<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3.14-3.33</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3.14-3.33</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1"><div type="textpart" n="3" subtype="book"><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p/><p>Qui fortis est, idem est fidens (quoniam confidens<note>sqq. <hi rend="italics">St. fr. 3, 570</hi>
                     </note>
mala consuetudine loquendi<note>loquendum <hi rend="italics">Non. L</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in vitio ponitur, ductum
verbum a<note>a <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> confidendo, quod laudis<note>in <hi rend="italics">ante</hi> laudis <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> est). qui autem est
fidens, is profecto non extimescit; discrepat enim a
timendo<note>qui... 4 a timendo fidens (fidere <hi rend="italics">Quich.</hi>)
<hi rend="italics">Non. 443, 9</hi>
                     </note> confidere.<note>confidens <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> atqui,<note>atqui R<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">cf. We.</hi>) atque</note> in quem cadit aegritudo, in
eundem timor; quarum enim rerum praesentia sumus
in aegritudine, easdem inpendentes et venientes<note>inpendentis..venientis <hi rend="italics">e corr.</hi> V<hi rend="sup"> aut 2</hi>
                     </note> timemus. ita fit ut fortitudini aegritudo repugnet.<note>ita. ... repugnet <hi rend="italics">del.
Hei.</hi>
                     </note> veri
simile est igitur, in quem cadat<note>cadit G</note> aegritudo, cadere in
eundem<note><w>eundem</w> eum <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> timorem et infractionem<note>infractionem V (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>)</note> quidem<note><w>quidem</w> quandam <hi rend="italics">ut v. in mg.</hi> R<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> animi<note>in quem... 10 animi <hi rend="italics">Non. 122,28</hi>
                     </note> et demissionem.<note>demisionem GKR<hi rend="sup">1</hi> dimis<figure/>ionem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quae in quem cadunt, in eundem cadit, ut
serviat, ut victum, si quando,<note><w>si quando</w> aliquando (ali <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) V</note> se esse fateatur. quae
qui recipit, recipiat idem necesse est timiditatem et
ignaviam. non cadunt autem haec in virum fortem:
igitur ne aegritudo quidem. at nemo sapiens nisi fortis:
non cadet<note>cadit V<hi rend="sup">2</hi>H cadat K</note> ergo in sapientem aegritudo.

</p></div><div type="textpart" n="15" subtype="section"><p>Praeterea necesse est, qui fortis sit, eundem esse magni animi;<note>qui magni animi BK<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X qui autem magni animi V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">ft. rec-
tius cf. 326,11 Str. Phil. 49 p. 60</hi>)</note> qui
magni animi sit, invictum; qui invictus sit, eum<note>eum <hi rend="italics">om.</hi> H</note> res
humanas despicere atque infra se positas arbitrari. despicere autem nemo potest eas res,<note>eas res nemo potest H</note> propter quas aegritudine adfici potest;<note><hi rend="italics">post</hi> potest <hi rend="italics">add.</hi> nisi fortis V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ex quo efficitur fortem virum aegritudine numquam adfici. omnes autem sapientes fortes:
non cadit igitur in sapientem aegritudo. Et quem ad
modum oculus conturbatus<note>turbatus H</note> non est probe adfectus ad
suum munus fungendum,<note>fugendum K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> et reliquae partes totumve
corpus statu cum est motum, deest officio suo et muneri,
<pb n="p.325"/>
 sic conturbatus<note>siconturbatus G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> adxequendum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> animus non est aptus ad exequendum<note>ad ex seq. G</note> munus suum. munus autem animi est ratione bene
uti; et sapientis animus ita semper adfectus est, ut
ratione optime utatur; numquam igitur est perturbatus.
at<note>ad G<hi rend="sup">1</hi> (14 G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>)</note> aegritudo perturbatio est animi: semper igitur ea
sapiens vacabit.<note>primo iam si  <gap reason="omitted"/> 325, 6 vacabit H</note>
                  </p></div><div type="textpart" n="16" subtype="section"><p>
</p><p>Veri etiam simile illud<note>illi G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est, qui sit temperans—
quem Graeci <foreign xml:lang="greek">sw/frona</foreign> appellant eamque virtutem
<foreign xml:lang="greek">swfrosu/nhn</foreign> vocant, quam soleo equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, non numquam etiam modestiam; sed haud<note>-d haut <hi rend="italics">in r.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> scio an recte ea
virtus frugalitas appellari possit, quod angustius apud
Graecos valet, qui frugi homines <foreign xml:lang="greek">xrhsi/mous</foreign> appellant,
id est tantum modo utilis; at illud est latius; omnis
enim abstinentia, omnis innocentia (quae apud Graecos usitatum nomen nullum habet, sed habere potest<note>potest <hi rend="italics">om.</hi> H</note>
                     <foreign xml:lang="greek">a)bla/beian</foreign>;<note><foreign xml:lang="greek">a</foreign>B<foreign xml:lang="greek">La</foreign>BEl <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> AB<foreign xml:lang="greek">D</foreign>AB<foreign xml:lang="greek">e</foreign>lAN <hi rend="italics">fere</hi> K<hi rend="sup">1</hi>RG<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">in litt.
evan. aut eras.</hi>) abdabeian H <foreign xml:lang="greek">a</foreign>B<foreign xml:lang="greek">La</foreign>BEl<foreign xml:lang="greek">a</foreign>N V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nam est innocentia adfectio<note>affectio KRH</note> talis animi<note><hi rend="italics">sed praeter</hi><foreign xml:lang="greek">a</foreign>N <hi rend="italics">in r.</hi></note>
quae noceat nemini)—reliquas etiam<note>etiam <hi rend="italics">om.</hi> H</note> virtutes frugalitas continet.<note>omnis abst.... 19 continet</note> quae nisi tanta esset, et si is angustiis,
quibus plerique putant, teneretur, numquam esset L.
Pisonis cognomen tanto opere laudatum.

</p></div><div type="textpart" n="17" subtype="section"><p>sed quia, nec
qui propter metum praesidium reliquit,<note>relinquit (-id G<hi rend="sup">1</hi>)
X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1 aut 2</hi>
                     </note> quod est ignaviae, nec qui propter avaritiam clam depositum<note>depositi G</note> non
reddidit, quod est iniustitiae, nec qui propter temeritatem male rem gessit, quod est stultitiae, frugi appellari solet, eo tris virtutes, fortitudinem iustitiam prudentiam, frugalitas complexa est (etsi hoc quidem
commune est virtutum; omnes<note>omnis X</note> enim inter se nexae <pb n="p.326"/>
et iugatae sunt<note>hoc quidem est commu-
ne ... 326, 1 sunt (<hi rend="italics">sine</hi> nexae et) <hi rend="italics">Non. 47, 7</hi>
                     </note>): reliqua igitur et quarta virtus sit<note><w>sit</w> ut sit X <hi rend="italics">sed</hi> ut <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> reliqua igitur est, quarta v. ut
sit, ipsa fr. <hi rend="italics">Mdv.</hi>
                     </note> ipsa
frugalitas. eius enim videtur esse proprium motus animi adpetentis regere et sedare semperque<note>semper quae X <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> adversantem<note>aversantem X
<hi rend="italics">corr.</hi> VCR<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
libidini moderatam in omni re servare constantiam. cui
contrarium vitium nequitia dicitur.

</p></div><div type="textpart" n="18" subtype="section"><p>frugalitas, ut opinor, a fruge, qua nihil melius e<note><add>est</add> e <hi rend="italics">We.</hi>
                     </note> terra, nequitia ab eo
(etsi erit hoc fortasse durius, sed temptemus: lusisse<note>lu<figure/>sisse V (l <hi rend="italics">m.</hi>
                        <hi rend="sup">2?</hi>) iusisse R<hi rend="sup">1</hi>
iussisse GKR<hi rend="sup">2</hi>H</note>
putemur,<note>putatos V (ato <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">ut v.; voluitne</hi>
putato ?) nil GR<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">totum verbum del.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>)</note> si nihil sit) ab eo, quod nequicquam est in
tali homine, ex quo idem <quote>nihili</quote>
                     <note><hi rend="italics">St. fr. 3, 570</hi> nihili
V<hi rend="sup">2</hi> nihil<figure/>dic. G (<hi rend="italics">2 litt. erasae</hi>) nihil KRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> dicitur.—qui sit frugi
igitur vel, si mavis, moderatus et temperans, eum
necesse est esse<note>esse <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> constantem; qui autem constans, quietum; qui quietus, perturbatione omni vacuum, ergo
etiam aegritudine. et sunt illa sapientis:<note>sed ... 326, 13 sapientis H</note> aberit igitur
a sapiente aegritudo.</p><p>Itaque non inscite Heracleotes Dionysius<note><hi rend="italics">St. fr. 1, 434</hi> dyonisius KR dioni<figure/>ius V</note> ad ea disputat, quae apud Homerum Achilles queritur hoc, ut
opinor, modo:
<quote rend="blockquote"><l>Corque meum penitus turgescit tristibus iris,<note><hi rend="italics">I 646</hi></note>
                        </l><l>Cum decore atque omni me orbatum laude recordor.</l></quote>
num manus adfecta recte est, cum in tumore est, aut
num aliud quodpiam<note>aliud quodpiam <hi rend="italics">Turn. ex</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> aliquod (<hi rend="italics">ex</hi> aliquid K<hi rend="sup">1</hi>) quippiam X alia
quippiam H</note> membrum tumidum ac turgidum
non vitiose se habet?

</p></div><div type="textpart" n="19" subtype="section"><p>sic igitur inflatus et tumens
animus in vitio est. sapientis autem animus semper
vacat vitio, numquam turgescit, numquam tumet; at
irati<note>irati V e <hi rend="italics">corr.</hi> iratus X <hi rend="italics">cf. 23</hi> sapientis</note> animus eius modi est: numquam igitur sapiens
irascitur. nam si irascitur, etiam concupiscit; proprium <pb n="p.327"/>
est enim irati cupere, a quo laesus videatur, ei quam
maxumum dolorem inurere. qui autem id concupierit,
eum necesse est, si id<note><w>si id</w> sit G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> consecutus sit, magno opere<note>magnopere K H (magno opere R)</note>
laetari. ex quo fit, ut alieno malo gaudeat; quod
quoniam non cadit in sapientem, ne ut irascatur quidem cadit.<note>sapientis... 24 timet (<hi rend="italics">pro</hi> tumet) 21 num ... 23 est 24
at... 327, 6 cadit (<hi rend="italics">hoc ordine</hi>) H</note> sin<note>sin, <hi rend="italics">non</hi>
si (<hi rend="italics">ut dicit Ha.</hi>) R</note> autem caderet in sapientem aegritudo,
caderet etiam iracundia; qua quoniam vacat, aegritudine etiam vacabit.

</p></div><div type="textpart" n="20" subtype="section"><p>Etenim si sapiens in aegritudinem<note><w>aegritudinem</w> -ne G</note> incidere posset,<note>posset <hi rend="italics">semel</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> posset etiam in misericordiam,
posset in invidentiam (non dixi <quote>invidiam</quote>, quae tum<note><w>tum (cum G)</w>
etiam <hi rend="italics">Bouh., alii aliter, Ciceronem corrigentes</hi>
                     </note>
est, cum invidetur; ab invidendo autem invidentia
recte dici potest, ut effugiamus<note>ut et fug. <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> ambiguum nomen invidiae.<note>posset (posse <hi rend="italics">codd.</hi>)
etiam... 12 invidiae <hi rend="italics">Non. 443,15</hi> (10 in invidiam. non dixi
in invidentia 11 invidia)</note> quod verbum ductum<note>dictum G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">cf. Isidor. 10,134</hi>)</note> est a nimis intuendo fortunam alterius, ut est in Melanippo: <quote>quisnam florem<note><hi rend="italics">Acc. fr. 424</hi>
(unde aut quis mortalis fl. <hi rend="italics">Non. 500, 13</hi> num quis non mortalis
fl. <hi rend="italics">Ri. num</hi> quisnam <hi rend="italics">poetae sit, dubium</hi>) quasnam G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note>
liberum invidit meum?</quote> male Latine videtur, sed praeclare Accius; ut enim <quote>videre</quote>, sic <quote>invidere florem</quote>
                     <note>flore X florē K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c?</hi>
                     </note>
rectius quam <quote>flori</quote>. nos consuetudine prohibemur;
</p></div><div type="textpart" n="21" subtype="section"><p>
poëta ius suum tenuit et dixit audacius)—cadit igitur
in eundem et misereri et invidere.<note>non cadit ... 19 invidere</note> nam qui dolet rebus
alicuius adversis, idem alicuius etiam secundis dolet,<note>olet V <figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1 aut 2</hi> solet GK<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) R<hi rend="sup">1</hi>
(<figure/> dolet <hi rend="italics">m. ant.</hi>)</note>
ut Theophrastus interitum deplorans Callisthenis sodalis sui, rebus Alexandri prosperis angitur, itaque
dicit Callisthenem incidisse in hominem summa potentia summaque fortuna, sed ignarum quem ad modum
rebus secundis uti conveniret. atqui, quem ad modum <pb n="p.328"/>
misericordia aegritudo est ex alterius rebus adversis,
sic invidentia aegritudo est ex alterius rebus secundis.
in quem igitur cadit misereri, in eundem etiam invidere;<note>atqui . . 328, 3 invidere</note> non<note><w>non</w> nunc K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> cadit autem invidere in sapientem: ergo
ne misereri quidem. quodsi aegre ferre<note>aegre ferre <foreign xml:lang="greek">s</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note>
                     <note>haec referre X</note> sapiens soleret, misereri etiam soleret. abest ergo a<note>a <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> sapiente aegritudo.
</p></div><div type="textpart" n="22" subtype="section"><p>
</p><p>Haec sic<note>sic R<hi rend="sup">c?</hi> V<hi rend="sup">c</hi> si X</note> dicuntur a Stoicis concludunturque contortius. sed latius aliquando<note>aliquando <hi rend="italics">cf. 323,22</hi> aliquanto
<foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">male, cf. de orat. 1, 133 opt. gen. 23</hi>
                     </note> dicenda sunt et diffusius;
sententiis tamen utendum eorum potissimum, qui<note>qui <hi rend="italics">ex</hi> quā <hi rend="italics">ut
v.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
maxime forti et, ut ita dicam, virili utuntur ratione
atque sententia. nam Peripatetici, familiares nostri,
quibus nihil est uberius, nihil eruditius, nihil gravius,
mediocritates vel perturbationum vel morborum animi
mihi non sane probant. omne enim malum, etiam
mediocre,<note><w>mediocre</w> iocre <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> malum<note>malum <hi rend="italics">Bouh.</hi> magnum
<hi rend="italics">alt.</hi> id <hi rend="italics">om.</hi> H</note> est; nos autem id agimus, ut id in
sapiente nullum sit omnino. nam ut corpus, etiamsi
mediocriter aegrum est, sanum non est, sic in animo
ista mediocritas caret sanitate. itaque praeclare nostri,
ut alia multa, molestiam sollicitudinem angorem propter similitudinem corporum aegrorum aegritudinem<note>aegritudinem <hi rend="italics">cf. Aug. civ. 14,17 ext.</hi>
                     </note>
nominaverunt.

</p></div><div type="textpart" n="23" subtype="section"><p>hoc propemodum verbo Graeci omnem
animi perturbationem appellant; vocant enim <foreign xml:lang="greek">pa/qos</foreign>,<note><foreign xml:lang="greek">Pa</foreign>OOC G<hi rend="sup">1</hi> patos H</note>
id est morbum, quicumque est motus in animo turbidus. nos melius: aegris enim corporibus simillima
animi est aegritudo, at<note>at <hi rend="italics">ex</hi> aut G<hi rend="sup">2</hi> aegrotationes X</note> non similis aegrotationis est
libido, non inmoderata laetitia, quae est voluptas
animi elata et gestiens.<note>genstiens <hi rend="italics">hic et 331, 21 G</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ipse etiam metus non est
morbi admodum similis, quamquam aegritudini<note>aegritudine X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est finitimus, sed proprie, ut aegrotatio in corpore, sic aegritudo
<pb n="p.329"/>
 in animo nomen habet<note>sed... 329,1 nomen habet (nominavet L<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">Non, 443,23</hi>
                     </note> non seiunctum a dolore. doloris huius igitur origo nobis explicanda est, id est causa
efficiens aegritudinem in animo tamquam aegrotationem in corpore. nam ut medici causa morbi<note><w>morbi</w> verborum <hi rend="italics">Non.</hi>
inventa <hi rend="italics">om. Non. del.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> inventa
curationem esse inventam putant,<note>nam ... 5 putant <hi rend="italics">Non. 493,20</hi>
                     </note> sic nos causa aegritudinis reperta medendi<note>repertãedendi G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> repertā
medendi R (<hi rend="sup">-</hi> 
                        <hi rend="italics">postea add.</hi>) reperiemur V</note> facultatem reperiemus.
</p></div><div type="textpart" n="24" subtype="section"><p>
</p><p>Est igitur causa omnis in opinione, nec vero aegritudinis<note><hi rend="italics">St. fr. 3, 385</hi></note> solum, sed etiam reliquarum omnium perturbationum, quae sunt genere quattuor, partibus plures.
nam cum omnis perturbatio sit animi motus vel rationis expers vel rationem aspernans vel rationi non
oboediens, isque motus aut boni aut mali opinione
citetur bifariam, quattuor perturbationes aequaliter
distributae sunt. nam duae sunt ex opinione boni;
quarum altera, voluptas gestiens, id est praeter
modum elata<note>aelata G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> laetitia, opinione praesentis magni alicuius boni, altera, cupiditas, quae recte vel libido
dici potest, quae est inmoderata adpetitio opinati
magni boni rationi non obtemperans,<note><hi rend="italics">post</hi> obtemperans <hi rend="italics">add.</hi> vel <hi rend="italics">cupiditas recte</hi>
vel libido dici potest X <hi rend="italics">quae retinent sec. Dav. edd., in v. 17. 8
verba</hi> cupiditas — potest <hi rend="italics">delentes. sed ut voluptatis sic cupi-
ditatis nomen appositionis locum tenere debebat. de cupiditate
autem praedicandam erat</hi> 'opinione futuri boni turbatur'; <hi rend="italics">quod
cum iam in enuntiato relativo expressum esset, anacoluthon
natum est. ad</hi> boni 17 V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg. adscr.</hi>: et quidem magis
significat nomen libidinis magnitudinem erroris. itaque in ea
cupiditate quae flagrantissima est proprie plerumque nomen
hoc ponitur si omnis appetitio opinati boni haec] ut H</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="25" subtype="section"><p>—ergo haec duo
genera, voluptas gestiens et libido, bonorum opinione
turbantur, ut<note>ut <hi rend="italics">in at corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> duo reliqua, metus et<note>et <hi rend="italics">om.</hi> H<foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                     </note> aegritudo, malorum. nam et metus<note>est <hi rend="italics">post</hi> metus <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">non
male.</hi>
                     </note> opinio magni mali inpendentis<note>inpendentes G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> et aegritudo est opinio magni mali praesentis,
et quidem recens opinio talis mali, ut in eo rectum<note>recte H</note> 
                     <pb n="p.330"/>
videatur esse angi, id autem est, ut<note>ut <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>dolore V</note> is qui doleat
oportere opinetur se dolere. his autem perturbationibus, quas in<note><w>quas in</w> quasi in GKH</note>
                     <note>quas<figure/>in R</note> vitam<note>vitam <hi rend="italics">Lb.</hi> vita (<hi rend="italics">cf. off. 3,34</hi>) homini H</note> hominum stultitia quasi quasdam
Furias inmittit atque incitat,<note>, 3 omne ... 330, 4 incitat H</note> omnibus viribus atque
opibus repugnandum est, si volumus hoc, quod datum
est vitae, tranquille placideque traducere.</p><p>Sed cetera alias; nunc aegritudinem, si possumus, depellamus. id enim sit<note>sit (si<figure/> V<hi rend="sup">1</hi>)] est <hi rend="italics">Bouh.
sed cf. fin. 4,25</hi>
                     </note> propositum, quandoquidem eam
tu videri tibi in sapientem cadere dixisti, quod ego nullo modo existimo; taetra enim res est, misera, detestabilis, omni<note>omne GRV (<hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>)</note> contentione, velis, ut ita dicam, remisque
fugienda.

</p></div><div type="textpart" n="26" subtype="section"><p>qualis enim tibi ille videtur
<quote rend="blockquote"><l>Ta/ntalo progna/tus, Pelope na/tus, qui quondam a/<note><hi rend="italics">Enn. Thy.
sc. 357</hi></note> socru<note>socru <hi rend="italics">Bentl. coll. Non. 223, 30 al.</hi> socero</note>
                        </l><l>Oe/nomao rege Hi/ppodameam<note>hippodamiam R<hi rend="sup">2</hi>
                           </note> ra/ptis nanctus<note>nactus KR<hi rend="sup">c</hi> nactust <hi rend="italics">Bentl. sed haec ab ipso
Thyeste proferri videri Va. monet</hi>
                           </note> nu/ptiis—?</l></quote>
Iovis iste quidem pronepos.<note>Iovis ... pronepos <hi rend="italics">poe-
tae trib. Bentl.</hi>
                     </note> tamne ergo abiectus tamque fractus?
<quote><l part="I">Noli/te</l></quote> inquit <quote rend="blockquote"><l part="F">hospite/s ad me adi/re, ilico<note>illic oG<hi rend="sup">1</hi>KV<hi rend="sup">1</hi> (l <hi rend="italics">exp.</hi>
                              <hi rend="sup">2</hi>)</note> i/stic,<note><hi rend="italics">Enn. Thy.349</hi></note>
                           <note><w>istic</w> istinc <hi rend="italics">vel</hi> isti <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                              <hi rend="italics">sed cf. Plaut. Mere. 912</hi>
                           </note>
                        </l><l>Ne co/ntagio/ mea boni/s umbrave o/bsit.</l><l>Tanta<note><hi rend="italics">ante</hi> tanta <hi rend="italics">ins.</hi> meo <hi rend="italics">Bentl.</hi> stetis <hi rend="italics">La.</hi>
                           </note> vis sce/leris in co/rpore hae/ret.</l></quote>
tu te,<note><w>tu te</w> tune R<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Thyesta, damnabis orbabisque luce propter vim
sceleris alieni? quid? illum filium Solis nonne patris
ipsius luce indignum putas?
<quote rend="blockquote"><l>Refu/gere oculi, co/rpus macie exta/buit,<note><hi rend="italics">Trag. inc. 189</hi></note>
                           <note>extabunt R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>G<hi rend="sup">2</hi> extabant G<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l><l>Lacrimae/ peredere u/more<note>umorem RV<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">c</hi> humo-rem GV<hi rend="sup">2</hi>K<hi rend="sup">2</hi> utmorem K<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> exangui/s genas, <pb n="p.331"/>
                        </l><l>Situm i/nter oris<note>situm inter oris <hi rend="italics">La. ad Lucr. 2,118</hi> situ nitoris GKRV<hi rend="sup">1</hi>
situ nitoris <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2?</hi> 
                              <hi rend="italics">praeterea</hi> nidoris V<hi rend="sup">rec</hi> 
                              <hi rend="italics">ut v.</hi> situ nigroris
<hi rend="italics">Va. op. ac. 1, 56 al. alii</hi>
                           </note> bárba paedore<note>pedore <hi rend="italics">hic X</hi> (<hi rend="italics">cf.p. 348, 25</hi>)</note> hórrida atque<note>atque (adque <hi rend="italics">G</hi>
                              <hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">del. Bothe sed cf. La. ad Lucr. 2,118</hi>
                           </note>
                        </l><l>Intónsa infuscat péctus inluvié<note>inluviae GK (ill.) R<hi rend="sup">1</hi>
                           </note> scabrum.</l></quote>
haec mala, o stultissime Aeeta,<note>aeota G eota KRV<hi rend="sup">1</hi> (aeota V<hi rend="sup">2</hi>)</note> ipse tibi addidisti;
non inerant in is quae tibi casus invexerat, et quidem inveterato malo, cum tumor animi resedisset—est
autem aegritudo, ut docebo, in opinione mali recentis<note>est etiam aegr.... 6 recentis H</note>
                     <note>recenti <hi rend="italics">Ba. sed cf. 5</hi> inveterate, <hi rend="italics">p. 355, 8, Rabbow, Antike Schr. über
Seelenheilung S. 153</hi>
                     </note>—; sed maeres videlicet regni desiderio, non filiae.
illam enim oderas, et iure fortasse; regno non aequo
animo carebas. est autem inpudens<note>impud. GKR <hi rend="italics">e corr.</hi>
                     </note> luctus maerore se<note>sed G</note>
conficientis, quod imperare non liceat liberis.

</p></div><div type="textpart" n="27" subtype="section"><p>Dionysius<note>dionisius KRV</note> quidem tyrannus Syracusis expulsus Corinthi pueros docebat: usque eo imperio carere non poterat. Tarquinio vero quid impudentius, qui bellum gereret cum
is qui eius non tulerant<note>tullerant G<hi rend="sup">1</hi> tulerat V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> superbiam? is cum restitui
in regnum nec Veientium<note>vegentium KR1 ien-
tium <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> nec Latinorum<note>latiorum X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> armis potuisset, Cumas contulisse se dicitur inque ea urbe
senio et aegritudine esse confectus. Hoc tu igitur
censes sapienti accidere posse, ut aegritudine opprimatur, id est miseria? nam cum omnis perturbatio miseria est, tum carnificina est aegritudo. habet ardorem
libido, levitatem laetitia gestiens, humilitatem metus,
sed aegritudo maiora quaedam, tabem cruciatum adflictationem foeditatem, lacerat exest animum planeque conficit. hanc nisi exuimus sic ut abiciamus, miseria
carere non possumus.
</p></div><div type="textpart" n="28" subtype="section"><p>
</p><p>Atque hoc quidem perspicuum est, tum<note>tum <hi rend="italics">add.</hi>G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> aegritudinem existere, cum quid ita visum sit, ut magnum quoddam
<pb n="p.332"/>
 malum adesse et urgere videatur. Epicuro autem
placet opinionem mali aegritudinem esse<note>ea <hi rend="italics">ante</hi> esse <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> natura,<note>esse, ea natura <hi rend="italics">Usen. Ep. fr. 444</hi> (<hi rend="italics">sed
cf. 334,14</hi> necesse esse eqs.) ex opinione <hi rend="italics">pro</hi> opinionem <hi rend="italics">Sey.</hi>
efficere <hi rend="italics">pro</hi> esse <hi rend="italics">Bai. cf. quae dixi Herm. XLI 323</hi>
                     </note> ut,
quicumque intueatur in aliquod maius malum, si id
sibi accidisse opinetur, sit continuo in aegritudine.<note>aegritudinem X</note> Cyrenaici non omni malo<note><w>malo</w> modo R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aegritudinem<note>aegritudine GK<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> effici censent, sed
insperato et necopinato malo. est id quidem non mediocre ad aegritudinem augendam: videntur enim omnia repentina graviora. ex hoc et illa iure laudantur:
<quote rend="blockquote"><l>E/go cum genui, tu/m morituros<note>moriturum <hi rend="italics">et</hi> huic rei <hi rend="italics">Sen. ad Pol. 11, 2</hi>
                           </note> sci/vi et ei rei<note><hi rend="italics">Enn. Telam. sc. 312. cf. Hier. epist. 60, 5</hi></note> su/stuli.</l><l>Prae/terea<note><w>praeterea</w> ae <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                           </note> ad Troia/m cum misi ob de/fendendam Grae/ciam,</l><l>Sci/bam<note>scibam <hi rend="italics">Fronto p. 217</hi> sciebam</note> me in morti/ferum bellum, no/n in epulas mi/ttere.</l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="29" subtype="section"><p>
haec igitur praemeditatio futurorum malorum lenit
eorum adventum, quae venientia longe ante videris.
itaque apud Euripiden a Theseo dicta laudantur; licet<note><hi rend="italics">Eurip. fr. 964</hi> euripidĕ K
thesseo GKR<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
enim, ut saepe facimus, in Latinum illa convertere:
<quote rend="blockquote"><l>Nam qui hae/c audita a do/cto meminisse/m viro,</l><l>Futu/ras mecum co/mmentabar mi/serias:</l><l>Aut mo/rtem acerbam aut<note><hi rend="italics">alt.</hi> aut <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> exilii X</note> e/xili maesta/m fugam</l><l>Aut se/mper aliquam mo/lem meditaba/r mali,</l><l>Ut, si/ qua invecta di/ritas casu/ foret,</l><l>Ne me i/nparatum cu/ra lacerare/t repens.<note>lacerare trepens G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
                  </p></div><div type="textpart" n="30" subtype="section"><p>
quod autem Theseus a docto se audisse dicit, id de
se ipso<note>de ipso K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">ex</hi> dese ipse) V<hi rend="sup">1</hi> (se <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">Anax. A 33</hi>
                     </note> loquitur Euripides. fuerat enim auditor Anaxagorae, quem ferunt nuntiata morte filii dixisse: <quote>sciebam me genuisse mortalem.</quote> quae vox declarat is esse <pb n="p.333"/>
haec acerba, quibus non fuerint cogitata. ergo id quidem non dubium, quin omnia, quae mala putentur, sint
inprovisa graviora. itaque quamquam non haec una
res efficit maximam aegritudinem, tamen, quoniam
multum potest provisio animi et praeparatio ad minuendum dolorem, sint semper omnia homini humana
meditata. et<note>et <hi rend="italics">ex</hi> e V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> nimirum haec est illa praestans et divina
sapientia, et perceptas penitus et pertractatas res
humanas habere, nihil admirari,<note>ammirari GR<hi rend="sup">1</hi>V</note> cum acciderit, nihil,
ante quam evenerit, non evenire posse arbitrari.
<quote rend="blockquote"><l>Quam ob rem o/mnis, cum secu/ndae res sunt ma/xume, tum ma/xume<note>tum maxume <hi rend="italics">add.</hi> K<hi rend="sup">c</hi>
                           </note>
                           <note>maxime <hi rend="italics">alt. loco GRV</hi> 
                              <hi rend="italics">bis</hi> H</note>
                        </l><l>Medita/ri secum opo/rtet, quo pacto a/dversam<note>adversum KRH</note> aerumna/m ferant.<note>fuerant H ferat K<hi rend="sup">1</hi>
                           </note>
                        </l><l>Peri/cla,<note>pericula X</note> damna pe/regre rediens se/mper secum co/gitet,<note>pericla damna exilia peregre rediens semper cogitet <hi rend="italics">Ter.
codd.</hi>
                           </note>
                        </l><l>Aut fi/li<note>filii p. X</note> peccatum au/t uxoris mo/rtem aut morbum fi/liae,</l><l>Commu/nia esse haec, ne/ quid horum umquam a/ccidat animo/ novum;<note>c. e. haec, fieri posse, ut ne quid
animo sit novom <hi rend="italics">Ter.</hi>
                           </note>
                        </l><l>Quicqui/d praeter<note><w>praeter</w> propter K</note> spem eve/niat, omne id de/putare esse i/n lucro.<note>ergo .. 22 lucro H</note>
                           <note>... 22 <hi rend="italics">Ter. Phormio
241–6</hi>
                           </note>
                        </l></quote>
ergo hoc<note>hoc <hi rend="italics">ex</hi>
haec G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> Terentius a philosophia sumptum cum tam
commode dixerit, nos, e quorum fontibus id haustum
est, non et dicemus hoc melius et constantius sentiemus?

</p></div><div type="textpart" n="31" subtype="section"><p>hic est enim ille voltus semper idem, quem dicitur Xanthippe praedicare solita in<note>et in G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> viro suo fuisse Socrate:<note>socrate V<hi rend="sup">2</hi>B <hi rend="italics">e corr.</hi> M socratem
KRV<hi rend="sup">1</hi> socratam G (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">del. Ba. def. Va. opp. 2 p. 130</hi>
                     </note>
                     <pb n="p.334"/>
 eodem semper se vidisse exeuntem<note>et <hi rend="italics">ante</hi> exeuntem <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> illum domo
et revertentem. Nec vero ea frons erat, quae M. Crassi<note>quem crassi V<hi rend="sup">1</hi> que crassi
G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
illius veteris, quem semel ait in omni vita risisse<note>riesisse R<hi rend="sup">1</hi> risisse, <hi rend="italics">sed prius</hi> i <hi rend="italics">in r.</hi> GV <hi rend="italics">Luc. fr. 1300</hi>
                     </note> Lucilius, sed tranquilla et serena; sic enim accepimus.
iure autem erat semper idem voltus, cum mentis, a
qua is fingitur, nulla fieret<note>fieret R (<figure/> R<hi rend="sup">c?</hi>) fieret<figure/> V (t <hi rend="italics">a m. 2</hi>) fieri G<hi rend="sup">1</hi>K</note> mutatio. quare accipio
equidem<note>quidem G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> a Cyrenaicis haec arma contra casus et eventus, quibus eorum advenientes impetus diuturna praemeditatione frangantur,<note>frangatur R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> simulque iudico malum illud
opinionis esse, non naturae; si enim in re esset,<note>esset <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">We.</hi> essent</note> cur
fierent provisa leviora?
</p></div><div type="textpart" n="32" subtype="section"><p>
</p><p>Sed est, isdem de rebus quod dici possit subtilius,
si prius Epicuri sententiam viderimus. qui censet<note><hi rend="italics">Epic. fr. 444</hi></note>
necesse esse omnis in aegritudine esse, qui se in malis
esse arbitrentur, sive illa ante provisa et expectata
sint sive inveteraverint. nam neque vetustate minui
mala nec fieri praemeditata leviora, stultamque etiam
esse meditationem futuri mali aut fortasse ne futuri
quidem: satis esse odiosum malum omne, cum venisset;<note>cum venisset <hi rend="italics">ex</hi> conv. K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> qui autem semper cogitavisset accidere posse
aliquid adversi, ei fieri illud sempiternum malum; si
vero ne futurum quidem sit,<note>sit <hi rend="italics">ex</hi> si V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> frustra suscipi miseriam
voluntariam;<note>voluntariam <hi rend="italics">add.</hi> GR<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">in fine pag.</hi>
                     </note> ita semper angi aut accipiendo aut cogitando malo.

</p></div><div type="textpart" n="33" subtype="section"><p>Levationem autem aegritudinis in duabus
rebus ponit, avocatione a cogitanda molestia et revocatione<note>revocationem GKV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ad contemplandas voluptates. parere<note>pareri GR<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> enim
censet animum rationi posse et, quo illa ducat, sequi.
vetat igitur ratio intueri molestias, abstrahit ab acerbis
<pb n="p.335"/>
 cogitationibus, hebetem<note>habetem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aciem ad miserias contemplandas facit;<note>facit <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">ante</hi> aciem <hi rend="italics">We. ft. rectius
cf.</hi> docere <hi rend="italics">220,13 sed cf. off. 1, 12 extr. al.</hi>) <hi rend="italics">om. cett.</hi>
                     </note> a quibus cum cecinit<note>cecidit X <hi rend="italics">corr.</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">2</foreign>
                     </note> receptui, inpellit<note>receptuimpellit VHK<hi rend="sup">c</hi> (receptaimp. K<hi rend="sup">1</hi>)G<hi rend="sup">2</hi> (receptum pellit<hi rend="sup">1</hi>)
receptū impellit R</note> rursum et incitat ad conspiciendas totaque
mente contrectandas<note>contractandas K (<hi rend="italics">ex</hi> -tes<hi rend="sup">1</hi>) H</note> varias voluptates,<note>vetat... 335, 4 voluptates H</note> quibus ille et
praeteritarum memoria et spe consequentium sapientis vitam refertam putat.<note>refert amputat G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> Haec nostro more nos diximus, Epicurii<note>epicurei R<hi rend="sup">c</hi>K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dicunt suo; sed quae<note>quae <hi rend="italics">ex</hi> qui V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> dicant, videamus,
quo modo, neglegamus.
</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>