sponte sua leto caput obvius optulit ipse.ipse Epicurus obit decurso lumine vitae,qui genus humanum ingenio superavit et omnisrestinxit stellas exortus ut aetherius sol.tu vero dubitabis et indignabere obire?mortua cui vita est prope iam vivo atque videnti,qui somno partem maiorem conteris aevi,et viligans stertis nec somnia cernere cessassollicitamque geris cassa formidine mentemnec reperire potes tibi quid sit saepe mali, cumebrius urgeris multis miser undique curisatque animo incerto fluitans errore vagaris.'Si possent homines, proinde ac sentire videnturpondus inesse animo, quod se gravitate fatiget,e quibus id fiat causis quoque noscere et undetanta mali tam quam moles in pectore constet,haut ita vitam agerent, ut nunc plerumque videmusquid sibi quisque velit nescire et quaerere semper,commutare locum, quasi onus deponere possit.exit saepe foras magnis ex aedibus ille,