transfer item, totidem verbis utare licebit:in lignis si flamma latet fumusque cinisque,ex alienigenis consistant ligna necessest,~~praeterea tellus quae corpora cumque alit auget~~ex alienigenis, quae lignis exoriuntur.Linquitur hic quaedam latitandi copia tenvis,id quod Anaxagoras sibi sumit, ut omnibus omnisres putet inmixtas rebus latitare, sed illudapparere unum, cuius sint plurima mixtaet magis in promptu primaque in fronte locata.quod tamen a vera longe ratione repulsumst;conveniebat enim fruges quoque saepe, minacirobore cum in saxi franguntur, mittere signumsanguinis aut aliquid, nostro quae corpore aluntur.cum lapidi in lapidem terimus, manare cruoremconsimili ratione herbis quoque saepe decebat,et latices dulcis guttas similique saporemittere, lanigerae quali sunt ubere lactis,scilicet et glebis terrarum saepe friatisherbarum genera et fruges frondesque videridispertita inter terram latitare minute,postremo in lignis cinerem fumumque videri,cum praefracta forent, ignisque latere minutos.quorum nil fieri quoniam manifesta docet res,scire licet non esse in rebus res ita mixtas,verum semina multimodis inmixta lateremultarum rerum in rebus communia debent.'At saepe in magnis fit montibus' inquis 'ut altisarboribus vicina cacumina summa teranturinter se validis facere id cogentibus austris,donec flammai fulserunt flore coorto.'scilicet et non est lignis tamen insitus ignis,verum semina sunt ardoris multa, terendoquae cum confluxere, creant incendia silvis.quod si facta foret silvis abscondita flamma,non possent ullum tempus celarier ignes,conficerent volgo silvas, arbusta cremarent.iamne vides igitur, paulo quod diximus ante,permagni referre eadem primordia saepecum quibus et quali positura contineanturet quos inter se dent motus accipiantque,atque eadem paulo inter se mutata creareignes et lignum? quo pacto verba quoque ipsainter se paulo mutatis sunt elementis,cum ligna atque ignes distincta voce notemus.Denique iam quae cumque in rebus cernis apertissi fieri non posse putas, quin materiaicorpora consimili natura praedita fingas,hac ratione tibi pereunt primordia rerum:fiet uti risu tremulo concussa cachinnentet lacrimis salsis umectent ora genasque.Nunc age, quod super est, cognosce et clarius audi.nec me animi fallit quam sint obscura; sed acripercussit thyrso laudis spes magna meum coret simul incussit suavem mi in pectus amoremMusarum, quo nunc instinctus mente vigentiavia Pieridum peragro loca nullius antetrita solo. iuvat integros accedere fontisatque haurire iuvatque novos decerpere floresinsignemque meo capiti petere inde coronam,unde prius nulli velarint tempora Musae;primum quod magnis doceo de rebus et artisreligionum animum nodis exsolvere pergo,deinde quod obscura de re tam lucida pangocarmina musaeo contingens cuncta lepore.id quoque enim non ab nulla ratione videtur;sed vel uti pueris absinthia taetra medentescum dare conantur, prius oras pocula circumcontingunt mellis dulci flavoque liquore,ut puerorum aetas inprovida ludificeturlabrorum tenus, interea perpotet amarumabsinthi laticem deceptaque non capiatur,sed potius tali facto recreata valescat,sic ego nunc, quoniam haec ratio plerumque videturtristior esse quibus non est tractata, retroquevolgus abhorret ab hac, volui tibi suaviloquenticarmine Pierio rationem exponere nostramet quasi musaeo dulci contingere melle,si tibi forte animum tali ratione tenereversibus in nostris possem, dum perspicis omnemnaturam rerum, qua constet compta figura.Sed quoniam docui solidissima materiaicorpora perpetuo volitare invicta per aevom,nunc age, summai quaedam sit finis eorumnecne sit, evolvamus; item quod inane repertumstseu locus ac spatium, res in quo quaeque gerantur,pervideamus utrum finitum funditus omneconstet an immensum pateat vasteque profundum.Omne quod est igitur nulla regione viarumfinitumst; namque extremum debebat habere.extremum porro nullius posse videturesse, nisi ultra sit quod finiat, ut videaturquo non longius haec sensus natura sequatur.nunc extra summam quoniam nihil esse fatendum,non habet extremum, caret ergo fine modoque.nec refert quibus adsistas regionibus eius;usque adeo, quem quisque locum possedit, in omnistantundem partis infinitum omne relinquit.Praeterea si iam finitum constituaturomne quod est spatium, si quis procurrat ad orasultimus extremas iaciatque volatile telum,id validis utrum contortum viribus irequo fuerit missum mavis longeque volare,an prohibere aliquid censes obstareque posse?alterutrum fatearis enim sumasque necessest.quorum utrumque tibi effugium praecludit et omnecogit ut exempta concedas fine patere.nam sive est aliquid quod probeat efficiatquequo minus quo missum est veniat finique locet se,sive foras fertur, non est a fine profectum.hoc pacto sequar atque, oras ubi cumque locarisextremas, quaeram: quid telo denique fiet?fiet uti nusquam possit consistere finiseffugiumque fugae prolatet copia semper.Praeterea spatium summai totius omneundique si inclusum certis consisteret orisfinitumque foret, iam copia materiaiundique ponderibus solidis confluxet ad imumnec res ulla geri sub caeli tegmine possetnec foret omnino caelum neque lumina solis,quippe ubi materies omnis cumulata iaceretex infinito iam tempore subsidendo.at nunc ni mirum requies data principiorumcorporibus nullast, quia nil est funditus imum,quo quasi confluere et sedes ubi ponere possint.semper in adsiduo motu res quaeque gerunturpartibus in cunctis, infernaque suppeditanturex infinito cita corpora materiai.Postremo ante oculos res rem finire videtur;aer dissaepit collis atque aera montes,terra mare et contra mare terras terminat omnis;omne quidem vero nihil est quod finiat extra.est igitur natura loci spatiumque profundi,quod neque clara suo percurrere fulmina cursuperpetuo possint aevi labentia tractunec prorsum facere ut restet minus ire meando;usque adeo passim patet ingens copia rebusfinibus exemptis in cunctas undique partis.Ipsa modum porro sibi rerum summa pararene possit, natura tenet, quae corpus inaneet quod inane autem est finiri corpore cogit,ut sic alternis infinita omnia reddat,aut etiam alterutrum, nisi terminet alterum eorum,simplice natura pateat tamen inmoderatum,nec mare nec tellus neque caeli lucida templanec mortale genus nec divum corpora sanctaexiguum possent horai sistere tempus;nam dispulsa suo de coetu materiaicopia ferretur magnum per inane soluta,sive adeo potius numquam concreta creassetullam rem, quoniam cogi disiecta nequisset.nam certe neque consilio primordia rerumordine se suo quaeque sagaci mente locaruntnec quos quaeque darent motus pepigere profectosed quia multa modis multis mutata per omneex infinito vexantur percita plagis,omne genus motus et coetus experiundotandem deveniunt in talis disposituras,qualibus haec rerum consistit summa creata,et multos etiam magnos servata per annosut semel in motus coniectast convenientis,efficit ut largis avidum mare fluminis undisintegrent amnes et solis terra vaporefota novet fetus summissaque gens animantumfloreat et vivant labentis aetheris ignes.quod nullo facerent pacto, nisi materiaiex infinito suboriri copia posset,unde amissa solent reparare in tempore quaeque.nam vel uti privata cibo natura animantumdiffluit amittens corpus, sic omnia debentdissolui simul ac defecit suppeditaremateries aliqua ratione aversa viai.nec plagae possunt extrinsecus undique summamconservare omnem, quae cumque est conciliata.cudere enim crebro possunt partemque morari,dum veniant aliae ac suppleri summa queatur;inter dum resilire tamen coguntur et unaprincipiis rerum spatium tempusque fugailargiri, ut possint a coetu libera ferri.quare etiam atque etiam suboriri multa necessest,et tamen ut plagae quoque possint suppetere ipsae,infinita opus est vis undique materiai.Illud in his rebus longe fuge credere, Memmi,in medium summae quod dicunt omnia nitiatque ideo mundi naturam stare sine ullisictibus externis neque quoquam posse resolvisumma atque ima, quod in medium sint omnia nixa,ipsum si quicquam posse in se sistere credis,et quae pondera sunt sub terris omnia sursumnitier in terraque retro requiescere posta,ut per aquas quae nunc rerum simulacra videmus;et simili ratione animalia suppa vagaricontendunt neque posse e terris in loca caelireccidere inferiora magis quam corpora nostrasponte sua possint in caeli templa volare;illi cum videant solem, nos sidera noctiscernere et alternis nobiscum tempora caelidividere et noctes parilis agitare diebus.sed vanus stolidis haec * * *amplexi quod habent perv * * *nam medium nihil esse potest * * *infinita; neque omnino, si iam medium sit,possit ibi quicquam consistere * * *quam quavis alia longe ratione * * *omnis enim locus ac spatium, quod inane vocamus,per medium, per non medium, concedere debetaeque ponderibus, motus qua cumque feruntur.nec quisquam locus est, quo corpora cum venerunt,ponderis amissa vi possint stare in inani;nec quod inane autem est ulli subsistere debet,quin, sua quod natura petit, concedere pergat.haud igitur possunt tali ratione tenerires in concilium medii cuppedine victae.Praeterea quoniam non omnia corpora finguntin medium niti, sed terrarum atque liquorisumorem ponti magnasque e montibus undas,et quasi terreno quae corpore contineantur,at contra tenuis exponunt aeris auraset calidos simul a medio differrier ignis,atque ideo totum circum tremere aethera signiset solis flammam per caeli caerula pasci,quod calor a medio fugiens se ibi conligat omnis,nec prorsum arboribus summos frondescere ramosposse, nisi a terris paulatim cuique cibatumne volucri ritu flammarum moenia mundidiffugiant subito magnum per inane solutaet ne cetera consimili ratione sequanturneve ruant caeli tonitralia templa superneterraque se pedibus raptim subducat et omnisinter permixtas rerum caelique ruinascorpora solventes abeat per inane profundum,temporis ut puncto nihil extet reliquiarumdesertum praeter spatium et primordia caeca.nam qua cumque prius de parti corpora desseconstitues, haec rebus erit pars ianua leti,hac se turba foras dabit omnis materiai.Haec sic pernosces parva perductus opella;namque alid ex alio clarescet nec tibi caecanox iter eripiet, quin ultima naturaipervideas: ita res accendent lumina rebus.

Liber SecundusSuave, mari magno turbantibus aequora ventise terra magnum alterius spectare laborem;non quia vexari quemquamst iucunda voluptas,sed quibus ipse malis careas quia cernere suavest.suave etiam belli certamina magna tueriper campos instructa tua sine parte pericli;sed nihil dulcius est, bene quam munita tenereedita doctrina sapientum templa serena,despicere unde queas alios passimque videreerrare atque viam palantis quaerere vitae,certare ingenio, contendere nobilitate,noctes atque dies niti praestante laboread summas emergere opes rerumque potiri.o miseras hominum mentes, o pectora caeca!qualibus in tenebris vitae quantisque periclisdegitur hoc aevi quod cumquest! nonne viderenihil aliud sibi naturam latrare, nisi ut quicorpore seiunctus dolor absit, mente fruaturiucundo sensu cura semota metuque?ergo corpoream ad naturam pauca videmusesse opus omnino: quae demant cumque dolorem,delicias quoque uti multas substernere possintgratius inter dum, neque natura ipsa requirit,si non aurea sunt iuvenum simulacra per aedeslampadas igniferas manibus retinentia dextris,lumina nocturnis epulis ut suppeditentur,nec domus argento fulget auroque renidetnec citharae reboant laqueata aurataque templa,cum tamen inter se prostrati in gramine mollipropter aquae rivum sub ramis arboris altaenon magnis opibus iucunde corpora curant,praesertim cum tempestas adridet et annitempora conspergunt viridantis floribus herbas.nec calidae citius decedunt corpore febres,textilibus si in picturis ostroque rubentiiacteris, quam si in plebeia veste cubandum est.quapropter quoniam nihil nostro in corpore gazaeproficiunt neque nobilitas nec gloria regni,quod super est, animo quoque nil prodesse putandum;si non forte tuas legiones per loca campifervere cum videas belli simulacra cientis,subsidiis magnis et opum vi constabilitas,