sic anima atque animus per se nil posse videtur.ni mirum quia per venas et viscera mixtim,per nervos atque ossa tenentur corpore ab omninec magnis intervallis primordia possuntlibera dissultare, ideo conclusa moventursensiferos motus, quos extra corpus in aurasaerisaëris haut possunt post mortem eiecta moveripropterea quia non simili ratione tenentur;corpus enim atque animans erit aeraër, si cohiberesese anima atque in eos poterit concludere motus,quos ante in nervis et in ipso corpore agebat.quare etiam atque etiam resoluto corporis omnitegmine et eiectis extra vitalibus aurisdissolui sensus animi fateare necessestatque animam, quoniam coniunctast causa duobus.Denique cum corpus nequeat perferre animaidiscidium, quin in taetro tabescat odore,quid dubitas quin ex imo penitusque coortaemanarit uti fumus diffusa animae vis,atque ideo tanta mutatum putre ruinaconciderit corpus, penitus quia mota loco suntfundamenta foras manant animaeque per artusperque viarum omnis flexus, in corpore qui sunt,atque foramina? multimodis ut noscere possisdispertitam animae naturam exisse per artuset prius esse sibi distractam corpore in ipso,quam prolapsa foras enaret in aerisaëris auras.Quin etiam finis dum vitae vertitur intra,saepe aliqua tamen e causa labefacta videturire anima ac toto solui de corpore totaet quasi supremo languescere tempore voltusmolliaque exsangui cadere omnia corpore membra.quod genus est, animo male factum cum perhibeturaut animam liquisse; ubi iam trepidatur et omnesextremum cupiunt vitae reprehendere vinclum;conquassatur enim tum mens animaeque potestasomnis. et haec ipso cum corpore conlabefiunt,ut gravior paulo possit dissolvere causa. Quid dubitas tandem quin extra prodita corpusinbecilla foras in aperto, tegmine dempto,non modo non omnem possit durare per aevom,sed minimum quodvis nequeat consistere tempus?nec sibi enim quisquam moriens sentire videturire foras animam incolumem de corpore toto,nec prius ad iugulum et supera succedere fauces,verum deficere in certa regione locatam;ut sensus alios in parti quemque sua scitdissolui. quod si inmortalis nostra foret mens,non tam se moriens dissolvi conquereretur,sed magis ire foras vestemque relinquere, ut anguis.Denique cur animi numquam mens consiliumquegignitur in capite aut pedibus manibusve, sed unissedibus et certis regionibus omnibus haeret,si non certa loca ad nascendum reddita cuiquesunt, et ubi quicquid possit durare creatum