et miseram taetris se suffit odoribus ipsa,quam famulae longe fugitant furtimque cachinnant.at lacrimans exclusus amator limina saepefloribus et sertis operit postisque superbosunguit amaracino et foribus miser oscula figit;quem si iam ammissum venientem offenderit aurauna modo, causas abeundi quaerat honestaset meditata diu cadat alte sumpta querellastultitiaque ibi se damnet, tribuisse quod illiplus videat quam mortali concedere par est.nec Veneres nostras hoc fallit; quo magis ipsaeomnia summo opere hos vitae poscaenia celant,quos retinere volunt adstrictosque esse in amore,ne quiquam, quoniam tu animo tamen omnia possisprotrahere in lucem atque omnis inquirere risuset, si bello animost et non odiosa, vicissimpraetermittere et humanis concedere rebus.Nec mulier semper ficto suspirat amore,quae conplexa viri corpus cum corpore iungitet tenet adsuctis umectans oscula labris;nam facit ex animo saepe et communia quaerensgaudia sollicitat spatium decurrere amoris.nec ratione alia volucres armenta feraequeet pecudes et equae maribus subsidere possent,si non, ipsa quod illarum subat, ardet abundansnatura et Venerem salientum laeta retractat.nonne vides etiam quos mutua saepe voluptasvinxit, ut in vinclis communibus excrucientur,in triviis cum saepe canes discedere aventisdivorsi cupide summis ex viribus tendunt, quom interea validis Veneris compagibus haerent?quod facerent numquam, nisi mutua gaudia nossent,quae iacere in fraudem possent vinctosque tenere.quare etiam atque etiam, ut dico, est communis voluptas.Et commiscendo quom semine forte virilemfemina vim vicit subita vi corripuitque,tum similes matrum materno semine fiunt,ut patribus patrio. sed quos utriusque figuraeesse vides, iuxtim miscentes vulta parentum,corpore de patrio et materno sanguine crescunt,semina cum Veneris stimulis excita per artusobvia conflixit conspirans mutuus ardor,