<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0550.phi001.perseus-lat1:1.156-1.308</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0550.phi001.perseus-lat1:1.156-1.308</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" xml:lang="lat" n="urn:cts:latinLit:phi0550.phi001.perseus-lat1"><div type="textpart" subtype="book" n="1"><l n="156">quas ob res ubi viderimus nil posse creari</l><l n="157">de nihilo, tum quod sequimur iam rectius inde</l><l n="158">perspiciemus, et unde queat res quaeque creari</l><l n="155">et quo quaeque modo fiant opera sine divom.</l><l n="159">Nam si de nihilo fierent, ex omnibus rebus</l><l n="160">omne genus nasci posset, nil semine egeret.</l><l n="161">e mare primum homines, e terra posset oriri</l><l n="162">squamigerum genus et volucres erumpere caelo;</l><l n="163">armenta atque aliae pecudes, genus omne ferarum,</l><l n="164">incerto partu culta ac deserta tenerent.</l><l n="165">nec fructus idem arboribus constare solerent,</l><l n="166">sed mutarentur, ferre omnes omnia possent.</l><l n="167">quippe ubi non essent genitalia corpora cuique,</l><l n="168">qui posset mater rebus consistere certa?</l><l n="169">at nunc seminibus quia certis quaeque creantur,</l><l n="170">inde enascitur atque oras in luminis exit,</l><l n="171">materies ubi inest cuiusque et corpora prima;</l><l n="172">atque hac re nequeunt ex omnibus omnia gigni,</l><l n="173">quod certis in rebus inest secreta facultas.</l><l n="174">Praeterea cur vere rosam, frumenta calore,</l><l n="175">vites autumno fundi suadente videmus,</l><l n="176">si non, certa suo quia tempore semina rerum</l><l n="177">cum confluxerunt, patefit quod cumque creatur,</l><l n="178">dum tempestates adsunt et vivida tellus</l><l n="179">tuto res teneras effert in luminis oras?</l><l n="180">quod si de nihilo fierent, subito exorerentur</l><l n="181">incerto spatio atque alienis partibus anni,</l><l n="182">quippe ubi nulla forent primordia, quae genitali</l><l n="183">concilio possent arceri tempore iniquo.</l><milestone unit="card" n="185"/><l n="184">Nec porro augendis rebus spatio foret usus</l><l n="185">seminis ad coitum, si e nilo crescere possent;</l><l n="186">nam fierent iuvenes subito ex infantibus parvis</l><l n="187">e terraque exorta repente arbusta salirent.</l><l n="188">quorum nil fieri manifestum est, omnia quando</l><l n="189">paulatim crescunt, ut par est semine certo,</l><l n="190">crescentesque genus servant; ut noscere possis</l><l n="191">quicque sua de materia grandescere alique.</l><l n="192">Huc accedit uti sine certis imbribus anni</l><l n="193">laetificos nequeat fetus submittere tellus</l><l n="194">nec porro secreta cibo natura animantum</l><l n="195">propagare genus possit vitamque tueri;</l><l n="196">ut potius multis communia corpora rebus</l><l n="197">multa putes esse, ut verbis elementa videmus,</l><l n="198">quam sine principiis ullam rem existere posse.</l><l n="199">Denique cur homines tantos natura parare</l><l n="200">non potuit, pedibus qui pontum per vada possent</l><l n="201">transire et magnos manibus divellere montis</l><l n="202">multaque vivendo vitalia vincere saecla,</l><l n="203">si non, materies quia rebus reddita certast</l><l n="204">gignundis, e qua constat quid possit oriri?</l><milestone unit="card" n="205"/><l n="205">nil igitur fieri de nilo posse fatendumst,</l><l n="206">semine quando opus est rebus, quo quaeque creatae</l><l n="207">aeris in teneras possint proferrier auras.</l><l n="208">Postremo quoniam incultis praestare videmus</l><l n="209">culta loca et manibus melioris reddere fetus,</l><l n="210">esse videlicet in terris primordia rerum</l><l n="211">quae nos fecundas vertentes vomere glebas</l><l n="212">terraique solum subigentes cimus ad ortus;</l><l n="213">quod si nulla forent, nostro sine quaeque labore</l><l n="214">sponte sua multo fieri meliora videres.</l><l n="215">Huc accedit uti quicque in sua corpora rursum</l><l n="216">dissoluat natura neque ad nihilum interemat res.</l><l n="217">nam siquid mortale e cunctis partibus esset,</l><l n="218">ex oculis res quaeque repente erepta periret;</l><l n="219">nulla vi foret usus enim, quae partibus eius</l><l n="220">discidium parere et nexus exsolvere posset.</l><l n="221">quod nunc, aeterno quia constant semine quaeque,</l><l n="222">donec vis obiit, quae res diverberet ictu</l><l n="223">aut intus penetret per inania dissoluatque,</l><l n="224">nullius exitium patitur natura videri.</l><l n="225">Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas,</l><l n="226">si penitus peremit consumens materiem omnem,</l><l n="227">unde animale genus generatim in lumina vitae</l><l n="228">redducit Venus, aut redductum daedala tellus</l><l n="229">unde alit atque auget generatim pabula praebens?</l><l n="230">unde mare ingenuei fontes externaque longe</l><l n="231">flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?</l><l n="232">omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,</l><l n="233">infinita aetas consumpse ante acta diesque.</l><l n="234">quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere</l><l n="235">e quibus haec rerum consistit summa refecta,</l><l n="236">inmortali sunt natura praedita certe.</l><l n="237">haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.</l><milestone unit="card" n="238"/><l n="238">Denique res omnis eadem vis causaque volgo</l><l n="239">conficeret, nisi materies aeterna teneret,</l><l n="240">inter se nexus minus aut magis indupedita;</l><l n="241">tactus enim leti satis esset causa profecto,</l><l n="242">quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum</l><l n="243">contextum vis deberet dissolvere quaeque.</l><l n="244">at nunc, inter se quia nexus principiorum</l><l n="245">dissimiles constant aeternaque materies est,</l><l n="246">incolumi remanent res corpore, dum satis acris</l><l n="247">vis obeat pro textura cuiusque reperta.</l><l n="248">haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes</l><l n="249">discidio redeunt in corpora materiai.</l><l n="250">postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether</l><l n="251">in gremium matris terrai praecipitavit;</l><l n="252">at nitidae surgunt fruges ramique virescunt</l><l n="253">arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.</l><l n="254">hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,</l><l n="255">hinc laetas urbes pueris florere videmus</l><l n="256">frondiferasque novis avibus canere undique silvas,</l><l n="257">hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta</l><l n="258">corpora deponunt et candens lacteus umor</l><l n="259">uberibus manat distentis, hinc nova proles</l><l n="260">artubus infirmis teneras lasciva per herbas</l><l n="261">ludit lacte mero mentes perculsa novellas.</l><l n="262">haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,</l><l n="263">quando alit ex alio reficit natura nec ullam</l><l n="264">rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.</l><l n="265">Nunc age, res quoniam docui non posse creari</l><l n="266">de nihilo neque item genitas ad nil revocari,</l><l n="267">ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,</l><l n="268">quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,</l><l n="269">accipe praeterea quae corpora tute necessest</l><l n="270">confiteare esse in rebus nec posse videri.</l><l n="271">Principio venti vis verberat incita corpus</l><l n="272">ingentisque ruit navis et nubila differt,</l><l n="273">inter dum rapido percurrens turbine campos</l><l n="274">arboribus magnis sternit montisque supremos</l><l n="275">silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri</l><l n="276">cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.</l><l n="277">sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,</l><l n="278">quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli</l><l n="279">verrunt ac subito vexantia turbine raptant,</l><l n="280">nec ratione fluunt alia stragemque propagant</l><l n="281">et cum mollis aquae fertur natura repente</l><l n="282">flumine abundanti, quam largis imbribus auget</l><l n="283">montibus ex altis magnus decursus aquai</l><l n="284">fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,</l><l n="285">nec validi possunt pontes venientis aquai</l><l n="286">vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri</l><l n="287">molibus incurrit validis cum viribus amnis,</l><l n="288">dat sonitu magno stragem volvitque sub undis</l><l n="289">grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.</l><l n="290">sic igitur debent venti quoque flamina ferri,</l><l n="291">quae vel uti validum cum flumen procubuere</l><l n="292">quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque</l><l n="293">impetibus crebris, inter dum vertice torto</l><l n="294">corripiunt rapidique rotanti turbine portant.</l><l n="295">quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca,</l><l n="296">quandoquidem factis et moribus aemula magnis</l><l n="297">amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt.</l><l n="298">Tum porro varios rerum sentimus odores</l><l n="299">nec tamen ad naris venientis cernimus umquam</l><l n="300">nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus</l><l n="301">usurpare oculis nec voces cernere suemus;</l><l n="302">quae tamen omnia corporea constare necessest</l><l n="303">natura, quoniam sensus inpellere possunt;</l><l n="304">tangere enim et tangi, nisi corpus, nulla potest res.</l><l n="305">Denique fluctifrago suspensae in litore vestis</l><l n="306">uvescunt, eaedem dispansae in sole serescunt.</l><l n="307">at neque quo pacto persederit umor aquai</l><l n="308">visumst nec rursum quo pacto fugerit aestu.</l></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>