in omnibus meis epistulis, quas ad Caesarem aut ad Balbum mitto, legitima quaedam est accessio commendationis tuae, nec ea vulgaris sed cum aliquo insigni indicio meae erga te benevolentiae. tu modo ineptias istas et desideria urbis et urbanitatis depone et, quo consilio profectus es, id adsiduitate et virtute consequere. hoc tibi tam ignoscemus nos amici, quam ignoverunt Medeae, quaé Corinthum arcem áltam habebant mátronae opulentae, óptimates, quibus illa manibus gypsatissimis persuasit ne sibi vitio illae verterent, quod abesset a patria; nam Múlti suam rem béne gessere et públicam patriá procul;Múlti, qui domi aétatem agerent, própterea sunt ímprobati. quo in numero tu certe fuisses, nisi te extrusissemus.

sed plura scribemus alias. tu, qui ceteris cavere didicisti, in Britannia ne ab essedariis decipiaris caveto et (quoniam Medeam coepi agere) illud semper memento: qui ípse sibi sapiéns prodesse nón quit, nequiquám sapit. cura ut valeas.