cum semel ex hominis membris ablata recessit;quippe etenim corpus, quod vas quasi constitit eius,cum cohibere nequit conquassatum ex aliqua reac rarefactum detracto sanguine venis,aereaëre qui credas posse hanc cohiberier ullo,corpore qui nostro rarus magis incohibens sit?Praeterea gigni pariter cum corpore et unacrescere sentimus pariterque senescere mentem.nam vel ut infirmo pueri teneroque vaganturcorpore, sic animi sequitur sententia tenvis.inde ubi robustis adolevit viribus aetas,consilium quoque maius et auctior est animi vis.post ubi iam validis quassatum est viribus aevicorpus et obtusis ceciderunt viribus artus,claudicat ingenium, delirat lingua labat mens,omnia deficiunt atque uno tempore desunt.ergo dissolui quoque convenit omnem animainaturam, ceu fumus, in altas aerisaëris auras;quando quidem gigni pariter pariterque videmuscrescere et, ut docui, simul aevo fessa fatisci.Huc accedit uti videamus, corpus ut ipsumsuscipere inmanis morbos durumque dolorem,sic animum curas acris luctumque metumque;quare participem leti quoque convenit esse.quin etiam morbis in corporis avius erratsaepe animus; dementit enim deliraque fatur,inter dumque gravi lethargo fertur in altumaeternumque soporem oculis nutuque cadenti;unde neque exaudit voces nec noscere voltusillorum potis est, ad vitam qui revocantescircum stant lacrimis rorantes ora genasque.quare animum quoque dissolui fateare necessest,quandoquidem penetrant in eum contagia morbi;nam dolor ac morbus leti fabricator uterquest,multorum exitio perdocti quod sumus ante.et quoniam mentem sanari corpus ut aegrumet pariter mentem sanari corpus inanidenique cor, hominem cum vini vis penetravitacris et in venas discessit diditus ardor,consequitur gravitas membrorum, praepediunturcrura vacillanti, tardescit lingua, madet mens,nant oculi, clamor singultus iurgia gliscunt,et iam cetera de genere hoc quae cumque secuntur,cur ea sunt, nisi quod vehemens violentia viniconturbare animam consuevit corpore in ipso?at quae cumque queunt conturbari inque pediri,significant, paulo si durior insinuaritcausa, fore ut pereant aevo privata futuro.Quin etiam subito vi morbi saepe coactusante oculos aliquis nostros, ut fulminis ictu,concidit et spumas agit, ingemit et tremit artus,desipit, extentat nervos, torquetur, anhelatinconstanter, et in iactando membra fatigat,ni mirum quia vis morbi distracta per artus turbat agens animam, spumans ut in aequore salsoventorum validis fervescunt viribus undae.exprimitur porro gemitus, quia membra doloreadficiuntur et omnino quod semina vociseliciuntur et ore foras glomerata ferunturqua quasi consuerunt et sunt munita viai.desipientia fit, quia vis animi atque animaiconturbatur et, ut docui, divisa seorsumdisiectatur eodem illo distracta veneno.inde ubi iam morbi reflexit causa, reditquein latebras acer corrupti corporis umor,tum quasi vaccillans primum consurgit et omnispaulatim redit in sensus animamque receptat.haec igitur tantis ubi morbis corpore in ipsoiactentur miserisque modis distracta laborent,cur eadem credis sine corpore in aereaëre apertocum validis ventis aetatem degere posse?Et quoniam mentem sanari corpus ut aegrumcernimus et flecti medicina posse videmus,id quoque praesagit mortalem vivere mentem.addere enim partis aut ordine traiecere aecumstaut aliquid prosum de summa detrahere hilum,commutare animum qui cumque adoritur et infitaut aliam quamvis naturam flectere quaerit.at neque transferri sibi partis nec tribui vultinmortale quod est quicquam neque defluere hilum;nam quod cumque suis mutatum finibus exit,continuo hoc mors est illius quod fuit ante.ergo animus sive aegrescit, mortalia signamittit, uti docui, seu flectitur a medicina.usque adeo falsae rationi vera videturres occurrere et effugium praecludere euntiancipitique refutatu convincere falsum.Denique saepe hominem paulatim cernimus ireet membratim vitalem deperdere sensum;in pedibus primum digitos livescere et unguis,inde pedes et crura mori, post inde per artusire alios tractim gelidi vestigia leti.scinditur atque animae haec quoniam natura nec unotempore sincera existit, mortalis habendast.quod si forte putas ipsam se posse per artusintrosum trahere et partis conducere in unumatque ideo cunctis sensum diducere membris,at locus ille tamen, quo copia tanta animaicogitur, in sensu debet maiore videri;qui quoniam nusquamst, ni mirum, ut diximus ante,dilaniata foras dispargitur, interit ergo.quin etiam si iam libeat concedere falsumet dare posse animam glomerari in corpore eorum,lumina qui lincunt moribundi particulatim,mortalem tamen esse animam fateare necessenec refert utrum pereat dispersa per aurasan contracta suis e partibus obbrutescat,quando hominem totum magis ac magis undique sensusdeficit et vitae minus et minus undique restat. Et quoniam mens est hominis pars una locoquefixa manet certo, vel ut aures atque oculi suntatque alii sensus qui vitam cumque gubernant,et vel uti manus atque oculus naresve seorsumsecreta ab nobis nequeunt sentire neque esse,sed tamen in parvo lincuntur tempore tali,sic animus per se non quit sine corpore et ipsoesse homine, illius quasi quod vas esse videtur,sive aliud quid vis potius coniunctius eifingere, quandoquidem conexu corpus adhaeret.Denique corporis atque animi vivata potestasinter se coniuncta valent vitaque fruuntur;nec sine corpore enim vitalis edere motussola potest animi per se natura nec autemcassum anima corpus durare et sensibus uti.scilicet avolsus radicibus ut nequit ullamdispicere ipse oculus rem seorsum corpore toto,sic anima atque animus per se nil posse videtur.ni mirum quia per venas et viscera mixtim,per nervos atque ossa tenentur corpore ab omninec magnis intervallis primordia possuntlibera dissultare, ideo conclusa moventursensiferos motus, quos extra corpus in aurasaerisaëris haut possunt post mortem eiecta moveripropterea quia non simili ratione tenentur;corpus enim atque animans erit aeraër, si cohiberesese anima atque in eos poterit concludere motus,quos ante in nervis et in ipso corpore agebat.quare etiam atque etiam resoluto corporis omnitegmine et eiectis extra vitalibus aurisdissolui sensus animi fateare necessestatque animam, quoniam coniunctast causa duobus.Denique cum corpus nequeat perferre animaidiscidium, quin in taetro tabescat odore,quid dubitas quin ex imo penitusque coortaemanarit uti fumus diffusa animae vis,atque ideo tanta mutatum putre ruinaconciderit corpus, penitus quia mota loco suntfundamenta foras manant animaeque per artusperque viarum omnis flexus, in corpore qui sunt,atque foramina? multimodis ut noscere possisdispertitam animae naturam exisse per artuset prius esse sibi distractam corpore in ipso,quam prolapsa foras enaret in aerisaëris auras.Quin etiam finis dum vitae vertitur intra,saepe aliqua tamen e causa labefacta videturire anima ac toto solui de corpore totaet quasi supremo languescere tempore voltusmolliaque exsangui cadere omnia corpore membra.quod genus est, animo male factum cum perhibeturaut animam liquisse; ubi iam trepidatur et omnesextremum cupiunt vitae reprehendere vinclum;conquassatur enim tum mens animaeque potestasomnis. et haec ipso cum corpore conlabefiunt,ut gravior paulo possit dissolvere causa. Quid dubitas tandem quin extra prodita corpusinbecilla foras in aperto, tegmine dempto,non modo non omnem possit durare per aevom,sed minimum quodvis nequeat consistere tempus?nec sibi enim quisquam moriens sentire videturire foras animam incolumem de corpore toto,nec prius ad iugulum et supera succedere fauces,verum deficere in certa regione locatam;ut sensus alios in parti quemque sua scitdissolui. quod si inmortalis nostra foret mens,non tam se moriens dissolvi conquereretur,sed magis ire foras vestemque relinquere, ut anguis.Denique cur animi numquam mens consiliumquegignitur in capite aut pedibus manibusve, sed unissedibus et certis regionibus omnibus haeret,si non certa loca ad nascendum reddita cuiquesunt, et ubi quicquid possit durare creatumatque ita multimodis partitis artubus esse,membrorum ut numquam existat praeposterus ordo?usque adeo sequitur res rem, neque flamma crearifluminibus solitast neque in igni gignier algor.Praeterea si inmortalis natura animaistet sentire potest secreta a corpore nostro,quinque, ut opinor, eam faciundum est sensibus auctam.nec ratione alia nosmet proponere nobispossumus infernas animas Acherunte vagare.pictores itaque et scriptorum saecla priorasic animas intro duxerunt sensibus auctas.at neque sorsum oculi neque nares nec manus ipsaesse potest animae neque sorsum lingua neque aures;haud igitur per se possunt sentire neque esse.Et quoniam toto sentimus corpore inessevitalem sensum et totum esse animale videmus,si subito medium celeri praeciderit ictuvis aliqua, ut sorsum partem secernat utramque,dispertita procul dubio quoque vis animaiet discissa simul cum corpore dissicietur.at quod scinditur et partis discedit in ullas,scilicet aeternam sibi naturam abnuit esse.falciferos memorant currus abscidere membrasaepe ita de subito permixta caede calentis,ut tremere in terra videatur ab artubus id quoddecidit abscisum, cum mens tamen atque hominis vismobilitate mali non quit sentire dolorem;et simul in pugnae studio quod dedita mens est,corpore relicuo pugnam caedesque petessit,nec tenet amissam laevam cum tegmine saepeinter equos abstraxe rotas falcesque rapaces,nec cecidisse alius dextram, cum scandit et instat.inde alius conatur adempto surgere crure,cum digitos agitat propter moribundus humi pes.et caput abscisum calido viventeque truncoservat humi voltum vitalem oculosque patentis,donec reliquias animai reddidit omnes.quin etiam tibi si, lingua vibrante, minanti serpentis cauda, procero corpore, utrumquesit libitum in multas partis discidere ferro,omnia iam sorsum cernes ancisa recentivolnere tortari et terram conspargere tabo,ipsam seque retro partem petere ore priorem,volneris ardenti ut morsu premat icta dolore.omnibus esse igitur totas dicemus in illisparticulis animas? at ea ratione sequeturunam animantem animas habuisse in corpore multas.ergo divisast ea quae fuit una simul cumcorpore; quapropter mortale utrumque putandumst,in multas quoniam partis disciditur aeque.Praeterea si inmortalis natura animaiconstat et in corpus nascentibus insinuatur,cur super ante actam aetatem meminisse nequimusnec vestigia gestarum rerum ulla tenemus?nam si tanto operest animi mutata potestas,omnis ut actarum exciderit retinentia rerum,non, ut opinor, id ab leto iam longius errat;qua propter fateare necessest quae fuit anteinteriisse, et quae nunc est nunc esse creatam.Praeterea si iam perfecto corpore nobisinferri solitast animi vivata potestastum cum gignimur et vitae cum limen inimus,haud ita conveniebat uti cum corpore et unacum membris videatur in ipso sanguine cresse,sed vel ut in cavea per se sibi vivere solamconvenit, ut sensu corpus tamen affluat omne.quare etiam atque etiam neque originis esse putandumstexpertis animas nec leti lege solutas;nam neque tanto opere adnecti potuisse putandumstcorporibus nostris extrinsecus insinuatas,quod fieri totum contra manifesta docet resaenamqueænamque ita conexa est per venas viscera nervosossaque, uti dentes quoque sensu participentur;morbus ut indicat et gelidai stringor aquaiet lapis oppressus subitis e frugibus asperaeasperænec, tam contextae cum sint, exire videnturincolumes posse et salvas exsolvere sese