<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1:61-80</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1:61-80</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi046.perseus-lat1"><div type="textpart" n="61" subtype="section"><p>Haec Antiochus fere et Alexandreae tum et multis
annis post multo etiam adseverantius, in Syria cum
esset mecum paulo ante quam est mortuus. Sed
iam confirmata causa te hominem amicissimum' (me
autem appellabat) 'et aliquot annis minorem natu
non dubitabo monere. Tune, cum tantis laudibus philosophiam extuleris Hortensiumque<note><hi rend="italics">in exitu Hortensi dialogi</hi></note> nostrum dissentientem commoveris, eam philosophiam sequere<note>sequare <hi rend="italics">B</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>
                  </note> quae
confundit vera cum falsis, spoliat nos iudicio, privat
adprobatione omni, orbat sensibus?<note>omnibus V<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> et Cimmeriis quidem, quibus aspectum solis sive deus aliquis sive na-

<pb n="p.57"/>

tura ademerat<note>adimerat A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> adhim- B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> sive eius loci quem incolebant situs,
ignes tamen aderant quorum illis uti lumine licebat:
isti autem quos tu probas tantis offusis tenebris ne
scintillam quidem ullam nobis ad dispiciendum<note>addespiciendum V<hi rend="sup">1</hi> ades- A<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi> adas- A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> reliquerunt; quos si sequamur iis vinclis simus astricti
ut nos commovere nequeamus.
</p></div><div type="textpart" n="62" subtype="section"><p>sublata enim adsensione omnem et motum animorum et actionem<note>adsessione V<hi rend="sup">1</hi> ass- <hi rend="italics">B</hi>
                     <hi rend="sup">2</hi> -nem V<hi rend="sup">2</hi> adsedsione B<hi rend="sup">1</hi>; ads. ... actionem (rationem A<hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">Om.</hi> A<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> rerum
sustulerunt; quod non modo recte fieri sed omnino
fieri non potest. Provide etiam ne uni tibi istam sententiam minime liceat defendere. an tu, cum res occultissimas aperueris in lucemque protuleris iuratusque
dixeris ea te conperisse (quod mihi quoque licebat qui
ex te illa cognoveram),<note><hi rend="italics">cf. Catil. 1, 10 Att. 1, 14, 5 epist. 5, 5, 2</hi></note> negabis esse rem ullam quae
cognosci conprendi percipi possit? vide quaeso etiam
atque etiam ne illarum quoque rerum pulcherrimarum
a te ipso minuatur auctoritas.'</p><p/></div><div type="textpart" n="63" subtype="section"><p>Quae cum dixisset ille, finem fecit. Hortensius autem
vehementer admirans (quod quidem perpetuo Lucullo
loquente fecerat, ut etiam manus saepe tolleret: nec
mirum; nam numquam arbitror contra Academiam
dictum esse subtilius) me quoque, iocansne an ita
sentiens (non enim satis intellegebam), coepit hortari
ut sententia desisterem.</p><p>Tum mihi Catulus 'Si te' inquit 'Luculli oratio flexit,
quae est habita memoriter accurate copiose, taceo
neque te quo minus si tibi ita videatur sententiam
mutes deterrendum puto. illud vero non censuerim,
ut eius auctoritate moveare. tantum enim te <del>non<note><hi rend="italics">del. Ald.</hi></note>
                  </del>
modo monuit' inquit adridens, 'ut caveres ne quis
inprobus tribunus plebis, quorum vides quanta copia
semper futura sit, arriperet te et in contione<note>contentione B</note> quaereret

<pb n="p.58"/>

qui tibi constares cum idem negares quicquam certi
posse reperiri idem te conperisse dixisses. hoc quaeso
cave ne te terreat. de causa autem ipsa malim<note>ipsam A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> quidem<note>equidem <hi rend="italics">Lbm.</hi>
                  </note> te ab hoc dissentire; sin cesseris, non magnopere
mirabor: memini enim Antiochum ipsum, cum annos
multos alia sensisset, simul ac visum sit sententia
destitisse.'</p><milestone unit="chapter" n="20"/><p/></div><div type="textpart" n="64" subtype="section"><p>Haec cum dixisset Catulus, me omnes intueri. tum
ego non minus conmotus quam soleo in causis maioribus huius<note><add>ab</add> huius <hi rend="italics">Reid.</hi>
                  </note> modi quadam oratione sum exorsus.</p><p>'Me Catule oratio Luculli de ipsa re ita movit ut
docti hominis<note>homines V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> et copiosi et parati et nihil praetereuntis
eorum quae pro illa causa dici possent, non tamen
ut ei respondere<note>responderi <hi rend="italics">dett. Dav.</hi>
                  </note> posse diffiderem; auctoritas autem
tanta plane me movebat, nisi tu opposuisses non,
minorem tuam. adgrediar igitur, si pauca ante quasi
de fama mea dixero.
</p></div><div type="textpart" n="65" subtype="section"><p>Ego enim si aut ostentatione
aliqua adductus aut studio certandi ad hanc potissimum philosophiam me adplicavi, non modo stultitiam meam sed etiam mores et naturam<note>natura AVB</note> condemnandam puto. nam si in minimis rebus pertinacia reprehenditur, calumnia etiam coercetur, ego<note>ego <hi rend="italics">Ven.</hi>
                     <hi rend="sup">2</hi> ergo AVB</note> de omni statu
consilioque totius vitae aut certare cu'm aliis pugnaciter aut frustrari cum alios tum etiam me ipsum
velim? itaque<note>velim itaque <hi rend="italics">dett. Rom.</hi> itaque uelim AVB</note> nisi ineptum putarem in tali disputatione id facere quod cum de re publica disceptatur
fieri interdum solet, iurarem per Iovem deosque penates me et ardere studio veri reperiendi et ea sentire
quae dicerem.
</p></div><div type="textpart" n="66" subtype="section"><p>qui enim possum non cupere verum
invenire, cum gaudeam si simile veri quid invenerim?<note>inuenirim A<hi rend="sup">1</hi>B</note>
sed ut hoc pulcherrimum esse iudico,<note>iudico <hi rend="italics">Ern.</hi> -cem AVB</note> vera videre,

<pb n="p.59"/>

sic pro veris probare falsa turpissimum est. Nec
tamen ego is sum qui nihil umquam falsi adprobem
qui numquam adsentiar qui nihil opiner; sed quaerimus de sapiente. ego vero ipse et magnus quidam<note>quidam <hi rend="italics">man.</hi> -dem AVB</note>
sum opinator (non enim sum sapiens) et meas cogitationes sic dirigo,<note>derigo <hi rend="italics">Mue.</hi>
                  </note> non ad illam parvulam Cynosuram,<note>cynosyram AV<hi rend="sup">1</hi> cin- B<hi rend="sup">2</hi> icn- <hi rend="italics">vel</hi> ycn- B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note>
qua 'fidunt duce nocturna Phoenices in alto',<note><hi rend="italics">Cic. Arat. frg. 7</hi> (<hi rend="italics">nat. deor. 2, 106</hi>)</note> ut ait
Aratus, eoque directius<note>derectius <hi rend="italics">Mue.</hi>
                  </note> gubernant quod eam tenent
quae 'cursu interiore brevi convertitur orbe'<note><hi rend="italics">Arat. ut v. 13</hi></note> — sed<note>sed <add>ad</add> A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note>
Helicen et clarissimos Septentriones id est rationes
has latiore<note>latiores <hi rend="italics">Reid</hi>
                  </note> specie non ad tenue limatas;<note>elimatas A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> eo fit ut
errem et vager latius. Sed non de me, ut dixi, sed<note>dixissed A<hi rend="sup">1</hi> -et B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note>
de sapiente quaeritur.<note><hi rend="italics">Aug. c. Acad. 3, 14, 31</hi> clamat Cicero se ipsum maguum esse opinatorem sed des sapiente se quaerere</note> visa enim ista cum acriter
mentem sensumve pepulerunt accipio iisque interdum
etiam adsentior. nec percipio tamen: nihil enim arbitror posse percipi. non sum sapiens; itaque visis
cedo nec possum resistere. sapientis autem hanc
censet Arcesilas vim esse maximam Zenoni adsentiens,
cavere ne capiatur, ne fallatur videre; nihil est enim
ab ea cogitatione, quam habemus de gravitate sapientis, errore levitate temeritate diiunctius. Quid
<del>quid<note><hi rend="italics">del.</hi> A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                  </del> igitur loquar de firmitate sapientis? quem quidem nihil opinari tu quoque Luculle concedis. quod
quoniam a te probatur, ut praepostere tecum agam
iam<note>iam <add>enim</add> A<hi rend="sup">2</hi>B iam <hi rend="italics">del.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> (mox referam me ad ordinem), haec primum
conclusio quam habeat vim considera:

	<milestone unit="chapter" n="21"/>
               </p></div><div type="textpart" n="67" subtype="section"><p>'si ulli rei
sapiens adsentietur umquam, aliquando etiam opinabitur; numquam autem opinabitur; nulli igitur rei
adsentietur'.<note><hi rend="italics">cf. Sext. math. 7, 157</hi></note> hanc conclusionem Arcesilas probabat;

<pb n="p.60"/>

confirmabat enim et primum et secundum. Carneades non numquam secundum illud dabat, adsentiri
aliquando; ita sequebatur<note>ita sequebatur <hi rend="italics">Man.</hi> id adsequeb- AVB<hi rend="sup">2</hi> id adseb- B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> etiam opinari, quod tu non
vis, et recte ut mihi videris. sed illud primum, sapientem si adsensurus esset etiam opinaturum, falsum esse
Stoici<note>esse Stoici <hi rend="italics">Non.</hi> esset st- A<hi rend="sup">1</hi> esse et st- A<hi rend="sup">2</hi>VB<hi rend="sup">2</hi> esset est- <hi rend="italics">B</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>
                  </note> dicunt et eorum adstipulator Antiochus;<note>falsum ... Antiochus <hi rend="italics">Non. p. 69</hi> (adstipulari)</note> posse
enim eum falsa a veris et quae non possint percipi
ab iis quae possint distinguere.
</p></div><div type="textpart" n="68" subtype="section"><p>Nobis autem primum
etiam si quid percipi possit tamen ipsa consuetudo
adsentiendi periculosa esse videtur et lubrica. quam
ob rem cum tam vitiosum esse constet adsentiri quicquam aut falsum aut incognitum, sustinenda est potius
omnis adsensio, ne praecipitet si temere processerit.
ita enim finitima sunt falsa veris eaque quake percipi
non possunt <add>iis quae possunt</add>
                  <note><hi rend="italics">add. Lb.</hi></note> (si modo ea sunt
quaedam; iam enim videbimus), ut tam<note>tam V<hi rend="sup">2</hi> tamen AV<hi rend="sup">1</hi>B</note> in praecipitem
locum non debeat se sapiens committere. Sin autem
omnino nihil esse quod percipi possit a me sumpsero
et quod tu mihi das accepero, sapientem nihil opinari,
effectum illud erit, sapientem adsensus omnes cohibiturum, ut videndum tibi sit idne malis an aliquid
opinaturum esse sapientem. 'Neutrum' inquies 'illorum' <del>nitamur<note><hi rend="italics">del.</hi> A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                  </del>. Nitamur igitur nihil posse percipi;
etenim de eo omnis est controversia.</p><milestone unit="chapter" n="22"/><p/></div><div type="textpart" n="69" subtype="section"><p>Sed prius pauca cum Antiocho, qui haec ipsa quae
a me defenduntur et didicit apud Philonem tam diu
ut constaret<note>constet <hi rend="italics">Pl.</hi>
                  </note> diutius didicisse neminem, et scripsit de
iis rebus acutissime, et idem haec non acrius accusavit
in senectute quam antea defensitaverat. quamvis igitur fuerit acutus, ut fuit, tamen inconstantia<note>inconstanta AB</note> levatur
auctoritas. quis <del>quam<note><hi rend="italics">del. Lb.</hi></note>
                  </del> enim iste dies inluxerit quaero,

<pb n="p.61"/>

qui illi ostenderit eam quam <del>quam<note><hi rend="italics">del.</hi> A<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                  </del> multos annos
esse negitavisset veri et falsi notam. excogitavit aliquid? eadem dicit quae Stoici. paenituit illa sensisse? cur non se transtulit ad alios, et maxime ad
Stoicos? eorum enim erat propria ista dissensio. quid
eum Mnesarchi<note>Mnesarchi <hi rend="italics">dett. Rom.</hi> innesarchi B<hi rend="sup">1</hi> -ci V<hi rend="sup">1</hi> inesarci A<hi rend="sup">1</hi> -chi A<hi rend="sup">2</hi> nesarci V<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> paenitebat, quid Dardani; qui erant
Athenis tum principes Stoicorum. numquam a Philone discessit, nisi postea quam ipse coepit qui se
audirent habere.
</p></div><div type="textpart" n="70" subtype="section"><p>Unde autem subito vetus Academia
revocata est? nominis dignitatem videtur, cum a re
ipsa descisceret, retinere voluisse. quod erant qui
illum<note><hi rend="italics">cf. Plut. Cic. 4,2 Aug. c. Acad. 2,7,15</hi></note> gloriae causa facere dicerent,<note>facere dicerent <hi rend="italics">Camer.</hi> facerent AB fecerunt V</note> sperare etiam fore
ut i qui se sequerentur Antiochii<note>Antiochii <hi rend="italics">Ald.</hi> (-ei <hi rend="italics">Asc.</hi>) -chi AVB</note> vocarentur; mihi
autem magis videtur non potuisse sustinere concursum omnium philosophorum. etenim de ceteris sunt
inter illos non nulla communia; haec Academicorum
est una sententia quam reliquorum philosophorum
nemo probet. itaque cessit, et ut ii qui sub novis<note>novis <hi rend="italics">Fab.</hi> nubes AVB</note> solem
non ferunt item ille cum aestuaret veterum ut maenianorum sic Academicorum umbram secutus est.<note>interim ille ... A. viam s. e. <hi rend="italics">Non. p. 65</hi> (maeniana)</note>
               </p></div><div type="textpart" n="71" subtype="section"><p>quoque solebat uti argumento tum cum ei placebat nihil
posse percipi, cum quaereret, Dionysius ille Heracleotes utrum conprehendisset certa illa nota qua adsentiri dicitis oportere, illudne quod multos annos tenuisset Zenonique magistro credidisset, honestum quod
esset id bonum solum esse, an quod postea defensitavisset, honesti inane nomen esse, voluptatem esse
summum bonum — qui ex illius commutata sententia
dooere vellet nihil ita signari in animis nostris a vero
posse quod non eodem modo possit a<note>posset a <hi rend="italics">Mue.</hi>
                  </note> falso, is curavit
quod argumentum ex Dionysio ipse sumpsisset ex eo

<pb n="p.62"/>

ceteri sumerent. Sed<note><hi rend="italics">cf. p. 83, 14. 95, 6</hi></note> cum hoc alio loco plura; nunc
ad ea quae a te Luculle dicta sunt.</p><milestone unit="chapter" n="23"/><p/></div><div type="textpart" n="72" subtype="section"><p>Et<note><hi rend="italics">cf. p. 32,32 ss.</hi></note> primum quod initio dixisti videamus quale sit,
similiter a nobis de antiquis philosophis commemorari
atque seditiosi solerent claros viros sed tamen populares aliquos nominare. illi cum res <add>non</add> bonas<note><hi rend="italics">add. dett. Asc.</hi><hi rend="sup">2</hi>; novas <hi rend="italics">Faber</hi></note>
tractent similes bonorum videri volunt; nos autem ea
dicimus nobis videri quae vosmet ipsi<note>ipsis A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> nobilissimis
philosophis placuisse conceditis. Anaxagoras<note><hi rend="italics">cf. Lact. inst. 3, 23, 11 epit. 34, 2</hi></note>
                  <note><hi rend="italics">cf. p. 76, 30</hi></note> nivem
nigram dixit esse. ferres me si ego idem dicerem?
tu ne si dubitarem quidem. at quis est? num<note>num <hi rend="italics">Ha.</hi> nunc AVB</note> hic sophistes (sic enim appellabantur ii qui ostentationis
aut quaestus causa philosophantur<note>philosophabantur <hi rend="italics">dett. Goer.</hi>
                  </note>)? maxima fuit et
gravitatis et ingeni gloria.
</p></div><div type="textpart" n="73" subtype="section"><p>Quid loquar de Democrito? quem cum eo conferre possumus non modo
ingenii magnitudine sed etiam animi, qui ita sit ausus
ordiri 'haec loquor de universis':<note><hi rend="italics">cf. Sext. math. 7, 265</hi></note> nihil excipit de quo
non profiteatur, quid enim esse potest extra universa;
quis hunc philosophum non anteponit Cleanthi Chrysippo reliquis inferioris aetatis, qui mihi cum illo collati quintae classis videntur. atque is non hoc dicit
quod nos, qui veri esse aliquid non negamus, percipi
posse negamus; ille esse verum plane negat <del>esse</del>;
sensus quidem<note>sensusque idem <hi rend="italics">Dav.</hi>
                  </note> non obscuros dicit sed<note>sed <hi rend="italics">Guy.</hi> nec AVB</note> tenebricosos (sic
enim appellat eos).<note><hi rend="italics">del. Ha.</hi><del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del></note> Is qui hunc maxime est admiratus,
Chius Metrodorus initio libri qui est de natura 'nego'
inquit 'scire nos sciamusne aliquid an nihil sciamus,
ne id ipsum quidem nescire aut scire<note>scire <add>scire</add> A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> nos, nec omnino
sitne aliquid an nihil sit'.<note><hi rend="italics">cf. p. 33, 27</hi></note>
               </p></div><div type="textpart" n="74" subtype="section"><p>Furere tibi Empedocles videtur: at mihi dignissimum rebus is de quibus loquitur

<pb n="p.63"/>

sonum fundere. num ergo is excaecat nos aut orbat
sensibus, si parum magnam vim censet in is esse ad
ea quae sub eos subiecta sunt iudicanda? Parmenides
Xenophanes minus bonis quamquam versibus sed
tamen illi versibus increpant eorum adrogantiam quasi
irati, qui cum sciri nihil possit audeant se scire dicere.<note>dicire A<hi rend="sup">1</hi>B</note> Et ab iis aiebat<note>aiebant B<hi rend="sup">2</hi> -bas <hi rend="italics">Ald. cf. p. 34, 9</hi>
                  </note> removendum Socratem et Platonem cur, an de ullis certius possum dicere? vixisse
cum iis equidem videor, ita multi sermones perscripti
sunt e quibus dubitari non possit quin Socrati nihil
sit visum sciri posse; excepit unum tantum, scire se
nihil se scire, nihil amplius. quid dicam de Platone,
qui certe tam multis libris haec persecutus non esset
nisi probavisset; ironeam<note>ironiam A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi> iro eam <hi rend="italics">V</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>
                  </note> enim alterius, perpetuam
praesertim, nulla fuit ratio persequi.
	<milestone unit="chapter" n="24"/>
               </p></div><div type="textpart" n="75" subtype="section"><p>Videorne tibi
non ut Saturninus nominare modo inlustres homines,
sed etiam imitari numquam nisi clarum nisi nobilem?
atqui habebam molestos vobis sed minutos, Stilbonem<note>Stilbonem <hi rend="italics">dett. Rom.</hi> silibonem AVB<hi rend="sup">2</hi> sibib- B<hi rend="sup">1</hi> Stilponem <hi rend="italics">Lbm.</hi>
                  </note>
Diodorum Alexinum, quorum sunt contorta et aculeata
quaedam sophismata (sic enim appellantur fallaces
conclusiunculae<note>cavillationes <hi rend="italics">ciceronem vocasse sophismata scribit Sen. epist. 111, 1</hi>
                  </note>). Sed quid eos colligam, cum habeam
Chrysippum, qui fulcire putatur porticum Stoicorum:<note><hi rend="italics">Lact. inst. 7, 23, 3</hi> Chrysippus quem Cicero ait fulcire porticum Stoicorum</note>
quam multa ille contra sensus, quam multa contra
omnia quae in consuetudine probantur. 'At<note>at <hi rend="italics">Dav.</hi> ad <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>VB<hi rend="sup">1</hi> 
                     <hi rend="italics">del.</hi> A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">signum interrog. post</hi> diss.)</note> dissolvit
idem.' Mihi quidem non videtur, sed dissolverit sane:
certe tam multa non collegisset<note>colligisset A<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> quae nos fallerent
probabilitate magna, nisi<note>niti A<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>; probabilitatemag|nia <hi rend="italics">V</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi> -tatem ag|ni ni V<hi rend="sup">3</hi>
                  </note> videret is resisti non facile
posse.
</p></div><div type="textpart" n="76" subtype="section"><p>Quid Cyrenaei<note>Cyrenaici <hi rend="italics">Lbm.</hi>
                  </note> videntur, minime contempti

<pb n="p.64"/>

philosophi, qui negant esse quicquam quod percipi
possit extrinsecus, ea se sola percipere quae tactu
intumo sentiant, ut dolorem ut voluptatem; neque se
quo quid colore<note>colere A<hi rend="sup">1</hi>B<hi rend="sup">1</hi>
                  </note> aut quo sono<note>somno V<hi rend="sup">1</hi>B</note> sit scire, sed tantum<note><w>tantum</w> tamen B</note>
sentire adfici<note>adficis B<hi rend="sup">1</hi> 
                     <del><hi rend="italics">V</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> se quodam modo.</p><p>Satis<note><hi rend="italics">cf. p. 34, 2</hi></note> multa de auctoribus. quamquam ex me quaesieras, nonne putarem post illos veteres tot saeculis
inveniri verum potuisse tot ingeniis tantisque studiis
quaerentibus. quid<note><hi rend="italics">cf. p. 84, 25 ss.</hi></note> inventum sit paulo post videro,
te ipso quidem iudice. Arcesilan<note><hi rend="italics">cf. p. 34, 22</hi></note> vero non obtrectandi
causa cum Zenone pugnavisse sed verum invenire
voluisse sic intellegitur.
</p></div><div type="textpart" n="77" subtype="section"><p>nemo umquam<note>umquam A<hi rend="sup">3</hi> inq- A<hi rend="sup">1</hi>VB</note> superiorum
non modo expresserat sed ne dixerat quidem posse
hominem nihil opinari, nec solum posse sed ita necesse esse sapienti. visa est Arcesilae cum vera sententia tum honesta et digna sapienti; quaesivit de
Zenone fortasse quid futurum esset si nec percipere
quicquam posset<note>posset A<hi rend="sup">c</hi> -se VB<del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">p</hi></del>
                  </note> sapiens nec opinari sapientis esset.
ille credo nihil opinaturum,<note>opinaturum <hi rend="italics">Asc.</hi>
                     <hi rend="sup">2</hi> -tur AVB</note> quoniam esset quod percipi posset. quid ergo id esset. 'visum' credo. 'quale
igitur visum?'<note><hi rend="italics">ss. cf. p. 36, 10 ss.</hi></note> tum ilum ita definisse: ex eo quod
esset sicut esset inpressum et signatum et effictum.<note>effictum <hi rend="italics">Man.</hi> -fec- AVB</note>
post requisitum etiamne si<note>etiamne si F<hi rend="sup">2</hi> etiam nisi AVB eiusdem <hi rend="italics">Dav.</hi>
                  </note> eius modi esset visum
verum quale vel falsum. hic Zenonem vidisse acute
nullum esse visum quod percipi posset, si id tale
esset ab eo quod est cuius<note>cuius <hi rend="italics">Pl.</hi> eius AV<hi rend="sup">1</hi>B ut eius V<hi rend="sup">2</hi> ut eiusdem <hi rend="italics">Dav.</hi>
                  </note> modi ab eo<note>ab eo <hi rend="italics">A</hi>
                     <hi rend="sup">1</hi>VB<hi rend="sup">1</hi> 
                     <hi rend="italics">del.</hi> A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> quod non
est<note>est <hi rend="italics">Om.</hi> B<hi rend="sup">1</hi>
                     <del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del> ut est A<hi rend="sup">2</hi>B<hi rend="sup">2</hi>
                  </note> posset esse. recte consensit Arcesilas ad definitionem additum, neque enim falsum percipi posse
neque verum si esset tale quale vel falsum; incubuit autem in eas disputationes ut doceret nullum

<pb n="p.65"/>

tale esse visum a vero ut non eiusdem modi etiam
a falso possit<note>posset <hi rend="italics">Ern.</hi>
                  </note> esse.
</p></div><div type="textpart" n="78" subtype="section"><p>Haec est una contentio quae adhuc
permanserit. nam<note><hi rend="italics">ss. cf. p. 59, 28 ss.</hi></note> illud, nulli rei adsensurum esse sapientem, nihil ad hanc controversiam pertinebat. licebat enim 'nihil percipere et tamen opinari'; quod a
Carneade dicitur probatum: equidem Clitomacho plus
quam Philoni aut Metrodoro credens hoc magis ab
eo disputatum quam probatum puto.</p><p>Sed id omittamus. illud certe opinatione et perceptione sublata sequitur, omnium adsensionum retentio, ut<note><hi rend="italics">cf. p. 60, 20</hi></note> si ostendero nihil posse percipi tu concedas
numquam adsensurum esse.</p><milestone unit="chapter" n="25"/><p/></div><div type="textpart" n="79" subtype="section"><p>Quid ergo est quod percipi possit, si ne sensus
quidem vera nuntiant? quos tu Luculle communi loco
defendis.<note><hi rend="italics">cf. p. 36, 24 ss.</hi></note> quod ne id<note><w>id</w> ita <hi rend="italics">Mue.</hi>
                  </note> facere posses, idcirco heri non
necessario loco contra sensus tam multa dixeram; tu
autem te negas infracto remo neque columbae collo
commoveri. primum cur? nam et in remo sentio non
esse id quod videatur, et in columba pluris videri
colores nec esse plus uno. deinde nihilne praeterea
diximus? 'Maneant illa omnia; †lacerat<note>lecerat B laceratur <hi rend="italics">Mdv. apud Ha. p. 854</hi> lacera est <hi rend="italics">Ha.</hi> laborat <hi rend="italics">Ern.</hi> iaceat <hi rend="italics">dett. Mdv. em. 175</hi> iacet (<hi rend="italics">sed</hi> manent) <hi rend="italics">Reid</hi>
                  </note> ista causa;
veracis<note><hi rend="italics">add. Reitz.</hi> (<hi rend="italics">ante</hi> veracis <hi rend="italics">Or.</hi>) <hi rend="italics">et adversarium loqui statuit</hi>
                  </note> suos esse sensus dicit <add>Epicurus</add>'. Igitur
semper auctorem habes, et<note>et <hi rend="italics">om.</hi> V</note> eum qui magno suo periculo causam agat; eo enim rem demittit<note>demittit <hi rend="italics">Asc.</hi> dim- AVB<hi rend="sup">2</hi> -ite B<hi rend="sup">1</hi> 
                     <hi rend="italics">cf. p. 77, 18 nat. eor. 1, 70</hi>
                  </note> Epicurus, si
unus sensus semel in vita mentitus sit, nulli umquam
esse credendum.
</p></div><div type="textpart" n="80" subtype="section"><p>hoc est verum esse, confidere suis
testibus et †inportata<note>importune F<hi rend="sup">2</hi> in re probata <hi rend="italics">Bai.</hi>
                  </note> insistere; itaque Timagoras
Epicureus negat sibi umquam cum oculum torsisset
duas ex lucerna flammulas esse visas; opinionis enim
esse mendacium non oculorum: quasi quaeratur quid

<pb n="p.66"/>

sit, non quid videatur. Sic<note><w>sic</w> sit <hi rend="italics">dett. Goer.</hi> sed <hi rend="italics">dett. Ald.</hi> 
                     <del><hi rend="italics">B</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> hic quidem, maiorum similis; tu vero, qui visa sensibus alia vera dicas esse
alia falsa, qui ea distinguis?<note>quie addistinguis B<hi rend="sup">1</hi>
                     <del><hi rend="italics">A</hi><hi rend="sup">1</hi></del>
                  </note> Et desine quaeso communibus locis; domi nobis ista nascuntur.<note>desine (quaeso <hi rend="italics">om.</hi>) ... nascuntur <hi rend="italics">Hier. adv. Pelag. 1, 14, cf. idem epist. 84, 4, 1 aug. util. cred. 1, 5</hi>
                  </note> 'Si'<note><hi rend="italics">cf. p. 36, 25 ss.</hi></note> inquis
'deus te interroget <quote>sanis modo et integris sensibus
num amplius quid desideras</quote>,<note>desideres B<hi rend="sup">p</hi> 
                     <hi rend="italics">Lbm.</hi>
                  </note> quid respondeas?' Utinam quidem roget: audies quam nobiscum male †agerent.<note>audiet ... egerit <hi rend="italics">dett. Bai.</hi> audies ... agi dicerem <hi rend="italics">Pl.</hi>
                  </note> ut enim vera videamus, quam longe videmus?<note>videmus <hi rend="italics">cod. Urs. Lall.</hi> uidebimus AVB</note>
ego Catuli Cumanum ex hoc loco cerno; regionem
video <add>Pompeiani, ipsum</add>
                  <note><hi rend="italics">add. Pl.</hi></note> Pompeianum non cerno,
neque quicquam interiectum est quod obstet, sed intendi acies longius non potest. o praeclarum prospectum: Puteolos videmus; at familiarem nostrum P.<note><w>P.</w> p A<hi rend="sup">1</hi> o V <hi rend="italics">om.</hi> BA<hi rend="sup">2</hi> C. <hi rend="italics">dett. (?) Goer.</hi>
                  </note> Avianium<note>auianum B</note> fortasse in porticu Neptuni ambulantem non
videmus.
</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>