<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0550.phi001.perseus-lat1:1.771-1.923</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0550.phi001.perseus-lat1:1.771-1.923</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:phi0550.phi001.perseus-lat1"><div type="textpart" subtype="book" n="1"><l n="771">corpus et aerias auras roremque liquoris,</l><l n="772">nil in concilio naturam ut mutet eorum,</l><l n="773">nulla tibi ex illis poterit res esse creata,</l><l n="774">non animans, non exanimo cum corpore, ut arbos;</l><l n="775">quippe suam quicque in coetu variantis acervi</l><l n="776">naturam ostendet mixtusque videbitur aer</l><l n="777">cum terra simul et quodam cum rore manere.</l><l n="778">at primordia gignundis in rebus oportet</l><l n="779">naturam clandestinam caecamque adhibere,</l><l n="780">emineat ne quid, quod contra pugnet et obstet</l><l n="781">quo minus esse queat proprie quodcumque creatur.</l><l n="782">Quin etiam repetunt a caelo atque ignibus eius</l><l n="783">et primum faciunt ignem se vertere in auras</l><l n="784">aeris, hinc imbrem gigni terramque creari</l><l n="785">ex imbri retroque a terra cuncta reverti,</l><l n="786">umorem primum, post aera, deinde calorem,</l><l n="787">nec cessare haec inter se mutare, meare</l><l n="788">a caelo ad terram, de terra ad sidera mundi.</l><l n="789">quod facere haud ullo debent primordia pacto.</l><l n="790">immutabile enim quiddam superare necessest,</l><l n="791">ne res ad nihilum redigantur funditus omnes;</l><l n="792">nam quod cumque suis mutatum finibus exit,</l><l n="793">continuo hoc mors est illius quod fuit ante.</l><l n="794">quapropter quoniam quae paulo diximus ante</l><l n="795">in commutatum veniunt, constare necessest</l><l n="796">ex aliis ea, quae nequeant convertier usquam,</l><l n="797">ne tibi res redeant ad nilum funditus omnis;</l><l n="798">quin potius tali natura praedita quaedam</l><l n="799">corpora constituas, ignem si forte crearint,</l><l n="800">posse eadem demptis paucis paucisque tributis,</l><l n="801">ordine mutato et motu, facere aeris auras,</l><l n="802">sic alias aliis rebus mutarier omnis?</l><l n="803">'At manifesta palam res indicat' inquis 'in auras</l><l n="804">aeris e terra res omnis crescere alique;</l><l n="805">et nisi tempestas indulget tempore fausto</l><l n="806">imbribus, ut tabe nimborum arbusta vacillent,</l><l n="807">solque sua pro parte fovet tribuitque calorem,</l><l n="808">crescere non possint fruges arbusta animantis.'</l><l n="809">scilicet et nisi nos cibus aridus et tener umor</l><l n="810">adiuvet, amisso iam corpore vita quoque omnis</l><l n="811">omnibus e nervis atque ossibus exsoluatur;</l><l n="812">adiutamur enim dubio procul atque alimur nos</l><l n="813">certis ab rebus, certis aliae atque aliae res.</l><l n="814">ni mirum quia multa modis communia multis</l><l n="815">multarum rerum in rebus primordia mixta</l><l n="816">sunt, ideo variis variae res rebus aluntur.</l><l n="817">atque eadem magni refert primordia saepe</l><l n="818">cum quibus et quali positura contineantur</l><l n="819">et quos inter se dent motus accipiantque;</l><l n="820">namque eadem caelum mare terras flumina solem</l><l n="821">constituunt, eadem fruges arbusta animantis,</l><l n="822">verum aliis alioque modo commixta moventur.</l><l n="823">quin etiam passim nostris in versibus ipsis</l><l n="824">multa elementa vides multis communia verbis,</l><l n="825">cum tamen inter se versus ac verba necessest</l><l n="826">confiteare et re et sonitu distare sonanti.</l><l n="827">tantum elementa queunt permutato ordine solo;</l><l n="828">at rerum quae sunt primordia, plura adhibere</l><l n="829">possunt unde queant variae res quaeque creari.</l><milestone unit="card" n="830"/><l n="830">Nunc et Anaxagorae scrutemur homoeomerian</l><l n="831">quam Grai memorant nec nostra dicere lingua</l><l n="832">concedit nobis patrii sermonis egestas,</l><l n="833">sed tamen ipsam rem facilest exponere verbis.</l><l n="834">principio, rerum quam dicit homoeomerian,</l><l n="835">ossa videlicet e pauxillis atque minutis</l><l n="836">ossibus hic et de pauxillis atque minutis</l><l n="837">visceribus viscus gigni sanguenque creari</l><l n="838">sanguinis inter se multis coeuntibus guttis</l><l n="839">ex aurique putat micis consistere posse</l><l n="840">aurum et de terris terram concrescere parvis,</l><l n="841">ignibus ex ignis, umorem umoribus esse,</l><l n="842">cetera consimili fingit ratione putatque.</l><l n="843">nec tamen esse ulla de parte in rebus inane</l><l n="844">concedit neque corporibus finem esse secandis.</l><l n="845">quare in utraque mihi pariter ratione videtur</l><l n="846">errare atque illi, supra quos diximus ante.</l><milestone unit="card" n="847"/><l n="847">Adde quod inbecilla nimis primordia fingit;</l><l n="848">si primordia sunt, simili quae praedita constant</l><l n="849">natura atque ipsae res sunt aequeque laborant</l><l n="850">et pereunt, neque ab exitio res ulla refrenat.</l><l n="851">nam quid in oppressu valido durabit eorum,</l><l n="852">ut mortem effugiat, leti sub dentibus ipsis?</l><l n="853">ignis an umor an aura? quid horum? sanguen an ossa?</l><l n="854">nil ut opinor, ubi ex aequo res funditus omnis</l><l n="855">tam mortalis erit quam quae manifesta videmus</l><l n="856">ex oculis nostris aliqua vi victa perire.</l><l n="857">at neque reccidere ad nihilum res posse neque autem</l><l n="858">crescere de nihilo testor res ante probatas.</l><l n="859">Praeterea quoniam cibus auget corpus alitque,</l><l n="860">scire licet nobis venas et sanguen et ossa</l><l n="860a">* * *</l><l n="861">sive cibos omnis commixto corpore dicent</l><l n="862">esse et habere in se nervorum corpora parva</l><l n="863">ossaque et omnino venas partisque cruoris,</l><l n="864">fiet uti cibus omnis et aridus et liquor ipse</l><l n="865">ex alienigenis rebus constare putetur,</l><l n="866">ossibus et nervis sanieque et sanguine mixto.</l><l n="867">Praeterea quae cumque e terra corpora crescunt,</l><l n="868">si sunt in terris, terram constare necessest</l><l n="869">ex alienigenis, quae terris exoriuntur.</l><l n="870">transfer item, totidem verbis utare licebit:</l><l n="871">in lignis si flamma latet fumusque cinisque,</l><l n="872">ex alienigenis consistant ligna necessest,</l><l n="873"><del>praeterea tellus quae corpora cumque alit auget</del></l><l n="874">ex alienigenis, quae lignis <add>ex</add>oriuntur.</l><milestone unit="card" n="875"/><l n="875">Linquitur hic quaedam latitandi copia tenvis,</l><l n="876">id quod Anaxagoras sibi sumit, ut omnibus omnis</l><l n="877">res putet inmixtas rebus latitare, sed illud</l><l n="878">apparere unum, cuius sint plurima mixta</l><l n="879">et magis in promptu primaque in fronte locata.</l><l n="880">quod tamen a vera longe ratione repulsumst;</l><l n="881">conveniebat enim fruges quoque saepe, minaci</l><l n="882">robore cum in saxi franguntur, mittere signum</l><l n="883">sanguinis aut aliquid, nostro quae corpore aluntur.</l><l n="884">cum lapidi in lapidem terimus, manare cruorem</l><l n="885">consimili ratione herbis quoque saepe decebat,</l><l n="886">et latices dulcis guttas similique sapore</l><l n="887">mittere, lanigerae quali sunt ubere lactis,</l><l n="888">scilicet et glebis terrarum saepe friatis</l><l n="889">herbarum genera et fruges frondesque videri</l><l n="890">dispertita inter terram latitare minute,</l><l n="891">postremo in lignis cinerem fumumque videri,</l><l n="892">cum praefracta forent, ignisque latere minutos.</l><l n="893">quorum nil fieri quoniam manifesta docet res,</l><l n="894">scire licet non esse in rebus res ita mixtas,</l><l n="895">verum semina multimodis inmixta latere</l><l n="896">multarum rerum in rebus communia debent.</l><l n="897">'At saepe in magnis fit montibus' inquis 'ut altis</l><l n="898">arboribus vicina cacumina summa terantur</l><l n="899">inter se validis facere id cogentibus austris,</l><l n="900">donec flammai fulserunt flore coorto.'</l><l n="901">scilicet et non est lignis tamen insitus ignis,</l><l n="902">verum semina sunt ardoris multa, terendo</l><l n="903">quae cum confluxere, creant incendia silvis.</l><l n="904">quod si facta foret silvis abscondita flamma,</l><l n="905">non possent ullum tempus celarier ignes,</l><l n="906">conficerent volgo silvas, arbusta cremarent.</l><l n="907">iamne vides igitur, paulo quod diximus ante,</l><l n="908">permagni referre eadem primordia saepe</l><l n="909">cum quibus et quali positura contineantur</l><l n="910">et quos inter se dent motus accipiantque,</l><l n="911">atque eadem paulo inter se mutata creare</l><l n="912">ignes et lignum? quo pacto verba quoque ipsa</l><l n="913">inter se paulo mutatis sunt elementis,</l><l n="914">cum ligna atque ignes distincta voce notemus.</l><l n="915">Denique iam quae cumque in rebus cernis apertis</l><l n="916">si fieri non posse putas, quin materiai</l><l n="917">corpora consimili natura praedita fingas,</l><l n="918">hac ratione tibi pereunt primordia rerum:</l><l n="919">fiet uti risu tremulo concussa cachinnent</l><l n="920">et lacrimis salsis umectent ora genasque.</l><milestone unit="card" n="921"/><l n="921">Nunc age, quod super est, cognosce et clarius audi.</l><l n="922">nec me animi fallit quam sint obscura; sed acri</l><l n="923">percussit thyrso laudis spes magna meum cor</l></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>