<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3.41-3.60</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3.41-3.60</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1"><div type="textpart" n="3" subtype="book"><div type="textpart" n="41" subtype="section"><p>Quid tergiversamur,
Epicure, nec fatemur eam nos dicere voluptatem,
quam tu idem, cum os perfricuisti, soles dicere? sunt
haec tua verba necne? in eo quidem libro, qui continet<note><hi rend="italics">Epic.</hi><foreign xml:lang="greek">p. te/lous</foreign><hi rend="italics">fr. 67 p. 119, 16</hi></note> omnem disciplinam tuam,—fungar enim iam
interpretis munere, ne quis me putet fingere—dicis
haec: <quote>nec equidem habeo, quod intellegam bonum
illud, detrahens eas voluptates quae sapore percipiuntur, detrahens eas quae rebus percipiuntur veneriis, detrahens<note>eas quae rebus percipiuntur venereis detrahens <hi rend="italics">add. in mg.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                           <hi rend="italics">om. rell. cf. praef. et locos ab Usenero
ad fr. 67 congestos</hi>
                        </note> eas quae auditu e<note>e <hi rend="italics">Sor.</hi> et (<hi rend="italics">cf.</hi> 23 ex formis)</note> cantibus, detrahens
eas etiam quae ex formis percipiuntur oculis<note>detrahens eas <hi rend="italics">supra</hi> oculis <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                        </note> suavis
motiones, sive quae aliae voluptates in toto homine
gignuntur quolibet<note>quelibet V<hi rend="sup">1</hi> quodlibet K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> sensu. nec vero ita dici potest, mentis laetitiam solam esse in bonis. laetantem enim mentem ita novi: spe eorum omnium, quae supra dixi, fore<note>forte G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>
                        </note>
ut natura is<note><w>natura is</w> naturalis X natura iis <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                        </note> potiens dolore careat.</quote>

                  </p></div><div type="textpart" n="42" subtype="section"><p>atque haec quidem
his verbis, quivis ut intellegat, quam voluptatem norit <pb n="p.339"/>
Epicurus. deinde paulo infra: <quote>saepe quaesivi</quote> inquit<note><hi rend="italics">Epic. ib. fr. 69</hi></note>
                     <quote>ex is qui appellabantur sapientes, quid haberent quod
in bonis<note>quid in boni GV (quod V<hi rend="sup">2</hi>) R<hi rend="sup">1</hi> (in
<hi rend="italics">exp.</hi>
                           <hi rend="sup">1</hi>) quidboni K<hi rend="sup">1</hi> quid in bonis K<hi rend="sup">2</hi>B quod in bono Gr.</note> relinquerent, si illa detraxissent, nisi si vellent
voces inanis fundere: nihil ab is potui cognoscere. qui
si virtutes ebullire volent et sapientias,<note>sapientiam V<hi rend="sup">2</hi>
                        </note> nihil aliud dicent nisi eam viam,<note>vi<figure/>am K viam V (<hi rend="italics">exp.</hi>
                           <hi rend="sup">2</hi>) vim quae fiant ureae vol. <hi rend="italics">Non.</hi> quae G</note> qua efficiantur eae<note><w>eae</w> haec K</note> voluptates quas
supra dixi.<note>qui si ... 7 dixi <hi rend="italics">Non. 26, 19</hi>
                        </note>
                     </quote> quae secuntur,<note>sequuntur GR</note> in eadem sententia sunt,
totusque liber, qui est<note><hi rend="italics">alt.</hi> est <hi rend="italics">om.</hi> X <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> de summo bono, refertus est et
verbis et sententiis talibus.

</p></div><div type="textpart" n="43" subtype="section"><p>ad hancine igitur vitam Telamonem illum revocabis, ut leves aegritudinem, et
si quem tuorum adflictum maerore videris,<note>videbis R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> huic<note>ut huic V tu huic <hi rend="italics">Str.
p. 58</hi> (<hi rend="italics">non male, sed v. 10 ut pro</hi> et <hi rend="italics">Non. C<hi rend="sup">A</hi>D<hi rend="sup">A</hi>
                        </hi>)</note> acipenserem<note>accipenserem
X (<hi rend="italics">cf. fat. fr. 5</hi>) accipienserem <hi rend="italics">Non.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> (<figure/>pen) (acup. <hi rend="italics">fin. 2,91 cf.
24. 5</hi>)</note> potius quam aliquem Socraticum libellum dabis?<note>et si... 12 dabis <hi rend="italics">Non. 550, 18</hi>
                     </note>
hydrauli<note>h<foreign xml:lang="greek">gD</foreign>PA<foreign xml:lang="greek">l</foreign>l <hi rend="italics">fere</hi> X hydraulis V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> hortabere ut audiat voces potius quam Platonis? expones,<note>exponens X
<hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> quae spectet,<note>spectat K</note> florida et varia? fasciculum ad naris admovebis? incendes odores et sertis
redimiri iubebis et rosa? si vero aliquid etiam—, tum
plane luctum omnem absterseris.

</p></div><div type="textpart" n="44" subtype="section"><p>haec Epicuro confitenda sunt aut ea, quae modo expressa ad verbum
dixi, tollenda de libro vel totus liber potius abiciundus;
est enim confertus voluptatibus. Quaerendum igitur,
quem ad modum aegritudine privemus<note>privemur X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> eum qui
ita dicat:
<quote rend="blockquote"><l>Pol mi/hi fortuna ma/gis nunc defit qua/m<note><w>quam</w> quod G<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> genus.<note><hi rend="italics">Enn. Thyest. sc. 354</hi></note>
                        </l><l>Na/mque<note><w>namque</w> neque K</note> regnum su/ppetebat mi,<note>mihi <hi rend="italics">X corr. Grotius</hi>
                           </note> u/t scias, quanto e/ loco,</l><l>Qua/ntis opibus, qui/bus de rebus la/psa fortuna a/ccidat.<note>occidat <hi rend="italics">Ribb. sed cf. Th. l. l. I p. 290</hi>
                           </note>
                        </l></quote> 
                     <pb n="p.340"/>
quid? huic calix mulsi impingendus est, ut plorare
desinat,<note>quid?  <gap reason="omitted"/> plorare se desinat <hi rend="italics">Non. 545, 20</hi>
                     </note> aut aliquid eius modi? ecce tibi ex altera parte
ab eodem poëta; <quote>ex opibus summis opis egens, Hector,<note>haector X</note> tuae</quote>—huic subvenire debemus; quaerit enim
auxilium:
<quote rend="blockquote"><l>Qui/d petam prae/sidi<note>praesidii X</note> aut e/xequar quo/ve nunc<note><hi rend="italics">Ennius Andr. sc. 85. 6</hi></note>
                        </l><l>Au/xilio e/xili<note>exilii X (exillii K<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">de hiatu cf. Plaut. Aul. 142 al.</hi> (<hi rend="italics">Jacobsohn, Quaest. Plaut.
Gött. 1904 p. 21</hi>)</note> au/t fugae<note>fugae <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                              <hi rend="italics">Bentl.</hi> fuga</note> fre/ta sim?</l><l>A/rce et urbe o/rba sum. quo a/ccidam?<note>accedam X (accedam'
K) <hi rend="italics">corr.</hi> 
                              <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                           </note> quo a/pplicem?</l><l>Cui/ nec arae pa/triae domi stant, fra/ctae et disiectae/ iacent,</l><l>Fa/na flamma de/flagrata, to/sti alti<note>alii X <hi rend="italics">corr.</hi> M<hi rend="sup">2</hi>
                              <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                           </note> stant pa/rietes</l><l>De/formati atque a/biete crispa—</l></quote>
scitis quae sequantur, et illa in primis:<note>ilium primis X <hi rend="italics">corr. Tr.</hi>
illud in primis V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">cf. p. 260, 26</hi>
                     </note>
                     <quote rend="blockquote"><l>O pa/ter, o patria, o Pri/ami domus,</l><l>Saeptum a/ltisono cardi/ne templum!</l><l>Vidi e/go te adstante<note>dstantem X (<hi rend="italics">def. Va.</hi>) <hi rend="italics">sed</hi> m <hi rend="italics">eras. in</hi> V
astante <hi rend="italics">p. 260, 22</hi>
                           </note> ope ba/rbarica</l><l>Tecti/s caelatis la/queatis,</l><l>Auro e/bore instructam re/gifice.<note>regificem X <hi rend="italics">sed</hi> m <hi rend="italics">exp.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>B</note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="45" subtype="section"><p>
o poëtam egregium! quamquam ab his cantoribus
Euphorionis<note>Euphorioneis V ei <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">1autc</hi>
                     </note> contemnitur. sentit omnia repentina et necopinata esse graviora; exaggeratis igitur regiis<note>regis X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                     </note> opibus, quae videbantur sempiternae fore, quid adiungit?
<quote rend="blockquote"><l>Haec o/mnia vidi infla/mmari,<note><hi rend="italics">Enn. ib. 92.97 cf. p.260, 22 sqq.</hi></note>
                        </l><l>Priamo/ vi vitam evi/tari,</l><l>Iovis a/ram sanguine<note>sanguine KR<hi rend="sup">c</hi> 
                              <hi rend="italics">Non.</hi> sanguinem GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> tu/rpari.<note>Iovis... turpari
<hi rend="italics">Non. 181, 1</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="46" subtype="section"><p>
praeclarum carmen! est enim et rebus et verbis et
modis lugubre. Eripiamus huic aegritudinem. quo modo?
<pb n="p.341"/>
 conlocemus in culcita plumea, psaltriam adducamus,<note>eripiamus ... 341, 1 adducamus <hi rend="italics">Non. 542, 17</hi>
                     </note>
                     <note>aducamus G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">2</hi>)</note> demus<note>damus X <figure/>
                        <hi rend="italics">supra</hi> a <hi rend="italics">scr.</hi> V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note> hedycrum,<note>hedrycrum G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1 aut c</hi> hedrycum R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> aedricrum G od. <hi rend="italics">add. Po.</hi>
psaltriam adducamus, hedychri incendamus scut. <hi rend="italics">Mdv., sed he-
dychrum unguentum est non suffimentum, Diosc, 1.58 al. nihil
add. Se neque G. Dittmann qui litteris ad me datis scutellam
idem esse statuit atque scutram Plaut. Persa 89 Cato agr.
157, 11; sed cf. p. 339, 15; 431, 27</hi>
                     </note> 
                     <add>odorum</add> incendamus scutellam, dulciculae potionis aliquid videamus<note>dulciculae  <gap reason="omitted"/> videamus
<hi rend="italics">Prisc. GL. II p. 105, 21 Anon. Class. auct. ed. Mai 8, 165</hi>
                     </note> et cibi?
haec tandem bona sunt, quibus aegritudines gravissumae detrahantur? tu enim paulo ante ne intellegere<note><hi rend="italics">interrogandi signa pos. Po. cf. § 43. 4</hi></note>
quidem te<note>te quidem, <foreign xml:lang="greek">W</foreign> 
                        <hi rend="italics">corr. Lb. We. cl. v. 24, ac. 2, 140. fin. 2, 7.
20. 30. nat. deor. 1, 111</hi>
                     </note> alia ulla<note>ulla <hi rend="italics">V</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                        <foreign xml:lang="greek">W</foreign> multa X</note> dicebas. revocari igitur oportere a<note>oportere a <foreign xml:lang="greek">s</foreign> oportet ea X (o. eum a V<hi rend="sup">3</hi>)</note>
maerore ad cogitationem bonorum conveniret mihi
cum Epicuro, si, quid esset bonum, conveniret.</p><p>Dicet aliquis: quid ergo? tu Epicurum existimas<note><hi rend="italics">Epic. fr. 440</hi> existimas <foreign xml:lang="greek">s</foreign> existimabas</note>
ista voluisse, aut libidinosas eius fuisse sententias?
ego vero minime; video enim ab eo dici multa severe,
multa praeclare. itaque, ut saepe dixi, de acumine
agitur eius, non de moribus; quamvis spernat<note>spernant X (sperant G<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note> voluptates eas quas modo laudavit, ego tamen meminero
quod<note>quid G</note> videatur ei summum bonum. non enim verbo
solum posuit voluptatem, sed explanavit quid diceret:
<quote>saporem</quote> inquit <quote>et corporum complexum et ludos<note><hi rend="italics">Epic. fr. 67</hi></note>
atque cantus et formas eas quibus oculi iucunde moveantur.</quote> num fingo, num mentior? cupio refelli. quid
enim laboro nisi ut veritas in omni quaestione explicetur?

</p></div><div type="textpart" n="47" subtype="section"><p>'at<note><w>at</w> ad V</note> idem ait non crescere voluptatem dolore<note><hi rend="italics">fr. 419</hi></note>
detracto,<note>detractos <hi rend="italics">G</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> esse V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> summamque esse voluptatem nihil dolere.<note>dolore V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>'
paucis verbis tria magna peccata: unum, quod secum
ipse pugnat. modo enim ne suspicari quidem se <pb n="p.342"/>
quicquam bonum, nisi sensus quasi titillarentur<note>titilarentur R<hi rend="sup">1</hi>VG<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">ex</hi> titul.)</note> voluptate; nunc autem summam voluptatem esse dolore carere: potestne magis secum ipse pugnare? alterum peccatum, quod, cum in natura tria sint,<note>sunt G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> unum
gaudere, alterum dolere, tertium nec gaudere<note><hi rend="italics">prius</hi> gaudere
<hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nec dolere, hic primum et tertium putat idem esse nec distinguit a non dolendo voluptatem. tertium peccatum commune cum quibusdam, quod, cum virtus maxime expetatur<note>maxime expetatur <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> eiusque adipiscendae causa philosophia quaesita
sit, ille a<note>a <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> virtute summum bonum separavit.

</p></div><div type="textpart" n="48" subtype="section"><p>'at<note><w>at</w> ac R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> laudat<note><hi rend="italics">Epic. fr. 507</hi></note>
saepe virtutem'. et quidem C. Gracchus,<note>sqq. grachus G<hi rend="sup">1</hi> (gracchi 23) K</note> cum largitiones maximas fecisset et effudisset<note>effundisset X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aerarium, verbis
tamen defendebat aerarium. quid verba audiam, cum
facta videam? L.<note>L. <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">om. X</hi> (<hi rend="italics">ut p. 223, 13</hi>
                        <hi rend="italics">M. ante</hi> Crassum) <hi rend="italics">cf. Verr. 4, 195</hi>
                     </note> Piso ille Frugi semper contra legem
frumentariam dixerat. is lege lata consularis ad frumentum accipiundum<note>accipiendum G<hi rend="sup">1</hi>K</note> venerat. animum<note>animam X <hi rend="italics">corr.</hi>R<hi rend="sup">1?</hi>K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> advertit Gracchus
in contione Pisonem stantem; quaerit audiente p. R.,
qui sibi constet, cum ea lege frumentum petat, quam
dissuaserit.<note>dissuas serat G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <quote>nolim</quote> inquit <quote>mea bona, Gracche, tibi
viritim dividere libeat, sed, si facias,<note>facies K</note> partem petam.</quote>
parumne<note><w>parumne</w><figure/> satis <hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> declaravit vir gravis et sapiens lege Sempronia patrimonium publicum dissupari? lege orationes
Gracchi, patronum aerarii esse dices.

</p></div><div type="textpart" n="49" subtype="section"><p>negat Epicurus<note>sqq. <hi rend="italics">Epic. fr. 506. 584. 459</hi>
                     </note>
iucunde posse vivi, nisi cum virtute vivatur, negat ullam in sapientem vim esse fortunae, tenuem victum antefert copioso, negat ullum esse tempus, quo sapiens
non beatus sit. omnia philosopho digna, sed cum voluptate pugnantia. <quote>non istam dicit voluptatem</quote>. dicat
quamlibet; nempe eam dicit, in qua virtutis nulla pars
insit. age, si voluptatem non intellegimus, ne dolorem <pb n="p.343"/>
quidem? nego igitur eius<note>eius <hi rend="italics">om.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> esse, qui<note>quid X d <hi rend="italics">del. in</hi> RV</note> dolore<note>dolorem X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> autem illi</note> summum
malum metiatur, mentionem facere virtutis.
</p></div><div type="textpart" n="50" subtype="section"><p>
</p><p>Et queruntur quidam Epicurei, viri optimi—nam
nullum genus est minus malitiosum—, me studiose
dicere contra Epicurum. ita credo, de honore aut de
dignitate contendimus. mihi summum in animo bonum videtur, illi autem in corpore,<note>videtur in corp. K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> mihi in virtute, illi
in voluptate. et illi pugnant, et quidem vicinorum fidem
implorant—multi autem sunt, qui statim convolent
—; ego sum is qui dicam me non laborare, actum habiturum, quod egerint.

</p></div><div type="textpart" n="51" subtype="section"><p>quid enim? de bello Punico agitur? de quo ipso cum aliud M. Catoni, aliud L. Lentulo videretur, nulla inter eos concertatio<note><w>concertatio</w> er <hi rend="italics">in r.</hi> V concertio K</note> umquam fuit.
hi nimis iracunde agunt, praesertim cum ab is non sane
animosa defendatur sententia, pro qua non in senatu,
non in contione,<note>contentione R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> non apud exercitum neque ad<note><w>ad</w> apud V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> censores
dicere audeant. sed cum istis alias, et eo quidem animo, nullum ut certamen instituam, verum dicentibus facile cedam; tantum admonebo, si maxime verum sit ad
corpus omnia referre sapientem sive, ut honestius dicam, nihil facere nisi quod expediat, sive omnia referre ad utilitatem suam, quoniam haec plausibilia non
sunt, ut in sinu<note><w>in sinu</w> insignum <hi rend="italics">vel</hi> in
signum RG<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> in sinum K<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>V</note> gaudeant, gloriose loqui desinant.<note><hi rend="italics">Otto, Sprichw. 1656</hi></note>
                  </p><p>Cyrenaicorum restat sententia;

</p></div><div type="textpart" n="52" subtype="section"><p>qui tum aegritudinem censent existere, si necopinato quid evenerit. est
id quidem magnum, ut supra<note>supra <hi rend="italics">p. 332, 6</hi>
                     </note> dixi; etiam Chrysippo<note><hi rend="italics">Chrys. fr. eth. 417</hi></note>
                     <note>crysippo X</note>
ita videri scio, quod provisum ante non sit, id ferire<note><w>ferire</w> fieri X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note>
vehementius; sed non sunt in hoc<note>hic in hoc G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> omnia. quamquam
hostium<note>et <hi rend="italics">ante</hi> hostium <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">non male</hi>
                     </note> repens adventus<note>advetus G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> magis aliquanto<note>aliquando X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note> conturbat <pb n="p.344"/>
quam expectatus, et maris subita tempestas quam ante
provisa terret<note>provisitaret K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> navigantes vehementius, et eius modi
sunt pleraque. sed cum diligenter necopinatorum naturam consideres, nihil aliud reperias<note>repperias G R<hi rend="sup">1</hi>V</note> nisi omnia videri
subita maiora, et quidem ob duas causas, primum quod,
quanta sint quae accidunt,<note><hi rend="italics">post</hi> accidunt V<hi rend="sup">c</hi>
                        <hi rend="italics">in mg. add.</hi>: et qualia, cum repente accidunt (<hi rend="italics">non inepte cf. p.
345, 21</hi>)</note> considerandi spatium non
datur, deinde, cum<note><w>cum</w> tum G</note> videtur praecaveri potuisse, si provisum esset, quasi culpa contractum malum aegritudinem acriorem facit.

</p></div><div type="textpart" n="53" subtype="section"><p>Quod ita esse dies declarat, quae
procedens ita mitigat, ut isdem malis manentibus non
modo leniatur aegritudo, sed in plerisque tollatur. Karthaginienses<note>Kartag. X (22G<hi rend="sup">1</hi>V Kart<figure/>g K<hi rend="sup">1</hi>)</note> multi Romae servierunt, Macedones rege
Perse capto; vidi etiam in Peloponneso, cum essem
adulescens, quosdam Corinthios. hi poterant omnes
eadem illa de Andromacha<note>antromacha X (ex anthr. K<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">cf.p.340, 23</hi>
                     </note> deplorare: <quote>haec omnia
vidi  <gap reason="omitted"/> 
                     </quote>, sed iam<note><w>iam</w> etiam KR</note> decantaverant fortasse. eo enim
erant voltu, oratione, omni reliquo motu et statu, ut
eos Argivos aut Sicyonios<note>sicionios K<hi rend="sup">1</hi>R</note> diceres,<note>dicere X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> magisque me moverant Corinthi subito aspectae<note>aspecta X <hi rend="italics">corr.</hi>V<hi rend="sup">2</hi> parietina
R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> parietinae quam ipsos
Corinthios, quorum animis diuturna cogitatio callum
vetustatis obduxerat.

</p></div><div type="textpart" n="54" subtype="section"><p>legimus librum Clitomachi, quem
ille eversa Karthagine misit consolandi causa ad captivos, cives suos; in eo est disputatio scripta Carneadis,
quam se ait in commentarium rettulisse.<note>retulisse G<hi rend="sup">1</hi>K (<hi rend="italics">ex</hi> retullisse<hi rend="sup">1</hi>) V</note> cum ita positum esset, videri<note>vidi G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> fore in aegritudine sapientem patria
capta, quae Carneades contra dixerit, scripta sunt. tanta igitur calamitatis praesentis adhibetur a philosopho
medicina, quanta inveteratae<note>inveterata X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> (in inveterata <hi rend="italics">al.</hi>) desideraretur V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> ne desideratur quidem,
nec, si aliquot<note>aliquod G</note> annis post idem ille liber captivis missus
esset, volneribus mederetur, sed cicatricibus. sensim <pb n="p.345"/>
enim et pedetemptim progrediens extenuatur dolor,
non quo ipsa res immutari soleat aut possit, sed id,
quod ratio debuerat, usus docet, minora esse ea quae
sint visa maiora.
</p><p>Quid ergo opus est, dicet aliquis, omnino ratione aut
consolatione illa,<note>ratione aut omnino consolatione ulla X illa <foreign xml:lang="greek">s</foreign> (<hi rend="italics">idem men-
dum p. 353, 29 al.</hi>) omnino ratione aut <hi rend="italics">Po.</hi>
                     </note> qua solemus uti, cum levare dolorem
maerentium volumus?

</p></div><div type="textpart" n="55" subtype="section"><p>hoc enim fere tum habemus in
promptu,<note>promtu GR</note> nihil oportere inopinatum videri. aut<note>aut R, <hi rend="italics">sed</hi> u <hi rend="italics">del.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> qui<note><hi rend="italics">sic</hi> VBM<foreign xml:lang="greek">s</foreign> videantur <foreign xml:lang="greek">y</foreign> non quia G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">in mg. eodem signo addito</hi>
quia recentia sunt, maiora videntur G<hi rend="sup">2</hi> quia recentia sunt R<hi rend="sup">vet (c ?)</hi>
quia recentia sunt <hi rend="italics">in textu habet</hi> K<hi rend="sup">1</hi> maiora videntur <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
(<hi rend="italics">item</hi> P)</note> tolerabilius feret incommodum, qui cognoverit<note>cognoverint X <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> necesse
esse homini tale aliquid accidere? haec enim oratio de
ipsa summa mali nihil detrahit, tantum modo adfert,
nihil evenisse quod non opinandum fuisset. neque tamen genus id orationis in consolando non valet, sed
id haud sciam an plurimum. * ergo ista necopinata
non habent tantam vim, ut aegritudo ex is omnis oriatur; feriunt enim fortasse gravius, non id efficiunt, ut
ea, quae accidant maiora videantur:<note><hi rend="italics">sic</hi> VBM<foreign xml:lang="greek">s</foreign> videantur <foreign xml:lang="greek">y</foreign> non quia G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">in mg. eodem signo addito</hi>
quia recentia sunt, maiora videntur G<hi rend="sup">2</hi> quia recentia sunt R<hi rend="sup">vet (c ?)</hi>
quia recentia sunt <hi rend="italics">in textu habet</hi> K<hi rend="sup">1</hi> maiora videntur <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
(<hi rend="italics">item</hi> P)</note> quia recentia sunt,
maiora videntur, non quia repentina.<note><w>Ergo... 18 repentina</w><hi rend="italics">verba ipsa sana sunt</hi>
(<hi rend="italics">cf. Herm. XLI p. 324</hi>), <hi rend="italics">sed non suo loco posita. a Cicerone
ipso, ut argumentationem</hi> §§ <hi rend="italics">52–54 concluderent, in chiro-
grapho postea adscripta, ab Attici librariis autem falso loco
inserta esse videntur.</hi> (nam id efficiunt ... videantur, sed maiora
videntur, quia recentia sunt, non quia repentina <hi rend="italics">We.</hi> ut ea quae
accidant, mala videantur ... non quia repentina, <add>mala</add> 
                        <hi rend="italics">Se,
Jb. d. ph. V. 24 p. 244</hi>)</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="56" subtype="section"><p>* Duplex est igitur
ratio veri reperiendi non in is<note>non his (G<hi rend="sup">1</hi> is) solum X in <hi rend="italics">add, </hi>
K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">c aut 1</hi>
                     </note> solum, quae mala, sed in
is etiam, quae bona videntur. nam aut<note><w>aut</w> ut X corr. <hi rend="italics">B</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ipsius rei natura
qualis et quanta sit, quaerimus, ut de paupertate non
numquam, cuius onus disputando levamus docentes, <pb n="p.346"/>
quam parva et quam pauca sint quae natura desideret,
aut a disputandi subtilitate orationem ad exempla traducimus. hic Socrates commemoratur, hic Diogenes,
hic Caecilianum<note>hic Socrates ... 4 Caecilianum <hi rend="italics">om.</hi> H</note>
                     <note>cecil. X <hi rend="italics">fr. inc.
266</hi>
                     </note> illud: <quote>saepe est etiam sub palliolo
sordido sapientia.</quote> cum enim paupertatis una eademque sit vis, quidnam dici potest, quam ob rem C. Fabricio tolerabilis ea fuerit, alii negent se ferre posse?
</p></div><div type="textpart" n="57" subtype="section"><p>

huic igitur alteri generi similis est ea ratio consolandi,
quae docet humana esse quae acciderint. non enim id
solum continet ea disputatio, ut cognitionem<note>cogitationem G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> adferat
generis humani, sed significat tolerabilia<note>tollerabilia GKRV tolerabiliora H</note> esse, quae et
tulerint et ferant ceteri. de paupertate agitur:<note><w>agitur</w> igitur H</note> multi
patientes pauperes commemorantur; de contemnendo
honore: multi inhonorati proferuntur, et quidem propter id ipsum beatiores, eorumque, qui privatum<note>eorumquae qui p. R<hi rend="sup">1</hi>V eorumquae
p. G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>H</note> otium
negotiis publicis antetulerunt, nominatim<note>nominati GKV<hi rend="sup">1</hi> (- <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) H</note> vita laudatur,<note>Duplex igitur ratio est ... 346, 16 laudatur (<hi rend="italics">sine</hi> 346, 5
cum ... 346, 7 posse) H</note>
nec siletur illud potentissimi regis anapaestum, qui<note><hi rend="italics">Eurip. Iph.
Aul. 16</hi></note>
laudat senem et fortunatum esse dicit, quod inglorius<note>inglorious G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) inglori<figure/>us V</note>
                     <note>ingloriosus K<hi rend="sup">1</hi>R</note>
sit atque ignobilis ad supremum diem perventurus;
</p></div><div type="textpart" n="58" subtype="section"><p>
similiter commemorandis exemplis orbitates quoque
liberum<note>liberorum V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> praedicantur, eorumque,<note>eorum<figure/>quoque K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> qui gravius ferunt,
luctus aliorum exemplis leniuntur. sic perpessio ceterorum facit, ut ea quae acciderint multo minora<note>maiora <hi rend="italics">ex</hi> minora
V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> quam
quanta sint existimata, videantur. ita fit, sensim cogitantibus ut, quantum sit ementita opinio, appareat.
atque hoc idem et Telamo ille declarat: <quote>ego cum genui  <gap reason="omitted"/> 
                     </quote> et Theseus: <quote>futuras mecum commentabar miserias</quote>
                     <note>tum morituros scivi et ei rei
sustuli <hi rend="italics">add.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>, moriturum scivi V<hi rend="sup">3</hi>
                     </note> et Anaxagoras: <quote>sciebam me genuisse mortalem.</quote>
                     <note><hi rend="italics">cf. p. 332, 9 sqq.</hi></note> hi enim omnes diu cogitantes de rebus humanis <pb n="p.347"/>
intellegebant eas nequaquam pro opinione volgi esse
extimescendas.<note>extimescendas KR<hi rend="sup">1</hi> existimescendas R<hi rend="sup">c</hi>G existimiscendas
G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> V</note> et mihi quidem videtur idem fere accidere is qui ante meditantur, quod is quibus medetur
dies, nisi quod ratio<note>ratio<figure/> V ratione GKR (<hi rend="italics">unde in hoc</hi> quae-
dam<hi rend="sup">2?</hi>)</note> quaedam sanat illos, hos ipsa natura intellecto eo quod rem continet, illud<note>illud continet X <hi rend="italics">trp.</hi> B</note> malum, quod
opinatum sit esse maxumum, nequaquam esse tantum,
ut vitam beatam possit evertere.

</p></div><div type="textpart" n="59" subtype="section"><p>hoc igitur efficitur, ut
ex illo necopinato plaga maior sit, non, ut illi putant, ut,
cum duobus pares casus evenerint, is modo aegritudine
adficiatur,<note>aff. KR</note> cui ille necopinato casus evenerit.</p><p>Itaque dicuntur non nulli in maerore, cum de hac
communi hominum condicione audivissent, ea lege esse
nos natos, ut nemo in perpetuum esse posset expers
mali, gravius etiam tulisse. quocirca Carneades, ut video nostrum scribere Antiochum,<note>anthiochum KR</note> reprendere<note>reprehendere KV<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> Chrysippum<note>crysippum X <hi rend="italics">Chr. fr. eth. 487</hi>
                     </note> solebat laudantem Euripideum carmen illud:<note><hi rend="italics">Eurip. Hypsip. fr. 757</hi> (<hi rend="italics">S. Eur. ed. Arn. p. 62</hi>)</note>
                     <quote rend="blockquote"><l>Morta/lis nemo est que/m non<note>non <hi rend="italics">om. X add.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> attinga/t<note>attingit <foreign xml:lang="greek">W</foreign> (attigit K) <hi rend="italics">vix recte, cf. Mue. in
Seyfferti Laelio p. 143</hi>
                           </note> dolor</l><l>Morbu/sque; multis<note>multis <hi rend="italics">Lb.</hi> multi</note> su/nt humandi li/beri,</l><l>Rursu/m creandi, mo/rsque<note>mors quae GK (morsquę) R<hi rend="sup">1</hi>V (s <hi rend="italics">in r.</hi>
                              <hi rend="sup">c</hi>)</note> est finita o/mnibus.</l><l>Quae ge/neri<note>genere X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">3</hi>
                           </note> humano ango/rem nequicquam a/dferunt:<note>adferant V<hi rend="sup">2</hi>
                           </note>
                        </l><l>Redde/nda terrae est te/rra, tum<note><w>tum</w> tam <hi rend="italics">Sey.</hi> nam <hi rend="italics">Küh.</hi>
                           </note> vita o/mnibus</l><l>Mete/nda ut fruges. si/c iubet Nece/ssitas.</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="60" subtype="section"><p>
negabat genus hoc orationis quicquam omnino ad levandam aegritudinem pertinere. id enim ipsum dolendum esse dicebat, quod in tam crudelem necessitatem
incidissemus; nam illam quidem orationem ex commemoratione<note>ex commemoratione V (<hi rend="italics">sed</hi> com <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) K<hi rend="sup">2</hi> ex quo memoratione K<hi rend="sup">1</hi>R</note>
                     <note>ex quo nemo ratione G</note> alienorum malorum ad malivolos consolandos<note><hi rend="italics">cf. Sen. ad Marc. 12, 5</hi></note>
                     <pb n="p.348"/>
 esse accommodatam. Mihi vero longe videtur
secus. nam et necessitas ferendae condicionis humanae quasi cum deo pugnare prohibet<note>quohibet <hi rend="italics">in</hi> cohibet <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">c</hi> cohibet GV<hi rend="sup">1</hi> prohibet V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> admonetque esse
hominem, quae cogitatio magno opere luctum levat,
et enumeratio exemplorum, non ut animum malivolorum oblectet, adfertur, sed ut ille qui maeret ferundum sibi id censeat, quod videat multos moderate et
tranquille tulisse.
</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>