dedita servitMens mea: quid messes uris acerba tuas?