quod foribus non fit; neque enim, qua cernimus ipsi,ostia suscipiunt ullum reclusa laborem.praeterea si pro foribus sunt lumina nostra,iam magis exemptis oculis debere videturcernere res animus sublatis postibus ipsis.Illud in his rebus nequaquam sumere possis,Democriti quod sancta viri sententia ponit,corporis atque animi primordia singula primisadposita alternis, variare ac nectere membra.nam cum multo sunt animae elementa minoraquam quibus e corpus nobis et viscera constant,tum numero quoque concedunt et rara per artusdissita sunt, dum taxat ut hoc promittere possis,quantula prima queant nobis iniecta cierecorpora sensiferos motus in corpore, tantaintervalla tenere exordia prima animai.nam neque pulveris inter dum sentimus adhaesumcorpore nec membris incussam sidere cretam, nec nebulam noctu neque arani tenvia filaobvia sentimus, quando obretimur euntes,nec supera caput eiusdem cecidisse vietamvestem nec plumas avium papposque volantis,qui nimia levitate cadunt plerumque gravatim,nec repentis itum cuiusvis cumque animantissentimus nec priva pedum vestigia quaeque,corpore quae in nostro culices et cetera ponunt.usque adeo prius est in nobis multa ciendumquam primordia sentiscant concussa animai,semina corporibus nostris inmixta per artus,et quam in his intervallis tuditantia possintconcursare coire et dissultare vicissim.Et magis est animus vitai claustra coercenscoërcenset dominantior ad vitam quam vis animai.nam sine mente animoque nequit residere per artustemporis exiguam partem pars ulla animai,sed comes insequitur facile et discedit in auraset gelidos artus in leti frigore linquit.at manet in vita cui mens animusque remansit,quamvis est circum caesis lacer undique membris;truncus adempta anima circum membrisque remotavivit et aetherias vitalis suscipit auras;si non omnimodis, at magna parte animaiprivatus, tamen in vita cunctatur et haeret;ut, lacerato oculo circum si pupula mansitincolumis, stat cernundi vivata potestas,dum modo ne totum corrumpas luminis orbemet circum caedas aciem solamque relinquas;id quoque enim sine pernicie non fiet eorum.at si tantula pars oculi media illa peresa est,occidit extemplo lumen tenebraeque secuntur,incolumis quamvis alioqui splendidus orbis.hoc anima atque animus vincti sunt foedere semper.Nunc age, nativos animantibus et mortalisesse animos animasque levis ut noscere possis,conquisita diu dulcique reperta laboredigna tua pergam disponere carmina vita.tu fac utrumque uno subiungas nomine eorumatque animam verbi causa cum dicere pergam,mortalem esse docens, animum quoque dicere credas,qua tenus est unum inter se coniunctaque res est.Principio quoniam tenuem constare minutiscorporibus docui multoque minoribus esseprincipiis factam quam liquidus umor aquaiaut nebula aut fumus —; nam longe mobilitatepraestat et a tenui causa magis icta movetur,quippe ubi imaginibus fumi nebulaeque movetur;quod genus in somnis sopiti ubi cernimus alteexhalare vaporem altaria ferreque fumum;nam procul haec dubio nobis simulacra gerunturaegerunturænunc igitur quoniam quassatis undique vasisdiffluere umorem et laticem discedere cernis,et nebula ac fumus quoniam discedit in auras,crede animam quoque diffundi multoque perire ocius et citius dissolvi in corpora prima,cum semel ex hominis membris ablata recessit;quippe etenim corpus, quod vas quasi constitit eius,cum cohibere nequit conquassatum ex aliqua reac rarefactum detracto sanguine venis,aereaëre qui credas posse hanc cohiberier ullo,corpore qui nostro rarus magis incohibens sit?Praeterea gigni pariter cum corpore et unacrescere sentimus pariterque senescere mentem.nam vel ut infirmo pueri teneroque vaganturcorpore, sic animi sequitur sententia tenvis.inde ubi robustis adolevit viribus aetas,consilium quoque maius et auctior est animi vis.post ubi iam validis quassatum est viribus aevicorpus et obtusis ceciderunt viribus artus,claudicat ingenium, delirat lingua labat mens,omnia deficiunt atque uno tempore desunt.ergo dissolui quoque convenit omnem animainaturam, ceu fumus, in altas aerisaëris auras;quando quidem gigni pariter pariterque videmuscrescere et, ut docui, simul aevo fessa fatisci.Huc accedit uti videamus, corpus ut ipsumsuscipere inmanis morbos durumque dolorem,sic animum curas acris luctumque metumque;quare participem leti quoque convenit esse.quin etiam morbis in corporis avius erratsaepe animus; dementit enim deliraque fatur,inter dumque gravi lethargo fertur in altumaeternumque soporem oculis nutuque cadenti;unde neque exaudit voces nec noscere voltusillorum potis est, ad vitam qui revocantescircum stant lacrimis rorantes ora genasque.quare animum quoque dissolui fateare necessest,quandoquidem penetrant in eum contagia morbi;nam dolor ac morbus leti fabricator uterquest,multorum exitio perdocti quod sumus ante.et quoniam mentem sanari corpus ut aegrumet pariter mentem sanari corpus inanidenique cor, hominem cum vini vis penetravitacris et in venas discessit diditus ardor,consequitur gravitas membrorum, praepediunturcrura vacillanti, tardescit lingua, madet mens,nant oculi, clamor singultus iurgia gliscunt,et iam cetera de genere hoc quae cumque secuntur,cur ea sunt, nisi quod vehemens violentia viniconturbare animam consuevit corpore in ipso?at quae cumque queunt conturbari inque pediri,significant, paulo si durior insinuaritcausa, fore ut pereant aevo privata futuro.Quin etiam subito vi morbi saepe coactusante oculos aliquis nostros, ut fulminis ictu,concidit et spumas agit, ingemit et tremit artus,desipit, extentat nervos, torquetur, anhelatinconstanter, et in iactando membra fatigat,ni mirum quia vis morbi distracta per artus turbat agens animam, spumans ut in aequore salsoventorum validis fervescunt viribus undae.exprimitur porro gemitus, quia membra doloreadficiuntur et omnino quod semina vociseliciuntur et ore foras glomerata ferunturqua quasi consuerunt et sunt munita viai.desipientia fit, quia vis animi atque animaiconturbatur et, ut docui, divisa seorsumdisiectatur eodem illo distracta veneno.inde ubi iam morbi reflexit causa, reditquein latebras acer corrupti corporis umor,tum quasi vaccillans primum consurgit et omnis