sponte sua, satis id placabat pectora donum.glandiferas inter curabant corpora quercusplerumque; et quae nunc hiberno tempore cernisarbita puniceo fieri matura colore,plurima tum tellus etiam maiora ferebat.multaque praeterea novitas tum florida mundipabula dura tulit, miseris mortalibus ampla.at sedare sitim fluvii fontesque vocabant,ut nunc montibus e magnis decursus aquaiclaricitat late sitientia saecla ferarum.denique nota vagis silvestria templa tenebantnympharum, quibus e scibant umore fluentalubrica proluvie larga lavere umida saxa,umida saxa, super viridi stillantia musco,et partim plano scatere atque erumpere campo.necdum res igni scibant tractare neque utipellibus et spoliis corpus vestire ferarum,sed nemora atque cavos montis silvasque colebantet frutices inter condebant squalida membraverbera ventorum vitare imbrisque coacti.nec commune bonum poterant spectare neque ullismoribus inter se scibant nec legibus uti.quod cuique obtulerat praedae fortuna, ferebatsponte sua sibi quisque valere et vivere doctus.et Venus in silvis iungebat corpora amantum;conciliabat enim vel mutua quamque cupidovel violenta viri vis atque inpensa libidovel pretium, glandes atque arbita vel pira lecta.et manuum mira freti virtute pedumqueconsectabantur silvestria saecla ferarummissilibus saxis et magno pondere clavae.multaque vincebant, vitabant pauca latebris;saetigerisque pares subus silvestria membranuda dabant terrae nocturno tempore capti,circum se foliis ac frondibus involventes.nec plangore diem magno solemque per agrosquaerebant pavidi palantes noctis in umbris,sed taciti respectabant somnoque sepulti,dum rosea face sol inferret lumina caelo.a parvis quod enim consuerant cernere semperalterno tenebras et lucem tempore gigni,non erat ut fieri posset mirarier umquam