adde Heliconiadum comites; quorum unus Homerussceptra potitus eadem aliis sopitus quietest.denique Democritum post quam matura vetustasadmonuit memores motus languescere mentis, sponte sua leto caput obvius optulit ipse.ipse Epicurus obit decurso lumine vitae,qui genus humanum ingenio superavit et omnisrestinxit stellas exortus ut aetherius sol.tu vero dubitabis et indignabere obire?mortua cui vita est prope iam vivo atque videnti,qui somno partem maiorem conteris aevi,et viligans stertis nec somnia cernere cessassollicitamque geris cassa formidine mentemnec reperire potes tibi quid sit saepe mali, cumebrius urgeris multis miser undique curisatque animo incerto fluitans errore vagaris.'Si possent homines, proinde ac sentire videnturpondus inesse animo, quod se gravitate fatiget,e quibus id fiat causis quoque noscere et undetanta mali tam quam moles in pectore constet,haut ita vitam agerent, ut nunc plerumque videmusquid sibi quisque velit nescire et quaerere semper,commutare locum, quasi onus deponere possit.exit saepe foras magnis ex aedibus ille,esse domi quem pertaesumst, subitoque revertit,quippe foris nihilo melius qui sentiat esse.currit agens mannos ad villam praecipitanterauxilium tectis quasi ferre ardentibus instans;oscitat extemplo, tetigit cum limina villae,aut abit in somnum gravis atque oblivia quaerit,aut etiam properans urbem petit atque revisit.hoc se quisque modo fugit, at quem scilicet, ut fit,effugere haut potis est: ingratius haeret et oditpropterea, morbi quia causam non tenet aeger;quam bene si videat, iam rebus quisque relictisnaturam primum studeat cognoscere rerum,temporis aeterni quoniam, non unius horae,ambigitur status, in quo sit mortalibus omnisaetas, post mortem quae restat cumque manendo.Denique tanto opere in dubiis trepidare periclisquae mala nos subigit vitai tanta cupido?certe equidem finis vitae mortalibus adstatnec devitari letum pote, quin obeamus.praeterea versamur ibidem atque insumus usquenec nova vivendo procuditur ulla voluptas;sed dum abest quod avemus, id exsuperare videturcetera; post aliud, cum contigit illud, avemuset sitis aequa tenet vitai semper hiantis.posteraque in dubiost fortunam quam vehat aetas,quidve ferat nobis casus quive exitus instet.nec prorsum vitam ducendo demimus hilumtempore de mortis nec delibare valemus,quo minus esse diu possimus forte perempti.proinde licet quod vis vivendo condere saecla,mors aeterna tamen nihilo minus illa manebit,nec minus ille diu iam non erit, ex hodiernolumine qui finem vitai fecit, et ille,mensibus atque annis qui multis occidit ante.
Liber QuartusAvia Pieridum peragro loca nullius antetrita solo. iuvat integros accedere fontisatque haurire, iuvatque novos decerpere floresinsignemque meo capiti petere inde coronam,unde prius nulli velarint tempora musae;primum quod magnis doceo de rebus et artisreligionum animum nodis exsolvere pergo,deinde quod obscura de re tam lucida pangocarmina musaeo contingens cuncta lepore.id quoque enim non ab nulla ratione videtur;nam vel uti pueris absinthia taetra medentescum dare conantur, prius oras pocula circumcontingunt mellis dulci flavoque liquore,