per maria ac terras omnis sopita quiescant;nam tu sola potes tranquilla pace iuvaremortalis, quoniam belli fera moenera Mavorsarmipotens regit, in gremium qui saepe tuum sereiicit aeterno devictus vulnere amoris,atque ita suspiciens tereti cervice repostapascit amore avidos inhians in te, dea, visuseque tuo pendet resupini spiritus ore.hunc tu, diva, tuo recubantem corpore sanctocircum fusa super, suavis ex ore loquellasfunde petens placidam Romanis, incluta, pacem;nam neque nos agere hoc patriai tempore iniquopossumus aequo animo nec Memmi clara propagotalibus in rebus communi desse saluti.omnis enim per se divum natura necessestimmortali aevo summa cum pace fruatursemota ab nostris rebus seiunctaque longe;nam privata dolore omni, privata periclis,ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri,nec bene promeritis capitur nec tangitur ira.Quod super est, vacuas auris animumque sagacemsemotum a curis adhibe veram ad rationem,ne mea dona tibi studio disposta fideli,intellecta prius quam sint, contempta relinquas.nam tibi de summa caeli ratione deumquedisserere incipiam et rerum primordia pandam,unde omnis natura creet res, auctet alatque,quove eadem rursum natura perempta resolvat,quae nos materiem et genitalia corpora rebus