<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3.21-3.40</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3.21-3.40</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1"><div type="textpart" n="3" subtype="book"><div type="textpart" n="21" subtype="section"><p>
poëta ius suum tenuit et dixit audacius)—cadit igitur
in eundem et misereri et invidere.<note>non cadit ... 19 invidere</note> nam qui dolet rebus
alicuius adversis, idem alicuius etiam secundis dolet,<note>olet V <figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1 aut 2</hi> solet GK<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) R<hi rend="sup">1</hi>
(<figure/> dolet <hi rend="italics">m. ant.</hi>)</note>
ut Theophrastus interitum deplorans Callisthenis sodalis sui, rebus Alexandri prosperis angitur, itaque
dicit Callisthenem incidisse in hominem summa potentia summaque fortuna, sed ignarum quem ad modum
rebus secundis uti conveniret. atqui, quem ad modum <pb n="p.328"/>
misericordia aegritudo est ex alterius rebus adversis,
sic invidentia aegritudo est ex alterius rebus secundis.
in quem igitur cadit misereri, in eundem etiam invidere;<note>atqui . . 328, 3 invidere</note> non<note><w>non</w> nunc K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cadit autem invidere in sapientem: ergo
ne misereri quidem. quodsi aegre ferre<note>aegre ferre <foreign xml:lang="greek">s</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note>
                     <note>haec referre X</note> sapiens soleret, misereri etiam soleret. abest ergo a<note>a <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> sapiente aegritudo.
</p></div><div type="textpart" n="22" subtype="section"><p>
</p><p>Haec sic<note>sic R<hi rend="sup">c?</hi> V<hi rend="sup">c</hi> si X</note> dicuntur a Stoicis concludunturque contortius. sed latius aliquando<note>aliquando <hi rend="italics">cf. 323,22</hi> aliquanto
<foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">male, cf. de orat. 1, 133 opt. gen. 23</hi>
                     </note> dicenda sunt et diffusius;
sententiis tamen utendum eorum potissimum, qui<note>qui <hi rend="italics">ex</hi> quā <hi rend="italics">ut
v.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
maxime forti et, ut ita dicam, virili utuntur ratione
atque sententia. nam Peripatetici, familiares nostri,
quibus nihil est uberius, nihil eruditius, nihil gravius,
mediocritates vel perturbationum vel morborum animi
mihi non sane probant. omne enim malum, etiam
mediocre,<note><w>mediocre</w> iocre <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> malum<note>malum <hi rend="italics">Bouh.</hi> magnum
<hi rend="italics">alt.</hi> id <hi rend="italics">om.</hi> H</note> est; nos autem id agimus, ut id in
sapiente nullum sit omnino. nam ut corpus, etiamsi
mediocriter aegrum est, sanum non est, sic in animo
ista mediocritas caret sanitate. itaque praeclare nostri,
ut alia multa, molestiam sollicitudinem angorem propter similitudinem corporum aegrorum aegritudinem<note>aegritudinem <hi rend="italics">cf. Aug. civ. 14,17 ext.</hi>
                     </note>
nominaverunt.

</p></div><div type="textpart" n="23" subtype="section"><p>hoc propemodum verbo Graeci omnem
animi perturbationem appellant; vocant enim <foreign xml:lang="greek">pa/qos</foreign>,<note><foreign xml:lang="greek">Pa</foreign>OOC G<hi rend="sup">1</hi> patos H</note>
id est morbum, quicumque est motus in animo turbidus. nos melius: aegris enim corporibus simillima
animi est aegritudo, at<note>at <hi rend="italics">ex</hi> aut G<hi rend="sup">2</hi> aegrotationes X</note> non similis aegrotationis est
libido, non inmoderata laetitia, quae est voluptas
animi elata et gestiens.<note>genstiens <hi rend="italics">hic et 331, 21 G</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ipse etiam metus non est
morbi admodum similis, quamquam aegritudini<note>aegritudine X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est finitimus, sed proprie, ut aegrotatio in corpore, sic aegritudo
<pb n="p.329"/>
 in animo nomen habet<note>sed... 329,1 nomen habet (nominavet L<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">Non, 443,23</hi>
                     </note> non seiunctum a dolore. doloris huius igitur origo nobis explicanda est, id est causa
efficiens aegritudinem in animo tamquam aegrotationem in corpore. nam ut medici causa morbi<note><w>morbi</w> verborum <hi rend="italics">Non.</hi>
inventa <hi rend="italics">om. Non. del.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> inventa
curationem esse inventam putant,<note>nam ... 5 putant <hi rend="italics">Non. 493,20</hi>
                     </note> sic nos causa aegritudinis reperta medendi<note>repertãedendi G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> repertā
medendi R (<hi rend="sup">-</hi> 
                        <hi rend="italics">postea add.</hi>) reperiemur V</note> facultatem reperiemus.
</p></div><div type="textpart" n="24" subtype="section"><p>
</p><p>Est igitur causa omnis in opinione, nec vero aegritudinis<note><hi rend="italics">St. fr. 3, 385</hi></note> solum, sed etiam reliquarum omnium perturbationum, quae sunt genere quattuor, partibus plures.
nam cum omnis perturbatio sit animi motus vel rationis expers vel rationem aspernans vel rationi non
oboediens, isque motus aut boni aut mali opinione
citetur bifariam, quattuor perturbationes aequaliter
distributae sunt. nam duae sunt ex opinione boni;
quarum altera, voluptas gestiens, id est praeter
modum elata<note>aelata G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> laetitia, opinione praesentis magni alicuius boni, altera, cupiditas, quae recte vel libido
dici potest, quae est inmoderata adpetitio opinati
magni boni rationi non obtemperans,<note><hi rend="italics">post</hi> obtemperans <hi rend="italics">add.</hi> vel <hi rend="italics">cupiditas recte</hi>
vel libido dici potest X <hi rend="italics">quae retinent sec. Dav. edd., in v. 17. 8
verba</hi> cupiditas — potest <hi rend="italics">delentes. sed ut voluptatis sic cupi-
ditatis nomen appositionis locum tenere debebat. de cupiditate
autem praedicandam erat</hi> 'opinione futuri boni turbatur'; <hi rend="italics">quod
cum iam in enuntiato relativo expressum esset, anacoluthon
natum est. ad</hi> boni 17 V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg. adscr.</hi>: et quidem magis
significat nomen libidinis magnitudinem erroris. itaque in ea
cupiditate quae flagrantissima est proprie plerumque nomen
hoc ponitur si omnis appetitio opinati boni haec] ut H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="25" subtype="section"><p>—ergo haec duo
genera, voluptas gestiens et libido, bonorum opinione
turbantur, ut<note>ut <hi rend="italics">in at corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> duo reliqua, metus et<note>et <hi rend="italics">om.</hi> H<foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                     </note> aegritudo, malorum. nam et metus<note>est <hi rend="italics">post</hi> metus <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">non
male.</hi>
                     </note> opinio magni mali inpendentis<note>inpendentes G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> et aegritudo est opinio magni mali praesentis,
et quidem recens opinio talis mali, ut in eo rectum<note>recte H</note> 
                     <pb n="p.330"/>
videatur esse angi, id autem est, ut<note>ut <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>dolore V</note> is qui doleat
oportere opinetur se dolere. his autem perturbationibus, quas in<note><w>quas in</w> quasi in GKH</note>
                     <note>quas<figure/>in R</note> vitam<note>vitam <hi rend="italics">Lb.</hi> vita (<hi rend="italics">cf. off. 3,34</hi>) homini H</note> hominum stultitia quasi quasdam
Furias inmittit atque incitat,<note>, 3 omne ... 330, 4 incitat H</note> omnibus viribus atque
opibus repugnandum est, si volumus hoc, quod datum
est vitae, tranquille placideque traducere.</p><p>Sed cetera alias; nunc aegritudinem, si possumus, depellamus. id enim sit<note>sit (si<figure/> V<hi rend="sup">1</hi>)] est <hi rend="italics">Bouh.
sed cf. fin. 4,25</hi>
                     </note> propositum, quandoquidem eam
tu videri tibi in sapientem cadere dixisti, quod ego nullo modo existimo; taetra enim res est, misera, detestabilis, omni<note>omne GRV (<hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> contentione, velis, ut ita dicam, remisque
fugienda.

</p></div><div type="textpart" n="26" subtype="section"><p>qualis enim tibi ille videtur
<quote rend="blockquote"><l>Ta/ntalo progna/tus, Pelope na/tus, qui quondam a/<note><hi rend="italics">Enn. Thy.
sc. 357</hi></note> socru<note>socru <hi rend="italics">Bentl. coll. Non. 223, 30 al.</hi> socero</note>
                        </l><l>Oe/nomao rege Hi/ppodameam<note>hippodamiam R<hi rend="sup">2</hi>
                           </note> ra/ptis nanctus<note>nactus KR<hi rend="sup">c</hi> nactust <hi rend="italics">Bentl. sed haec ab ipso
Thyeste proferri videri Va. monet</hi>
                           </note> nu/ptiis—?</l></quote>
Iovis iste quidem pronepos.<note>Iovis ... pronepos <hi rend="italics">poe-
tae trib. Bentl.</hi>
                     </note> tamne ergo abiectus tamque fractus?
<quote><l part="I">Noli/te</l></quote> inquit <quote rend="blockquote"><l part="F">hospite/s ad me adi/re, ilico<note>illic oG<hi rend="sup">1</hi>KV<hi rend="sup">1</hi> (l <hi rend="italics">exp.</hi>
                              <hi rend="sup">2</hi>)</note> i/stic,<note><hi rend="italics">Enn. Thy.349</hi></note>
                           <note><w>istic</w> istinc <hi rend="italics">vel</hi> isti <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                              <hi rend="italics">sed cf. Plaut. Mere. 912</hi>
                           </note>
                        </l><l>Ne co/ntagio/ mea boni/s umbrave o/bsit.</l><l>Tanta<note><hi rend="italics">ante</hi> tanta <hi rend="italics">ins.</hi> meo <hi rend="italics">Bentl.</hi> stetis <hi rend="italics">La.</hi>
                           </note> vis sce/leris in co/rpore hae/ret.</l></quote>
tu te,<note><w>tu te</w> tune R<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Thyesta, damnabis orbabisque luce propter vim
sceleris alieni? quid? illum filium Solis nonne patris
ipsius luce indignum putas?
<quote rend="blockquote"><l>Refu/gere oculi, co/rpus macie exta/buit,<note><hi rend="italics">Trag. inc. 189</hi></note>
                           <note>extabunt R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>G<hi rend="sup">2</hi> extabant G<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l><l>Lacrimae/ peredere u/more<note>umorem RV<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">c</hi> humo-rem GV<hi rend="sup">2</hi>K<hi rend="sup">2</hi> utmorem K<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> exangui/s genas, <pb n="p.331"/>
                        </l><l>Situm i/nter oris<note>situm inter oris <hi rend="italics">La. ad Lucr. 2,118</hi> situ nitoris GKRV<hi rend="sup">1</hi>
situ nitoris <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2?</hi> 
                              <hi rend="italics">praeterea</hi> nidoris V<hi rend="sup">rec</hi> 
                              <hi rend="italics">ut v.</hi> situ nigroris
<hi rend="italics">Va. op. ac. 1, 56 al. alii</hi>
                           </note> bárba paedore<note>pedore <hi rend="italics">hic X</hi> (<hi rend="italics">cf.p. 348, 25</hi>)</note> hórrida atque<note>atque (adque <hi rend="italics">G</hi>
                              <hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">del. Bothe sed cf. La. ad Lucr. 2,118</hi>
                           </note>
                        </l><l>Intónsa infuscat péctus inluvié<note>inluviae GK (ill.) R<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> scabrum.</l></quote>
haec mala, o stultissime Aeeta,<note>aeota G eota KRV<hi rend="sup">1</hi> (aeota V<hi rend="sup">2</hi>)</note> ipse tibi addidisti;
non inerant in is quae tibi casus invexerat, et quidem inveterato malo, cum tumor animi resedisset—est
autem aegritudo, ut docebo, in opinione mali recentis<note>est etiam aegr.... 6 recentis H</note>
                     <note>recenti <hi rend="italics">Ba. sed cf. 5</hi> inveterate, <hi rend="italics">p. 355, 8, Rabbow, Antike Schr. über
Seelenheilung S. 153</hi>
                     </note>—; sed maeres videlicet regni desiderio, non filiae.
illam enim oderas, et iure fortasse; regno non aequo
animo carebas. est autem inpudens<note>impud. GKR <hi rend="italics">e corr.</hi>
                     </note> luctus maerore se<note>sed G</note>
conficientis, quod imperare non liceat liberis.

</p></div><div type="textpart" n="27" subtype="section"><p>Dionysius<note>dionisius KRV</note> quidem tyrannus Syracusis expulsus Corinthi pueros docebat: usque eo imperio carere non poterat. Tarquinio vero quid impudentius, qui bellum gereret cum
is qui eius non tulerant<note>tullerant G<hi rend="sup">1</hi> tulerat V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> superbiam? is cum restitui
in regnum nec Veientium<note>vegentium KR1 ien-
tium <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> nec Latinorum<note>latiorum X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> armis potuisset, Cumas contulisse se dicitur inque ea urbe
senio et aegritudine esse confectus. Hoc tu igitur
censes sapienti accidere posse, ut aegritudine opprimatur, id est miseria? nam cum omnis perturbatio miseria est, tum carnificina est aegritudo. habet ardorem
libido, levitatem laetitia gestiens, humilitatem metus,
sed aegritudo maiora quaedam, tabem cruciatum adflictationem foeditatem, lacerat exest animum planeque conficit. hanc nisi exuimus sic ut abiciamus, miseria
carere non possumus.
</p></div><div type="textpart" n="28" subtype="section"><p>
</p><p>Atque hoc quidem perspicuum est, tum<note>tum <hi rend="italics">add.</hi>G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> aegritudinem existere, cum quid ita visum sit, ut magnum quoddam
<pb n="p.332"/>
 malum adesse et urgere videatur. Epicuro autem
placet opinionem mali aegritudinem esse<note>ea <hi rend="italics">ante</hi> esse <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> natura,<note>esse, ea natura <hi rend="italics">Usen. Ep. fr. 444</hi> (<hi rend="italics">sed
cf. 334,14</hi> necesse esse eqs.) ex opinione <hi rend="italics">pro</hi> opinionem <hi rend="italics">Sey.</hi>
efficere <hi rend="italics">pro</hi> esse <hi rend="italics">Bai. cf. quae dixi Herm. XLI 323</hi>
                     </note> ut,
quicumque intueatur in aliquod maius malum, si id
sibi accidisse opinetur, sit continuo in aegritudine.<note>aegritudinem X</note> Cyrenaici non omni malo<note><w>malo</w> modo R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aegritudinem<note>aegritudine GK<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> effici censent, sed
insperato et necopinato malo. est id quidem non mediocre ad aegritudinem augendam: videntur enim omnia repentina graviora. ex hoc et illa iure laudantur:
<quote rend="blockquote"><l>E/go cum genui, tu/m morituros<note>moriturum <hi rend="italics">et</hi> huic rei <hi rend="italics">Sen. ad Pol. 11, 2</hi>
                           </note> sci/vi et ei rei<note><hi rend="italics">Enn. Telam. sc. 312. cf. Hier. epist. 60, 5</hi></note> su/stuli.</l><l>Prae/terea<note><w>praeterea</w> ae <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> ad Troia/m cum misi ob de/fendendam Grae/ciam,</l><l>Sci/bam<note>scibam <hi rend="italics">Fronto p. 217</hi> sciebam</note> me in morti/ferum bellum, no/n in epulas mi/ttere.</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="29" subtype="section"><p>
haec igitur praemeditatio futurorum malorum lenit
eorum adventum, quae venientia longe ante videris.
itaque apud Euripiden a Theseo dicta laudantur; licet<note><hi rend="italics">Eurip. fr. 964</hi> euripidĕ K
thesseo GKR<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
enim, ut saepe facimus, in Latinum illa convertere:
<quote rend="blockquote"><l>Nam qui hae/c audita a do/cto meminisse/m viro,</l><l>Futu/ras mecum co/mmentabar mi/serias:</l><l>Aut mo/rtem acerbam aut<note><hi rend="italics">alt.</hi> aut <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> exilii X</note> e/xili maesta/m fugam</l><l>Aut se/mper aliquam mo/lem meditaba/r mali,</l><l>Ut, si/ qua invecta di/ritas casu/ foret,</l><l>Ne me i/nparatum cu/ra lacerare/t repens.<note>lacerare trepens G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="30" subtype="section"><p>
quod autem Theseus a docto se audisse dicit, id de
se ipso<note>de ipso K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">ex</hi> dese ipse) V<hi rend="sup">1</hi> (se <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">Anax. A 33</hi>
                     </note> loquitur Euripides. fuerat enim auditor Anaxagorae, quem ferunt nuntiata morte filii dixisse: <quote>sciebam me genuisse mortalem.</quote> quae vox declarat is esse <pb n="p.333"/>
haec acerba, quibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala putentur, sint
inprovisa graviora. itaque quamquam non haec una
res efficit maximam aegritudinem, tamen, quoniam
multum potest provisio animi et praeparatio ad minuendum dolorem, sint semper omnia homini humana
meditata. et<note>et <hi rend="italics">ex</hi> e V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> nimirum haec est illa praestans et divina
sapientia, et perceptas penitus et pertractatas res
humanas habere, nihil admirari,<note>ammirari GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> cum acciderit, nihil,
ante quam evenerit, non evenire posse arbitrari.
<quote rend="blockquote"><l>Quam ob rem o/mnis, cum secu/ndae res sunt ma/xume, tum ma/xume<note>tum maxume <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                           </note>
                           <note>maxime <hi rend="italics">alt. loco GRV</hi> 
                              <hi rend="italics">bis</hi> H</note>
                        </l><l>Medita/ri secum opo/rtet, quo pacto a/dversam<note>adversum KRH</note> aerumna/m ferant.<note>fuerant H ferat K<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l><l>Peri/cla,<note>pericula X</note> damna pe/regre rediens se/mper secum co/gitet,<note>pericla damna exilia peregre rediens semper cogitet <hi rend="italics">Ter.
codd.</hi>
                           </note>
                        </l><l>Aut fi/li<note>filii p. X</note> peccatum au/t uxoris mo/rtem aut morbum fi/liae,</l><l>Commu/nia esse haec, ne/ quid horum umquam a/ccidat animo/ novum;<note>c. e. haec, fieri posse, ut ne quid
animo sit novom <hi rend="italics">Ter.</hi>
                           </note>
                        </l><l>Quicqui/d praeter<note><w>praeter</w> propter K</note> spem eve/niat, omne id de/putare esse i/n lucro.<note>ergo .. 22 lucro H</note>
                           <note>... 22 <hi rend="italics">Ter. Phormio
241–6</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
ergo hoc<note>hoc <hi rend="italics">ex</hi>
haec G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Terentius a philosophia sumptum cum tam
commode dixerit, nos, e quorum fontibus id haustum
est, non et dicemus hoc melius et constantius sentiemus?

</p></div><div type="textpart" n="31" subtype="section"><p>hic est enim ille voltus semper idem, quem dicitur Xanthippe praedicare solita in<note>et in G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> viro suo fuisse Socrate:<note>socrate V<hi rend="sup">2</hi>B <hi rend="italics">e corr.</hi> M socratem
KRV<hi rend="sup">1</hi> socratam G (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">del. Ba. def. Va. opp. 2 p. 130</hi>
                     </note>
                     <pb n="p.334"/>
 eodem semper se vidisse exeuntem<note>et <hi rend="italics">ante</hi> exeuntem <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> illum domo
et revertentem. Nec vero ea frons erat, quae M. Crassi<note>quem crassi V<hi rend="sup">1</hi> que crassi
G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
illius veteris, quem semel ait in omni vita risisse<note>riesisse R<hi rend="sup">1</hi> risisse, <hi rend="italics">sed prius</hi> i <hi rend="italics">in r.</hi> GV <hi rend="italics">Luc. fr. 1300</hi>
                     </note> Lucilius, sed tranquilla et serena; sic enim accepimus.
iure autem erat semper idem voltus, cum mentis, a
qua is fingitur, nulla fieret<note>fieret R (<figure/> R<hi rend="sup">c?</hi>) fieret<figure/> V (t <hi rend="italics">a m. 2</hi>) fieri G<hi rend="sup">1</hi>K</note> mutatio. quare accipio
equidem<note>quidem G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> a Cyrenaicis haec arma contra casus et eventus, quibus eorum advenientes impetus diuturna praemeditatione frangantur,<note>frangatur R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> simulque iudico malum illud
opinionis esse, non naturae; si enim in re esset,<note>esset <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">We.</hi> essent</note> cur
fierent provisa leviora?
</p></div><div type="textpart" n="32" subtype="section"><p>
</p><p>Sed est, isdem de rebus quod dici possit subtilius,
si prius Epicuri sententiam viderimus. qui censet<note><hi rend="italics">Epic. fr. 444</hi></note>
necesse esse omnis in aegritudine esse, qui se in malis
esse arbitrentur, sive illa ante provisa et expectata
sint sive inveteraverint. nam neque vetustate minui
mala nec fieri praemeditata leviora, stultamque etiam
esse meditationem futuri mali aut fortasse ne futuri
quidem: satis esse odiosum malum omne, cum venisset;<note>cum venisset <hi rend="italics">ex</hi> conv. K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> qui autem semper cogitavisset accidere posse
aliquid adversi, ei fieri illud sempiternum malum; si
vero ne futurum quidem sit,<note>sit <hi rend="italics">ex</hi> si V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> frustra suscipi miseriam
voluntariam;<note>voluntariam <hi rend="italics">add.</hi> GR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">in fine pag.</hi>
                     </note> ita semper angi aut accipiendo aut cogitando malo.

</p></div><div type="textpart" n="33" subtype="section"><p>Levationem autem aegritudinis in duabus
rebus ponit, avocatione a cogitanda molestia et revocatione<note>revocationem GKV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ad contemplandas voluptates. parere<note>pareri GR<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> enim
censet animum rationi posse et, quo illa ducat, sequi.
vetat igitur ratio intueri molestias, abstrahit ab acerbis
<pb n="p.335"/>
 cogitationibus, hebetem<note>habetem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aciem ad miserias contemplandas facit;<note>facit <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">ante</hi> aciem <hi rend="italics">We. ft. rectius
cf.</hi> docere <hi rend="italics">220,13 sed cf. off. 1, 12 extr. al.</hi>) <hi rend="italics">om. cett.</hi>
                     </note> a quibus cum cecinit<note>cecidit X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">2</foreign>
                     </note> receptui, inpellit<note>receptuimpellit VHK<hi rend="sup">c</hi> (receptaimp. K<hi rend="sup">1</hi>)G<hi rend="sup">2</hi> (receptum pellit<hi rend="sup">1</hi>)
receptū impellit R</note> rursum et incitat ad conspiciendas totaque
mente contrectandas<note>contractandas K (<hi rend="italics">ex</hi> -tes<hi rend="sup">1</hi>) H</note> varias voluptates,<note>vetat... 335, 4 voluptates H</note> quibus ille et
praeteritarum memoria et spe consequentium sapientis vitam refertam putat.<note>refert amputat G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Haec nostro more nos diximus, Epicurii<note>epicurei R<hi rend="sup">c</hi>K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dicunt suo; sed quae<note>quae <hi rend="italics">ex</hi> qui V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dicant, videamus,
quo modo, neglegamus.
</p></div><div type="textpart" n="34" subtype="section"><p>
</p><p>Principio male reprehendunt praemeditationem rerum futurarum. nihil est enim quod tam optundat<note>optundat V (at <hi rend="italics">in r.</hi>) R<hi rend="sup">c</hi> optundet GR<hi rend="sup">1</hi> obtundet HK<hi rend="sup">1</hi> (-at<hi rend="sup">2</hi>)</note> elevetque aegritudinem quam perpetua in omni vita cogitatio nihil esse quod non accidere possit, quam meditatio condicionis<note>conditionis X</note> humanae, quam vitae lex commentatioque parendi, quae non hoc adfert, ut semper
maereamus, sed ut numquam. neque enim, qui rerum
naturam, qui vitae varietatem, qui inbecillitatem<note>imb. KR<hi rend="sup">c</hi>H</note> generis humani cogitat, maeret, cum haec cogitat, sed
tum vel<note>vel <hi rend="italics">om.</hi> H</note> maxime sapientiae fungitur munere: utrumque enim consequitur, ut et considerandis rebus humanis proprio<note><hi rend="italics">ad</hi> proprio <hi rend="italics">in mg. adscr.</hi> non V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> philosophiae fruatur<note><w>fruatur</w> fungatur <hi rend="italics">Man.</hi> (<hi rend="italics">sed</hi>
phil. off. <hi rend="italics">est 'id quod homini praestare potest ac debet philo-
sophia'</hi>)</note> officio et adversis
casibus triplici consolatione sanetur,<note>sanentur X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> primum quod
<add>nihil ei accidit nisi quod</add> posse accidere diu cogitaverit,<note><hi rend="italics">suppl. Po.</hi> cogitavit <hi rend="italics">pro</hi> -erit <hi rend="italics">Dav.</hi>
                     </note> quae cogitatio una maxime molestias omnis
extenuat et diluit, deinde quod humana humane<note><w>humana humane</w> humane KV<hi rend="sup">1</hi> (hu-
mana <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) H humana G human<figure/>e R (<hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) <hi rend="italics">cf. Ps. Plut. cons.
ad Ap. 118 c</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">fe/rein ta\ a)nqrw/pina a)nqrwpi/nws</foreign>
                     </note> ferenda intellegit, postremo quod videt malum nullum <pb n="p.336"/>
esse nisi culpam, culpam autem nullam esse, cum id,
quod ab homine non potuerit praestari,<note><w>praestari</w> vel praecaveri R<hi rend="sup">vet</hi> 
                        <hi rend="italics">sed cf.</hi> (<hi rend="italics">etiam ad ea quae
hic antecedunt</hi>) <hi rend="italics">epist. 6,1, 4</hi> (<hi rend="italics">et 9,16,5</hi>)</note> evenerit.<note>nihil ... 336,2 evenerit H</note>
                  </p></div><div type="textpart" n="35" subtype="section"><p>
</p><p>Nam revocatio<note>avocatio V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> illa, quam adfert,<note>adfret G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cum a contuendis
nos malis avocat, nulla est. non est enim in nostra
potestate fodicantibus is<note>his <foreign xml:lang="greek">W</foreign> eis <hi rend="italics">Non.</hi>
opinemur] -mur <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> -ur <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note> rebus, quas malas esse opinemur, dissimulatio vel oblivio:<note>on... 6 oblivio <hi rend="italics">Non. 66, 15</hi>
                     </note> lacerant, vexant, stimulos admovent, ignis adhibent, respirare non sinunt,
et tu oblivisci iubes, quod contra naturam est, qui,
<add>quod</add> a natura<note><hi rend="italics">add. Tr.</hi> quia natura X</note> datum est, auxilium extorqueas inveterati doloris? est enim tarda illa quidem<note>quidam V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> medicina,
sed tamen magna, quam adfert longinquitas et dies.
Iubes me bona cogitare, oblivisci malorum. diceres
aliquid, et magno quidem philosopho dignum, si ea
bona esse sentires, quae essent homine dignissima.
Pythagoras mihi si diceret aut Socrates aut Plato:
</p></div><div type="textpart" n="36" subtype="section"><p><quote>quid iaces aut quid maeres aut cur succumbis cedisque fortunae?

quae<note>quae <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> pervellere te forsitan potuerit et
pungere, non potuit certe vires frangere. magna vis
est in virtutibus; eas excita, si forte dormiunt. iam
tibi aderit princeps fortitudo, quae te animo tanto
esse coget, ut omnia, quae possint homini evenire,
contemnas et pro nihilo putes. aderit temperantia,
quae est eadem moderatio, a me quidem paulo ante
appellata frugalitas, quae te turpiter et nequiter facere
nihil patietur.<note>patiatur X (<hi rend="italics">cf.</hi> coget 21 dicet 28)</note> quid est autem nequius aut turpius
ecfeminato<note>eff. G<hi rend="sup">1</hi> e <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>
                        </note> viro? ne iustitia quidem sinet te ista
facere, cui minimum esse videtur in hac causa loci;<note>loqui X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c?</hi>
                        </note>
quae tamen ita dicet dupliciter esse te iniustum, cum
et alienum adpetas,<note>appetas V<hi rend="sup">2</hi>
                        </note> qui mortalis natus condicionem<note>conditionem GKV</note>
postules inmortalium et graviter feras te, quod utendum
<pb n="p.337"/>
 acceperis, reddidisse.</quote></p></div><div type="textpart" n="37" subtype="section"><p><quote>prudentiae vero quid<note>quod R<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> respondebis docenti virtutem sese esse contentam, quo
modo ad bene vivendum, sic etiam ad beate? quae
si extrinsecus religata pendeat et non et oriatur<note>et <hi rend="italics">ante</hi> oriatur <hi rend="italics">om.</hi> KR</note> a se
et rursus ad se revertatur et omnia sua complexa
nihil quaerat aliunde, non intellego, cur aut verbis
tam vehementer ornanda aut re tantopere expetenda
videatur</quote>—ad haec bona me<note>me V (<hi rend="italics">eras.</hi> si)</note> si revocas, Epicure,
pareo, sequor, utor te ipso duce, obliviscor etiam malorum, ut iubes, eoque facilius, quod ea ne in malis
quidem ponenda censeo. sed traducis cogitationes
meas ad voluptates. quas? corporis, credo, aut quae
propter corpus vel recordatione vel spe cogitentur.
num quid est aliud? rectene interpretor<note>interprecor K<hi rend="sup">1</hi>V</note> sententiam
tuam? solent enim isti negare nos intellegere, quid
dicat Epicurus.

</p></div><div type="textpart" n="38" subtype="section"><p>hoc dicit, et hoc ille acriculus<note>agriculus X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> me audiente Athenis senex Zeno, istorum acutissimus, contendere et magna voce dicere solebat: eum esse<note><hi rend="italics">Epic. fr. 446</hi></note> beatum, qui praesentibus voluptatibus frueretur confideretque se fruiturum aut in omni aut in magna parte
vitae dolore non interveniente, aut si interveniret, si
summus foret, futurum brevem, sin productior, plus
habiturum iucundi quam mali; haec cogitantem fore
beatum, praesertim cum<note>cum <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> si <foreign xml:lang="greek">s</foreign>R<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">ft. rectius, sed cf. fin. 1, 41</hi> ad ea
cum accedit) <hi rend="italics">om.</hi> X</note> et ante perceptis bonis contentus esset <add>et</add> nec mortem nec deos extimesceret.<note><hi rend="italics">add. Hei.</hi></note>
habes formam Epicuri vitae beatae verbis Zenonis expressam, nihil ut possit negari.
</p><p>Quid ergo?

</p></div><div type="textpart" n="39" subtype="section"><p>huiusne vitae propositio et cogitatio
aut Thyestem levare poterit aut Aeetam,<note>aetam X (<hi rend="italics">ex</hi> aetem
K<hi rend="sup">1</hi>) oetam K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c?</hi> 
                        <hi rend="italics">cf. p. 331,3</hi>
                     </note> de quo paulo
ante dixi, aut Telamonem pulsum patria exulantem
atque egentem? in quo haec admiratio fiebat: <pb n="p.338"/>
                     <quote rend="blockquote"><l>Hi/cine<note>hicine BR<hi rend="sup">2</hi> haecine X</note> est ille Te/lamon,<note>Telamo <hi rend="italics">Turn. sed cf.
Str. p. 64</hi>
                           </note> modo quem glo/ria ad caelum e/xtulit,</l><l>Quem a/spectabant, cui/us ob os Grai<note>Graii <foreign xml:lang="greek">s</foreign> Graj <hi rend="italics">La. Lucr. 3, 374. cf. epist. 9, 26</hi>
                           </note> o/ra obverteba/nt sua?<note><hi rend="italics">Trag. inc. 93</hi></note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="40" subtype="section"><p>
quodsi cui, ut ait idem, <quote>simul animus cum re concidit<note>animus rem condidit X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                           <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                        </note>
                     </quote>, a gravibus illis antiquis philosophis petenda
medicina est, non<note>est<figure/>non V</note>
                     <note>est si non X</note> ab his voluptariis. quam enim isti
bonorum copiam dicunt? fac sane esse summum bonum non dolere—quamquam id non vocatur voluptas, sed non necesse est nunc omnia—: idne est, quo
traducti luctum levemus? sit sane summum malum
dolere:<note>dolore <hi rend="italics">in</hi> dolere <hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> in eo igitur qui non est, si malo careat, continuone fruitur summo bono?

</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>